Fréttablaðið - 08.03.2008, Blaðsíða 28

28 8. mars 2008 LAUGARDAGUR
FÖSTUDAGUR, 29. FEBRÚAR.
Óáreiðanlegur dagur
Ég er alls ekki hjátrúarfullur. Samt
hætti ég við að byrja á nýjum kafla
í bókinni minni í dag. Maður á ekki
að byrja á neinu á hlaupársdegi.
Þetta er ekki einn af þessum traustu
dögum sem koma aftur og aftur,
heldur lætur hann sig hverfa árum
saman og börn sem fæðast á þessum
degi fá ekki almennilega
afmælisgjafir nema á fjögurra ára
fresti.
Samt var gaman í vinnunni í dag.
Það verður nefnilega líf og fjör
þegar ósköp venjulegar
aukapersónur sem maður hefur
ekki ætlað til stórafreka rísa úr
öskustónni og fara að hasla sér völl
í sögunni.
Persónan sem gerði uppreisn
heitir Eelco Cornelis te Linden og
er tungumálasnillingur sem hefur
því meiri áhuga á tungumálum sem
færri tala þau. Hann er íslenskur
ríkisborgari og talar íslensku svo
vel að ómögulegt er að greina af
framburði hans að hann sé ekki
innfæddur. Eitt er það þó sem gerir
það að verkum að menn sjá fljótt að
íslenskan er ekki móðurmál
Cornelis. Hann er ákaflega
blótsamur en í staðinn fyrir að segja
fokk og sjitt eins og sannur
Íslendingur notar hann orð eins og
rækalli, déskoti, horngrýtis,
ahngotans, bévaður, grefilsins og
fleira af því tagi sem sjaldan eða
ekki heyrist lengur í daglegu máli.
Cornelis kom til Íslands til að
læra íslensku og settist að á Íslandi
af þeirri einföldu ástæðu að hann
eignaðist íslenska konu. Að henni
og börnum þeirra undanskildum
hefur hann fremur lítið álit á
Íslendingum, enda sjálfur kominn
af þeim göfuga kynstofni sem var
að langfeðgatali kominn af
Marsbúum og bjó á eyjunni Atlantis
sem var undan strönd Hollands þar
til hún sökk fyrirvaralaust í sæ og
hefur ekki bólað á henni síðan.
Út í svona vangaveltur getur ein
aukapersóna leitt mann – sem er
góð tilbreyting frá
hvunndagsraunum og ævintýrum
aðalpersónanna.
Loksins kom að því að veðrið
hérna sýndi einhver skapbrigði. Í
gær var súld og rigning, og um
níuleytið í morgun brast á haglél og
þrumuveður með svo miklum
gauragangi að ég hélt að þakið
myndi fara af húsinu. Þrumurnar
voru svo rosalegar að það var eins
og það væri verið að skjóta af
fallbyssum hérna á hæðinni fyrir
ofan og snjóhöglin voru á stærð við
magnyltöflur (frá þeirri sælu tíð
þegar slíkar töflur voru
kringlóttar). Þetta óveður stóð
yfir í tuttugu mínútur. Þá fór
sólin aftur að skína.
LAUGARDAGUR, 1. MARS.
Þvagleggshetjur
Það er tvennt ljótt sem ég sé í
fjölmiðlum heima.
Í heila viku er búin að
standa frétt á vefsetrinu visir.
is sem heitir
„Þvagleggskonan“.
Þar segir frá konu sem
var grunuð um ölvun og
læknir lét sýslumann eða
lögreglu skipa sér að nauðga
þvaglegg í konuna til að ná
þvagsýni.
Þessi manneskja hefur ekkert til
þess unnið að hún sé uppnefnd.
Frekar ætti að tala um
þvagleggssýslumanninn,
þvagleggslögguna eða
þvagleggslækninn. Og til að bíta
höfuðið af skömminni birtir
vefsetrið líka mynd af fórnarlambi
þvagleggshetjanna á Selfossi. Svona
tilfinningadauð ósmekkleg heit eru
blaðamannastéttinni til skammar.
Hin leiðindafréttin er sú að
erfingjar Kjarvals töpuðu máli sínu
gegn Reykjavíkurborg um að
Kjarval hefði í rauninni alls ekki
gefið borginnni verk sín.
Það er met í tilfinningaleysi og
þjösnagangi að mál eins og þetta
skuli yfirleitt koma fyrir dómstóla.
Um svona mál eiga
borgarstjórnarmenn að semja ef
þeir þekkja mun á skömm og heiðri.
Svona mál getur enginn unnið.
Reykvíkingum og landsmönnum
öllum mun finnast það slæm
tilfinning að lögerfingjar Kjarvals
skuli vera þeirrar skoðunar að
verkum hans hafi verið stolið. Á
þessu máli verður að finna einhverja
lausn sem allir geta verið vel
sæmdir af. Annað væri að misbjóða
minningu Kjarvals.
MÁNUDAGUR, 3. MARS.
Svissneski frankinn og
ráðherradómur Sigurðar
Kára
„Það gæti verið góður kostur fyrir
Íslendinga að taka upp svissneskan
franka,“ er haft eftir Sigurði Kára
alþingismanni á visir.is. Við þetta
bætist að Sigurður Kári segist vilja
verða ráðherra.
Báðir þessir kostir eru ólíklegir
– og tæplega þjóðþrifamál.
Að taka upp svissneska frankann
sem gjaldmiðil myndi ekki bjarga
íslenskum efnahag frekar en taka
upp kúgildi eða merkur silfurs.
Verðum við ekki bara að halda
áfram að pissa í skóinn okkar þar
til við tökum upp evru?
Vissulega gæti verið til breyting
í að gera Sigurð Kára að ráðherra,
þeir hafa margir verið
hirðulausari en hann í
klæðaburði. Samt held
ég að það sé ekki í
spilunum þessa stundina.
Ekki vegna þess að
ríkisstjórnin sé svo vel
mönnuð, heldur vegna
þess að menn eins og
Illugi og Bjarni Ben
virðast vera nær
ljósinu en Sigurður
Kári í þeim
meltingarvegi Flokksins sem
skilar nýjum ráðherrum út á
akurinn.
ÞRIÐJUDAGUR, 4. MARS.
Óþægilega minnugur
kvenmaður
„Alþingi hefur nægan
tíma til að ræða kjör
alþingismanna þegar til
stendur að bæta þau en
ekki þegar verkefnið
er að færa kjörin
nær því sem
gerist hjá
almenningi,
sagði
Valgerður
Bjarnadóttir,
varaþingmaður
Samfylkingarinnar,
á Alþingi í dag þegar
hún spurðist fyrir um afgreiðslu
frumvarps sem hún lagði fyrir
þingið í október um að sérréttindi
þingmanna, ráðherra og æðstu
embættismanna ríkisins í
lífeyrismálum verði afnumin.“
Ég tek ofan fyrir Valgerði
Bjarnadóttur. Maður rekur upp stór
augu þegar maður sér að einhver á
Alþingi Íslendinga man eftir því að
á Íslandi eiga aðeins ein lög að gilda
um alla – jafnvel Alþingismenn.
Vissulega getur það samt verið
pirrandi hvað kvenfólk er stundum
langminnugt.
MIÐVIKUDAGUR, 5. MARS.
Björk í öryggisráðið!
Hilary vann í Texas og Ohio. Nú
ættu þau Obama að taka „íslensku
aðferðina“ á restina: Semja um að
vera forseti og varaforseti til skipt-
is.
Alveg er ég viss um að fleiri þjóð-
ir væru til í að styðja hið víðáttu-
ruglaða framboð Íslands í öryggis-
ráðið – ef við tilkynnum að Björk
eigi að verða fastafulltrúi Íslands í
því ráði.
Stuðningskveðjur Bjarkar söng-
konu í Tíbet voru einhvern veginn
einlægari en hvatningarskeyti utan-
ríkisráðherra Íslands til fólks sem
hélt fund um Palestínu á Lækjar-
torgi og höfðu örugglega þarfari
pólitísk áhrif.
Björn Bjarnason er alltaf góður!
Núna vill hann fá ökklabönd á saka-
menn sem sennilega er hægt að fá
með góðum afslætti þegar löggan
fær loksins rafmagnsbyssurnar.
Það er hins vegar fullkominn
óþarfi – ef einhverjum skyldi detta
það í hug – að kaupa ökklabönd á
stjórnmálamenn til að fylgjast með
því hvar þeir eru staddir í heimin-
um á kostnað skattborgara, því að
flestir þeirra eru með gsm-síma
sem gera sama gagn og ökklabönd-
in og gefa mun meiri upplýsingar
um ferðir og athafnir eigendanna –
auk þess sem hægt er að tala í sím-
ana en ekki ökklaböndin.
FIMMTUDAGUR, 6. MARS.
Síðustu forvöð!
Bankar hafa aldrei notið verðugs
trausts meðal íslenskra ræningja
sem hafa fremur kosið að ræna víd-
eóleigur, pitsustaði og smáverslan-
ir. Í morgun var þó gerð tilraun til
að ræna Kaupþing í Hafnarfirði.
Kannski hefur ræninginn hafi
haft áhyggjur af efnahagsástand-
inu og ákveðið að ræna banka – áður
en það verður um seinan.
Óþægilega minnugur kvenmaður
Í dagbók Þráins Bertelssonar er fjallað um hjátrú, afkomendur Marsbúa á Atlantis, þvagleggshetjur, þrumuveður og óþægilega
minnugan kvenmann á Alþingi – sem líka virðist vera með óbrenglaða siðferðiskennd. Þar að auki er stungið upp á Björk í örygg-
isráðið.
KÆRA DAGBÓK
Þráinn Bertelsson skrifar