Mitteilungen der Islandfreunde - 01.04.1930, Blaðsíða 28

Mitteilungen der Islandfreunde - 01.04.1930, Blaðsíða 28
ferne Márchenhelden zeigen, sondern Menschen, die mit festen FiiGen in der Wirklichkeit schreiten. Sie gehören zu den „Tuchtigen, denen diese Welt nicht stumm ist“. Sie sind Bauern mit dem Einschlag ins Wikinger- hafte. So kann man sich wohl seine Vorfahren denken, ohne sich phan- tastische, vornehme Stammbáume zu konstruieren. Ich glaube, Hellas und Island können sich vereinen. Griechenland kann uns in dionysischen Rausch versetzen oder das stille Gluck apolli- nischer Abgeklártheit fur Augenblicke empfinden lassen. Aber wir können nicht immer in Ekstase leben. Island kann ehrliche Begeisterung wecken, die anhált und uns Kraft verleiht fur die Mtihen des Alltags. Es kann den Willen stárken, etwas von dem Geist der Sagagestalten hineinzutragen und zu retten in unsere heutige Zeit, denn auch tiber den islándischen Bauern der Sagazeit liegt ein Glanz der Ewigkeit, weil sie ftir eine Idee lebten, vielleicht ein höherer Glanz als tiber den hellenischen Königen, die sehr stark das Werkzeug launischer Götter waren. Island kann uns Dank lehren ftir das Erbe, das es treu bewahrt hat. Wir statten ihn am besten ab, wenn wir das leben, wozu die Sagas anspornen. Vm. ISLANDIM LEBENSWERKE DES OLAUS MAGNUS Von Heinrich Erkes Der schwedische katholische Geistliche Olaus Magnus oder Magni (1490 bis 1557) gehört zu den bemerkenswerten vielseitigen Gelehrten des tíbergangs von der mittelalterlichen zur neuzeithchen Wissenschaft. Seinen Namen latinisierte er nach dem Geschmack der Zeit aus seinem Rufnamen Olof unter Zuftigung des Vornamens seines Vaters Magnus (Persson oder Petersson) als Familiennamen. Ausgedehnte Reisen hatten Olaus nament- lich in den Jahren 1518—19 mit einem groBen Teil Skandinaviens bekannt gemacht; auch besuchte er Deutschland, die Niederlande, Polen, Italien. Auf Grund seiner umfangreichen Kenntnis der nordischen Eánder schuf er in der Folge sein Lebenswerk als Iíarlograph und Kulíurhistoriker des Nordens. 1524 beauftragte ihn Gustav Wasa mit einer diplomatischen Reise nach Rom, von der er nicht in sein Vaterland zurtickkehrte; vielmehr zog er vor, weil er sich der in Schweden siegreich vordringenden Reformation nicht anschliefien mochte, den Rest seines Eebens dauernd im Ausland zu bleiben. Fast 13 Jahre verbrachte er, allerdings mit háufigen und langen Unterbrechungen, vorwiegend in Etibeck und Danzig, dann rund 20 Jahre meist in Italien, namentlich in Venedig und Rom. Auch sein um zwei Jahre álterer Bruder Johannes Magnus oder Magni (1488—1544), der 1523 Erz- 74
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Mitteilungen der Islandfreunde

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mitteilungen der Islandfreunde
https://timarit.is/publication/323

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.