Morgunblaðið - 21.09.2008, Blaðsíða 31

Að leik Dagný, amma Trausta,
ásamt Birgi bróður sínum þar sem
SPRON stendur nú.
Húsið og bærinn Sigfús Halldórsson málaði þessa mynd af Vegamótastíg 9 og Herdísarbæ en hann og afi
Trausta, Ágúst Benediktsson, voru kórfélagar í Fóstbræðrum. Sigfús gaf Ágústi og Þórdísi myndina.
ottur við það sem var
Gamli tíminn Húsið séð frá Grettisgötu sem þarna hefur nýlega verið
framlengd. Hér er Ágúst, afi Trausta, með Einar son sinn.
Morgunblaðið/Frikki
Þar sem sólin bjó og býr enn Trausti stendur fyrir aftan Jóhann í stofunni í gamla fjölskylduhúsinu við Vegamótastíg 9 þar sem Laxness sá Kjarval „mála dreka úr
gulli á svart silki.“ Húsið býr yfir mikilli menningarsögu og fær að lifa áfram á sama stað, bara aðeins hærra uppi.
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 21. SEPTEMBER 2008 31
Arkitektar hússinsvið Vegamótastíg7-9 eru Margrét
Harðardóttir og Steve
Christer hjá Studio
Granda. Hönnunin hefur
strax vakið athygli og
fjallað hefur verið um
hana í tveimur virtum
arkitektatímaritum, The
Architectural Review og
Forum Aid. „Það er
óvenjulegt að óskað sé eft-
ir birtingu á hlutum sem
eru enn í þróun,“ segir
Steve, sem verður fyrir
svörum fyrir hönd arkitektanna.
Hann segir þetta að mörgu leyti erfitt verkefni. Í fyrstu hafi þau komið
með tillögu um nútímabyggingu á þessum stað en þá var miðað við að
gamla húsið yrði flutt. „Það var eitthvert tómarúm í verkefninu,“ segir
Steve og bætir við að úr löngum hugmyndafundi hafi síðan komið upp sú
hugmynd að flytja húsið uppá þak. „Úrlausnarefnið er ekki auðvelt og
lóðin er þröng. Það þarf að koma þessu til skila án þess að þetta verði að
leiðinlegum brandara. Það hefur óhemjumikil vinna farið í verkið. Ég
held að við höfum teiknað 45-50 tillögur að því hvernig húsið ætti að líta
út,“ segir hann en er sáttur við útkomuna. „Hið gamla og nýja er ein
heild. Í þessu felst líka athugasemd um þróun skipulags í Reykjavík og
hvaða áhrif skipulag hefur á umhverfi okkar. Gamla húsið er komið á
pall, endurreist á nýjum stað,“ segir Steve og útskýrir nánar hvað honum
finnst um þróun miðbæjarins.
Græðgi og vantraust á fortíðinni
„Mér finnst hún ekki góð. Peningar og græðgi hafa ráðið alltof miklu.
Þetta snýst líka um vantraust fólks á sinni eigin fortíð. Fólk áttar sig ekki
á hvaða verðmæti liggja í fortíðinni. Þegar þú átt lítið þarftu að passa
þessa hluti sem þú átt. Mörgum finnst það sem til er ekki merkilegt, hér
er ekkert Stonehenge eða Pantheon. En þetta er það eina sem fólkið hér
á, það á náttúruna og nokkra kofa,“ segir hann og útskýrir nánar: „Fólk
vill endurskrifa söguna eins og hefur verið gert í fullt af harðstjórn-
arríkjum. Það vill gleyma gamla tímanum og hugsa ekki um að hér hafi
einhvern tímann verið fátækt.“
Varðandi hönnunina er eitt atriði sem hann vill sérstaklega benda á í
sambandi við útlit hússins. „Þarna kemur saman hið gamla og nýja. Húsið
er klætt í kopar en „nýi hlutinn“ er klæddur með sléttum kopar en gamla
húsið með bylgjuðum kopar, sem er eins og bárujárn. Útlitið er eins og
það var nema hvað við erum með betri klæðningu. Það er skemmtilegt að
nota koparinn, hann virkar eins og ryðgað bárujárn og er tilvísun í það
sem var.“
Enginn brandari
Frá Studio Granda Líkanið
sýnir húsið og umhverfi.