Sjómannablaðið Víkingur - 01.10.1984, Qupperneq 71

SKÁNEYJARSÍLDIN
Enda þótt síldveiðar við ís-
land hefjist ekki aö neinu ráði
fyrr en á síöari hiuta nítjándu
aldar er talið fullvíst að síld-
veiðar í Eystrasalti og við
Noröursjó hafi verið stundað-
ar frá ómuna tíð. Á miðöldum
voru síldveiðarnar vió Skán-
ey (Skán) þekktastar vegna
þess að síldveiöar í stórum
stíl hafi fyrst verið stundaðar
þarna. Mikilvægi síldveiö-
anna við Skáney má meðal
annars marka af því að ýmsir
höfundar telja að auður
Hansakaupmanna hafi fyrst
og fremst fengist við síldar-
verslun. Vitað er aö þessar
síldveiðar voru orðnar mjög
mikilvægar á síðari hluta
fjórtándu aldar og á fimm-
tándu öld eru saltaðir þarna
tugir þúsunda tunna á hverju
ári.
Veiðarnar hófust venjulega
15. ágúst og þeim lauk oftast
9. október. Um þær giltu
mjög strangar reglur sem
fógetar Danakonungs fram-
fylgdu.
Við Skáney eða í suð-
vestanverðu Eystrasalti eru
nú á tímum nokkrir síldar-
stofnar og enn þann dag í
dag koma um 400 þús. tonn
af síld á ári úr Eystrasaltinu.
Ég tei ekki ástæðu til að fjalla
efnislega um hina skemmti-
legu grein Olaus Magnus
með sparðartíningi og leið-
réttingum því að slíkt myndi
einungis spilla skemmtun
manna við lesturinn.
Hávaö úr
trollinu.
Ljósm.:
Heiðar Marteinsson.
Ýmsir höfundar telja
aö auöur Hansa-
kaupmanna hafi
fyrst og fremst
fengist viö síldar-
verslun.
Víkingur 71