Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1982, Blaðsíða 40

x®
mynd). Er fasti þátturinn síoan
dreginn í lykkjuna og hert að, en
betra er að beita ekki kröftum, því
mjög er hætt við að t.d. umbúða-
garn hrökkvi sundur í lykkjunni.
Á sama hátt má nota 8-hnút, og er
bæði öruggara og fer betur (8.
mynd).
Aðferð til þess að hnýta utan
um pakka eða því um líkt er
hentugri og fer betur. Búinn er til
8-hnútur, fasta endanum brugðið
um pakkann og upp (eða niður)
gegnum 8-hnútinn. Hann dregst
saman og herðir svo að lausa
endanum að ekkert rennur til og
þarf ekki að halda við hnútinn,
eins og oft sést gert. Bönd á pakka
vilja oft renna til, skekkjast og
jafnvel fara út af endum svo að
allt er laust. Ráð við þessu er að
setja krossbragð á þverbandið um
leið og vafið er um pakkann, og
halda síðan áfram yfir í upphaf-
lega hnúti-nn. (9 mynd). Þessi ein-
faldi og hentugi hnútur er sjaldan
notaður óg virðist næstum
óþekktur. Fullorðinn maður og
reyndur til sjós og lands kvaðst
ekki hafa þekkt þetta fyrr en hon-
um var kennt það á skóla vestur í
einu miðfylki Bandaríkjanna og
gefin teikning af.
Flestir nota marga og einfalda
hnúta sjálfrátt eða ósjálfrátt. Þeir
eru oft ranghnýttir og geta valdið
vandræðum og jafnvel óhöppum.
Flesta algenga nytjahnúta er
hvorki vandasamt eða seinlegt að
hnýta svo rétt, að þeir komi að
tilætluðu gagni. Um hnúta og
hnýtingar er hinsvegar ekki hægt
að gefa almenna reglu. Tilgangur
með hnút, bragði, lykkju, stungu
o.s.frv. er afar breytilegur, að ekki
sé talað um efni í hnútum.
Til æfinga má nota fléttu
(granna hansalínu t.d.), eða þrí-
þætt, snúið snæri ámóta svert og
venjulegur blýantur. Sísalllína er
ekki eins hentug og vill trosna og
gliðna sundur ef hún er hand-
fjötluð mikið. Almennt má þó
segja að þeir þættir, sem notaðir
eru, þurfa og verða oftast að vera
ámóta gildir, og úr sama eða
áþekku efni að gerð og gildleika.
Fíklega er ekki hægt að hnýta
saman þumlungsgildan nælon-
kaðal og ullarlopa, svo dæmi sé
tekið.
„Þegar þú giftist mér sagðist þú
eiga stóra hvíta lystisnekkju.“
„Svona þegiðu og haltu áfram
að róa.
★
„Er maðurinn þinn líftryggð-
ur?“
„Nei, hann er brunatryggður—-
hann veit hvert hann fer.“
★
Ég vona að þú verðir jafngam-
all og brandararnir mínir.
„Hver var maðurinn sem ég sá
þig kyssa í gærkvöldi?“
Klukkan hvað?“
★
Brostu — það fær fólk til að
velta fyrir sér hvað þú hafir verið
að bralla.
★
Ef þú hlærð þá hlær heimurinn
með þér — Ef þú hrýtur — þá
hrýturðu einn.
Ég gæti sagt þér fleiri brandara
— en þú myndir bara hlæja að
þeim.
★
Jói var að horfa á nýfæddan
bróður sinn, sem lá grenjandi í
vöggunni sinni.
„Kom hann frá himnaríki?“
spruði Jói.
„Já, elskan.“
„Engin furða að þeir hentu
honum út.“
★
Mamma: „Farðu, Kalli og
þvoðu þér í framan og um hend-
urnar.“
Kalli: „Já, en ég fór í bað í
morgun.“
Mamma: „Farðu þá og þvoðu
baðið.“
40
VÍKINGUR