Vikan

Tölublað

Vikan - 29.01.1976, Blaðsíða 22

Vikan - 29.01.1976, Blaðsíða 22
bara að treysta hamingjunni og senda bréfið til islands, þar sem hún vonar, að það komist til hans. Hún segist ekki bera fram ósk sína í neinu fljótræði, heldur hafi hugsað mikið og lengi um hana, og engin hætta sé á, að hún breyti neinu þar um. Óskin sé lítil og fyrirferð- arlítil — aðeins ein milljón sterlingspunda. Hún hafi mikið hugsað um þetta, ætlaði sér fyrst að biðja um bíl, síðan hús og þá banka, en við nánari athugun séð, að það væri ekki svo auðvelt að koma þessu niður um skorstein- inn. Þess vegna hafi hún ákveðið þessa ósk, mikið til hagræðis fyrir jólasveininn sjálfan. REMEMBEft - to uso the - POSTCODEÍ- ff\mt>< . ' Og svo biður hún hann um að stinga þessu Iftilræði undir koddann sinn, ef hún væri sof- andi, þegar hann kemur, og óskar honum gleðilegra jóla. Þetta síðasta bréf er af öðrum toga spunnið en þau, sem litlu börnin senda í fullu trausti til jólasveinsins íslenska. Þau hafa ekki hugmynd um, að allir íslensku jólasveinarnir hafa raðað sér á ströndina allt í kring um landið, þar sem þeir keppast við að krækja í alla þá fiska sem þeir ná í til að éta. Og eru bæði frekir og sjálfselskir við þá iðju. Nei, Kjartan Lárusson aðstoðarforstjóri Ferðaskrifstofu ríkisins, sem mun nú vera lög- giltur umboðsmaður fyrir íslenska jólasvein- inn og fær allan hans póst, er eins og skapaður i þetta verkefni, og algjör hugsjónamaður á þessu sviði. Ekki veitir heldur af. Þeir eru ekki margir nú til dags, sem þykjast hafa ráð á því. Líklega kemur um 95% bréfanna frá Bret- landi. Og mjög sennilega fer ekki nema lítill hluti hingað til islands. Börn í Bretlandi trúa nefnilega þeirri sögu, að jólasveinninn, sem þau kalla yfirleitt FATHER CHRISTMAS, leggi af stað á sleða með sex hreindýrum fyrir á jóladag, stoppi við hvert hús og fari niður um skorsteininn og komi inn í gegnum arininn. Þar hafa börnin svo skrifað óskaseðil, sem jólasveinninn les og skilur svo gjafirnar þar eftir. Flest halda þau, að hann búi í Noregi, en önnur, að hann sé á Norðurpólnum. Þess vegna eru flest bréf sennilega send til Noregs, en eitthvað lítilsháttar til Íslands. Því það eru fjölmargir bretar, sem lítið vita um ísland. Alveg ótrúlega margir. Þáð, sem þeir hafa kynnst því, er aðallega í gegnum eldgos og þorskastríð. Þeir halda jafnvel, að ísland sé á Norðurpólnum. Og að ísjakar séu í hverjum firði, jafnvel á öðru hverju götuhorni, þar sem þeir komast fyrir vegna ísbjama eða eskimóa. Það er þó nokkuð algengtennþá. Kjartan segir (og skín út úr honum mann- kærleikurinn — blandaður örlitlu raunsæi) — Ég vona bara, að þetta aukist. Að fleiri bresk og önnur börn trúi sögunni um jólasvein- inn og haldi, að hann sé búsettur hérna á íslandi. Það er ekki svo mikill mannkærleikur á boðstólum í heiminum í dag, að hann þoli ekki svolítið meir. Og svo gætum við jafnvel líka tekið það með í reikninginn, hversu góð og gagnleg auglýsing þetta væri. Good- will. Jafnvel propaganda i stríðinu. Leyfum öllum litlu blessuðu bömunum, sem eiga eftir að vaxa upp í dugandi sjómenn, að vera i þeirri trú, að á íslandi búi sá „maður" sem þau eiga aldrei eftir að gleyma, alla sína lífstíð. Sennilega hefur það gengið kraftaverkí næst, þegar það tókst fyrir nokkrum árum að fá samþykki ráöherra (munnlegt þó) til þess J.V. ¦:'¦¦¦¦} að leggja skyldi í þann kostnað að svara öll- um slíkum bréfum. En það hefir Ferðaskrif- stofan gert æ síðan, þó meira af vilja en getu. Fjárveiting til þessa hefur aldrei fengist. Engin. Ferðaskrifstofan hefur verið að snapa eftir gömlum, ódýrum jólakortum á hverju ári. Og þá sitt á hverjum stað. Sín hver gerðin. Þau, sem notuð voru í ár, eru svosum ósköp þokkaleg, — en þau hafa þann leiða galla, að á þeim stendur „PRINTED IN ITALY" og fyrir- tækið, sem gefur þau út, heitir CECAMI, og seríunúmerið á kortinu er 6084. Ég hefði nú haldið — svona úr því að jólasveinninn er orðinn íslenskur opinber starfsmaður, að hann fengi allavéga sín nauðsynlegustu pappírsgögn prentuð á Íslandi. En nú mega íslensk stjórn- völd sko fara að vara sig, og það alvarlega, ef þau vilja ekki fyrir fullt og allt missa þennan dýrðlega og ómetanlega starfsmann í hendurn- ar á öðrum. Ég get nefnilega bent þeim á í það minnsta þrjú tilfelli hér heima, þar sem einkaaðilar hafa fengið hann í þjónustu sína fyrir lítið, og þjónustu, sem þeir auðvitað ætla sér að hagnast á. Það eru ekki allir eins miklir hugsjónamenn og' Kjartan Lárusson. Fyrir nokkrum árum auglýsti nafngreind íslensk kona víða í Bandaríkjunum, þ.á.m. í sjónvarpi þar, að sá hinn frægi kall ætti jú vitaskuld heima hér á landi, og einfalt væri að hafa samband við hann með því að skrifa honum. Mér er ekki vel kunnugt, hvað hún tók sem þóknun fyrir það, en ég held mér sé leyfilegt að ætla, að eitthvað hafi það verið. En mér er tjáð af ábyrgum aðila, sem er kunnugur þessu máli, að þúsundir bréfa hafi verið send til baka til Bandaríkjanna, vegna þess að heimilisfangið hér var ekki eins og það átti að vera. Þetta fór samt í mál, er ( Hæstarétti óafgreitt ennþá, þannig að hver veit nema konan fái jólasveininn íslenska til eignar og ábúðar. Annar aðili fékk líka hugmynd. Hann lét litprenta mikið og Ijómandi fallegt jólakort með myndum af jólasveininum og bréfi á ensku til litlu skinnanna í Bretlandi. Þar eyddu þeir stórfé í auglýsingar, en eitthvað hefir farið úrskeiðis, því fá urðu svörin. Kannski þeir hafi verið of dýrir á þjónustunni, því mér er tjáð af einum eigendanna, sem man það nú samt ekki vel, hver upphæðin var, en minnir að hún hafi verið eitt sterlings- pund. Fyrir þetta fengu litlu angarnir mjög fallegt litprentað jólakort, sérstakan stimpil og einhverja fjölbreytni af íslenskum frímerkj- um utan á umslagið. Mynd af jólakortinu fallega fylgir hér til gamans. íslenskur Markaður, sem m.a. rekur verslun í flughöfninni í Keflavík og selur alls konar vörur, aðallega útlendingum, hefur auglýst í nafni íslenska jólasveinsins víða um heim. Þeim hefur sennilega orðið nokkuð ágengt við að selja vörur, sem sendar eru með litprent- uðu korti af jólasveininum, þar sem hann er látinn senda, afhenda eða gefa vöruna. Ég hefi ekki undir höndum, eins og stendur, sjálfa auglýsinguna. Þannig geta vakandi menn gert sér í hugar- lund, hversu gífurlegur „karakter" þessi jóla- sveinn er og hve mikið hann gæti gert fyrir land og þjóð, ef rétt er á haldið. Féþúfa gæti hann vafalaust orðið hverjum þeim, sem héldi rétt á spilunum og hefði einhverju úr að spila í byrjun . En það er einmitt það, sem þarf að varast og koma í veg fyrir. Og það er einvörðungu á valdi stjórnvalda að nýta þetta gullna tæki- færi, ef strax er tekið til höndum. Til að byrja með þarf að tryggja stjórnvöld- um einkarétt á nafninu hér á landi. Síðan þarf að verja einhverju fé til að undirbúa næstu jól, svo þarf að velja íslenskan yfirjólasvein, sem hefur skilning á verkefninu, tilgang þess og framkvæmd. Tillaga mín: Kjartan Lárusson núverandi umboðsmaður hins óstofnaða fyrir- tækis. Einhverjum auglýsingum þyrfti að koma á framfæri, aðallega í Bretlandi og víðar. Slíkar auglýsingar yrðu ekki dýrar. Þeim væri hægt að læða inn í kynningarrit o.s.frv., og erlendir fjölmiðlar myndu grípa fegins hendi fregnum um slíka stofnun, eins og heimsókn breskra sjónvarpsmanna sýndi núna um jólin, er þeir voru á höttunum eftir stríðsfregnum, en fengu engar í biii. Þeir komu' þá i heim- sókn til Ferðaskrifstofunnar, bara svona í leiðinni,^og sáu þá af tilviljun bréfabunkann hjá Kjartani Lárussyni, — og þeir fengu algert æði. Þeir hættu ekki fyrr en Kjartan var búinn að klæða sig í jólasveinabúning og tóku mynd af öllu því, sem þeir sáu. Bí B( Sí sýndi svo myndina á jóladag, er mér sagt, en því miður er mér ekki nánar kunnugt um innihald hennar, boðskap né móttökur, en telja má víst, að aðeins þessi stutta heimsókn auki strax næstu jól töluvert á bréfafjöldann. Svo það má fara að framkvæma fyrstu áætlun Kjartans: Að fá íslenskan listamann til að teikna jóla- kort og umslag, og veita einhverjum fjár- munumífyrirtækið. KARLSSON 22 VIKAN 5.TBL.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.