Vikan

Tölublað

Vikan - 21.10.1965, Blaðsíða 15

Vikan - 21.10.1965, Blaðsíða 15
ðskðp einfðld. Þaö er að vera ðlastan- urðlp en samt kynþokkafull og aðlaðandi. ¥•¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥.¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥* Hversvegna er hjóna- band nauðsynlegt? Svo eru aðrir Ameríkanar sem hugsa ón fordóma um hjónaband- ið; hvort það sé í rauninni svona nauðsynlegt fyrir amerískar konur, að taka þessa leit að eiginmanni svona hátíðlega. Einn þeirra er sál- fræðingurinn prófessor Ernest van den Haag. Hann hefir lengi feng- izt við spurningar og svör um hjóna- bönd og nauðsyn þess, og kennt við New York University, í Greewich Village á Manhattan, þar sem samastaður listmanna og beatnikka er. Hann segir: „Hjónaband er ekki eins nauð- synlegt og áður, samt gifta sig fleiri og yngri en nokkru sinni fyrr..." Prófessorinn bendir ó það að áð- ur, segjum fyrir tuttugu árum, var það nauðsynlegt að gifta sig. Stúlk- ur fengu hvorki menntun eða starfs- svið, og gátu ekki reiknað með neinskonar frelsi, allra sízt kynferð- islega. Núna, á tímum nylonfatnað- ar og niðursuðu, geta menn og kon- ur bjargazt af ón hjónabands. Karl- menn þurfa ekki á konum að halda, til að stoppa' sokka, búa til mat eða að skúra gólf. Eftir nokkra umhugsun finnur prófessorinn svar við þessu giftingaæði í Ameríku: „Það er þró eftir kynferðilegu samlífi og löngun til að sanna almennt heilbrigði sitt, sem samein- ast í þessari löngun eftir hjónabandi". Og þarna höfum við orð prófessorsins, og ef til vill skýr/ngu ó þv/ hversvegna Ros/e leitað/ svo ákaft að eiginmanni. Hún steypir sér út í hjóna- band, þótt hún sé ekki neydd til þess, og veit raunar ekki hvort hún hefir valið þann rétta . . . Alger nýjung í hjúskaparmálum Ameríka er hið volduga land giftingaræðis og hiónaskilnaða. Og dag nokkurn, vordag í Kali- fornfu, hittum við ungt par sem leysir vandamálið um hjúskaparleiða á alveg ótrúlegan hátt. Að minnsta kosti einu sinni í viku skipta þau um maka! Hún heitir Rhonda, er 29 ára, grannvaxin, sól- brún og Ijóshærð; er gift og vinnur ekki úti. Hann heitir John, er hávaxinn, dökkhærður, velklæddur og er leigubílstjóri. Þau eru sólbrennd og hraust- leg, enda stunda þau töluvert sjó- og sólböð. Við hittumst hjá blaðamanni í Los Angeles. Svo ökum við í rjómagulum bíl eftir Sunset Boulevard, framhiá stórkostlegum byggingum kvikmyndastjarn- anna, út að siónum viS Malibu Beach. Þarna fell- ur Kyrrahafið að ströndinni, í stórum mjúkum öld- um. Fiöldinn allur af vel vöxnu og hraustlegu ungu fólki er þarna að leik í fjöruborðinu, eða lætur báta draga sig á sjóskíðum. John teygir úr sér í sandinum og Rhonda setur sig í sólbaðsstellngar. Hárið leikur um sólbrennt andlitið meSan hún segir okkur sannsögulega at- burði, sem kvikmyndaframleiSendur mundu ekki þora að festa á filmu: — Við hittumst nokkur pör í villu sérna [ nógrenn- inu, á hverju föstudagskvöldi. Við borðum saman, drekkum svolítið og sitjum f huggulegheitum fyr- ir framan arininn. Stundum blöndum við okkur í¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥> saman, þannig að enginn situr hjá sinni eiginkonu eða manni. Og svo, — já svo skiftum við um maka um stundarsakir svona til tilbreytingar og skemmt- unar. Um nóttina ekur hver og einn heim meS sínum rétta maka og allir eru ánægðir. Næsta föstudag hittumst v/ð svo aftur, og oft reynum við að hafa nýtt par með, svona til tilbreytingar. Við vorum „neydd" til að gifta okkur Spilling? — Já það finnst eflaust flestum, jafnvel [ Bandaríkiunum. Þetta er furðulegt fyrirbrigði. Rhonda reynir að skýra þetta og hún er sorgmædd á svipinn: — Hjónaband okkar. byrjaði vel, eins og hjá flest- um. Ég var sautján ára og afskaplega rómantísk. Hann var nítjón og Ijómandi laglegur. Við vorum stórkost- lega hamingjusöm, eins og lög gera róð fyrir. — Mér hafði ekki dottið í hug að ég sjálf yrði ófrísk. Ég hafði oft passað börn fyrir ættingja og vini, og fannst smábörn alveg dósamleg. Ég hafði auðvitað eins og aðrar stúlkur rövlað um það fram og aftur að ég ætlaði að eignast níu börn, það segja allir hér, aS minnsta kost óður en þeir giftast. En frómt frá sagt, hafði ég aldrei hugsað út í þaS hvenær og hvernig ég ætlaði að eignast þessi nfu börn. En dag nokkurn var ég sjálf með barni . . . Svo giftu þau sig, svo fljótt sem mögulegt var, en þau voru sannarlega ekki hamingjusöm. Þau eru eng- in undantekning. Félagsfræðingar halda því fram að 300.000 til 400.000 unglingsstúlkur í Bandarfkjunum gifti sig órlega, vegna þess að þær séu neyddar til þess! Ástarleikurinn, sem „bjargaSi" hjónabandinu Rhonda segir frá erfiðleikum þeirra, hve ung og óreynd þau voru og fótaek. Þau höfðu heldur ekki þroska til að tala saman um hlutina. Framhald á bls. 29. ^P^^y ¥ v ¥¥¥Jf ¥¥j^¥^¥¥Jf¥.¥¥^.Y¥¥-¥-¥¥¥-^¥¥-^ >(- >- >- > >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- >- ¦ ( ¦c ¦c ¦c -c ¦c -c ¦ c HHH^-¥¥*¥¥¥¥¥¥¥¥¥*¥*¥¥-*¥*»¥*-¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥ VIKAN 42. tbl. 15

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.