Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1982, Side 10

skotafé og aflafé samtakanna
sjálfra þess vegna er ekki hjá því
komist að líta yfir stærri hóp en þá
sem eru lögskráðir á skip frá
Reykjavík og Hafnarfirði. Ef við
sýndum ekki umburðarlyndi í
þeim efnum, fengjum við ekki fé
til starfseminnar.
Fólk verður líka að muna það
að hvert rými sem hægt er að
byggja upp og einhver einstakl-
ingur fær að nýta í 4—5 ár, verður
til staðar í 50 ár til viðbótar fyrir
aðra sem þurfa á því að halda.
aldrei verið lögð nein gjöld eða
kvaðir á sjómenn við uppbygg-
inguna. Eins má ekki gleyma því
að peningar komu víða að til
bygginganna. Gjafir voru gefnar
af sveitarfélögum gegn því að íbúi
frá þeim fengi pláss og útgerðar-
félög gáfu einnig stórgjafir. Allt
hefur þetta verið byggt fyrir sam-
Það var fjör í morgunkaffinu hjá starfsstúlkunum í Hafnarfirði. Frá vinstri Sigríður
forstöðukona. Stella Haraldsdóttir þvotta- og saumakona, Hildigunnur Sigvaldadóttir á
næturvaktinni, Rósbjörg Þorfinnsdóttir í borðsal, Guðný Gísladóttir í borðsal, Mary
Marinósdóttir gangastúlka, Ingibjörg Daníelsdóttir í borðsal, Guðlaug Pálsdóttir skrif-
stofustúlka og Sigríður Benediktsdóttir þvotta- og saumakona.
sjálfum mér hverjar teljast sjó-
mannsekkjur. Til mín kom gömul
kona sem var gift sjómanni
þegar hún var ung en missti
hann eftir örfá ár. Síðar giftist hún
bónda og bjó með honum í mörg
ár en hann dó og hún giftist iðn-
aðarmanni sem líka var dáinn.
Hún var sem sagt ekkja eftir þrjá
menn en átti ég að skrá hana sem
sjómanns-, bónda-, eða smiðs-
ekkju? Hún var óneitanlega ekkja
eftir sjómann og því skráði ég
hana sjómannsekkju.
Eins er mjög algengt að menn
stundi sjóinn mörg ár á sínum
yngri árum en fari í land af ýmsum
ástæðum, slysum eða veikindum
og taki upp annað starfsheiti. Um
þetta er ekki til nein algild regla.
Þetta verður að meta hverju sinni
og stjórninni hefur verið falið það
verk. Hérna í Hafnarfirði verðum
við líka að taka tillit til þess að
fleiri aðilar eiga hlut í bygging-
unni t.d. Grindavík og Garðabær
sem hafa rétt á plássum hér fyrir
bæjarbúa hvort sem þeir eru sjó-
menn eða ekki. Dvalarheimilin
eru sjálfseignarstofnanir, það hafa
Hjúkrunardcildin í notkun
um næstu áramót
Varðandi hjúkrunardeildirnar
höfum við þurft að taka tillit til
þess neyðarástands sem ríkt hefur
í þjóðfélaginu í þeim efnum.
Sjúkrahúsin hafa útskrifað gamla
fólkið þó það sé ekki fært um að
sjá um sig sjálft. Því má kannske
helst líkja við bónus-kerfi hvemig
það gengur fyrir sig. Við höfum
mikið gert af því að taka við fólki
sem kemur út af spítölununum en
höfum samt alls ekki getað sinnt
því fullkomlega. Þess vegna leggj-
um við svo mikla áherslu á bygg-
ingu Hjúkrunarheimilisins hér í
Þær sátu við saumana í föndurstofunni en samverustundin var að byrja og herramir voru
að drifa þær yfir í samkomusalinn í fjörið þar. Frá vinstri Anna Helgadóttir, Finnbogi
Ingólfsson, Dagbjört Sæmundsdóttir, Guðmundur Vigfússon og Lilja Víglundsdóttir.
10
VÍKINGUR