Vikan

Tölublað

Vikan - 29.01.1976, Blaðsíða 43

Vikan - 29.01.1976, Blaðsíða 43
FJÁRMÁLIN. „Hvað klikkaði? Ég veit ekki, hvort það var eitt fremur en annað. Þegar ég byrjaði með hljómsveitinni, var Ómar Vald. ennþá framkvaemdastjóri og svo ég segi eins og mér finnst, þá voru hlutirnir ekki nógu vel á hreinu hjá honum. Annars tók ekki betra viö, þegar hann hætti og Ómar Ósk- arsson fór að sjá um fjármálin, þá stefndi allt ennþá meira niður á við. En þetta var ekki allt okkar sök. Ég vil taka það fram, að eftir að Pétur hætti með hljómsveit- inni, tóku nokkrir aðilar sig til og riftu ráðningum við hljómsveitina. Ég get nefnt Tomma í Festi. Hann klippti'á allar ráðningar Pelican og lét Paradís Péturs Kristjánssonar fá þær. Við nánari eftirgrennslan upplýstist, að þar sem Pelican væri að skipta um söngvara, væri öruggt, að hljómsveitin mundi dala í vinsældum, og því væru þessar ráðstafanir gerðar. Fyrir þessar sakir fóru flestar ráðningar sumarsins, sem frá hafði verið gengið, út um þúfur. Við urðum því oft að taka djobb, sem voru ekki alls kostar pottþétt, bara til þess að hafa eitthvað að gera." ÚTILOKUN. ,,Ég var mikið til útilokaöur- í þeirra hópi, þegar ég byrjaði með þeim. Þeir voru búnir að ávinna sér vinsældir sem Pelican og vildu meina, að þeim leyfðist það, sem þeim sýndist. Þeir væru númer eitt, og engin ástæða væri til að hafa áhyggjur af aðdáendum, þeir myndu hlusta á það, sem þeir hefðu upp á aö þjóða og búið mál. Mínar hugmyndir fengu lítinn hljómgrunn hjá þeim, Þeir voru stórir uppá sig og höfðu þetta allt á hreinu. Hugmyndir, sem ég haföi sannprófað í Eik, sem ég stjórnaði á allan hátt, og vissi, að voru pottþéttar, fengu ekki hljóm- grunn. Það er líka vert að hafa hugtakið hér á eftir í huga, þegar talað er um Pelican: Allt sem skýst upp, kemur einhvern tíma aftur niður. Það er tiltölulega auðvelt að komast á toppinn, en það er öllu erfiðara að hanga þar, þegar upp er komið." KOKHREYSTI. ,,Já, ég var kokhraustur út á við, það er alveg rétt. Um það vil ég aðeins segja þetta. Maður rægir ekki fyrirtæki, sem maður vinnur fyrir. Samt kunni ég að mörgu leyti vel við mig hjá Pelican. Þessir fjórmenningar eru mjög góðir hljóðfæraleikarar sem heild, þó svo Bjöggi og Geiri standi með höfuðin uppúr. Ég er sann- færður um það, að ef við hefðum komist til Ameríku, hefði allt farið á annan veg, það er klárt mál." ÁKVÖRÐUNIN. „Nei, ég get pkki sagt, að ég sjái eftir því að hafa farið yfir í Pelican. Við vorum komnir langt upp með Eikina og áttum stutt eftir á toppinn. Við vorum allir mjög góðir vinir og tengdir sterk- um böndum. Við áttum líka okkar góðu stundir, þegar ég var í Pelican og sérstaklega undir lokin. Þá var allt að komast í gott horf." SJÁLFHÆTT. ,,Því þá að hætta? Já, það er svo spurning út af fyrir sig. Óánægjan fór vaxandi, og aðal- lega held ég, að það hafi verið vegna þess að ekki gekk allt í haginn. Það kom upp rígur milli mín og annars manns innan hljómsveitarinnar. Mér varfarið að finnast, að jafnvel gæti komið til tals aö segja mér upp, svo ég vildi bara verða fyrri til, þess vegna hætti ég svona skyndilega. Ann- ars held ég, að stærsta vandamál- ið hafi verið peningaskortur. Þeir voru blankir, og svo skulduðu þeir heil ósköp fyrir plötuna „Lítil fluga". Þetta held ég hafi verið kveikjan að því, sem á eftir fór." GÓÐIR VINIR. „Mér er ekki illa við Pétur Kristjánsson, þvert á móti. Ég tel okkur góða vini. Ég met Pétur mikils, og mér finnst hann hafa staðiö sig vel í baráttunni, og hann hefur sýnt og sannað, hvað í honum býr. Vissulega varð maður fyrir áhrifum frá mönnum, sem höfðu sagt skilið við hann, hjá því varð ekki komist. Til gamans má geta þess, að við í DÍNAMÍT erum nú að æfa lag, sem þeir Pelicanar vildu ekki æfa, þegar Pétur kom með það til þeirra. Þetta lag ásamt fleirum var á spólu, sem ég komst í. Pétur hefur alltaf verið mjög naskur á það, hvað fólkið vill heyra." VELGENGNI. ,,í dag standa málin, eins og mig hefur alltaf langað til að þau stæðu. Ég er að fást við hluti, sem ég hef átt hugmyndina að, og allt gengur eins og best verður á kosið. Þessir strákar, sem eru með mér í DÍNAMÍT, eru allir ungir og efnilegir og eiga framtíðina fyrir sér í bransanum. Málin standa því mjög vel á allan hátt. Við æfum mjög stíft þessa dagana, enda verður þetta mikil og hörð sam- keppni, þegar til kemur. Okkar takmark í hljómsveitinni DÍNAMÍT verður að koma til móts við kröfur fólksins, jafnframt kröfum okkar sjálfra." D í N A M í T. „Það var ég, sem kom með riafnið, sem varð fyrir valinu. Okkar meining bak við þetta nafn er krafturinn, sem í því felst. Ekki einhver sprenging, sem leysist upp í ekki neitt, verður bara reykur. Það er þetta dulda afl, sem getur losnað úr læðingi og mun gera það, áður en varir." SAMKEPPNIN. „Hvað samkeppnina snertir, stöndum við nokkuð vel, að okkar áliti. Við förum inn á talsvert nýja og ónotaða línu tónlistarlega séð. Þar á ég við blásarana, sem eru tveir. Ég er því vongóður um árangurinn, því fólk hefur alltaf kunnað að meta nýjungar, þó svo að það taki einhvern tíma að venjast þeim. Sem sagt, sam- keppnin leggst vel í mig strax í þyrjun." 1976 GOTT ÁR. „Ég held, að árið 1976 verði mjög skemmtilegt og líflegt ( bransanum. Það verður áreiðan- lega mikið að gerast, og gróska ársins 1975 mun halda áfram, á þvíer enginn vafi." FRAMTIÐAR- DRAUMURINN. „Framtíðardraumurinn? Auð- vitað að DÍNAMÍT fái góðar mót- tökur hjá fólkinu og okkur takist að skilja eitthvað varanlegt eftir okkur. Svo hefur mig alltaf langað í góða plötuupptöku, og einhvern veginn hef ég það á tilfinningunni, að sá draumur muni rætast á nýja árinu. Mig dreymir líka um að geta spilað meira fyrir íslenska áheyr- endur, þar sem þeir koma, sitja, hlusta og pæla í músíkinni. Það er kominn þó nokkur vísir að svona nokkru, því fólkið er farið að gera meiri kröfur, og þar af leiðandi fer samkeppnin harðnandi, og það er góðs viti að mínu áliti." s. valg. Áminning Aðeins að áminna ykkur. Þið munið að skilafresturinn i vin- sældakosningunni rennur út um næstu mánaðamót þannig að þiö skuluð ekki draga þaö lengur að senda inn útfylltan seðil. Það sakar ekki að geta þess, að tilvalið er fyrir ykkur að láta fljóta með smáþréfstúf, þar sem þið getið komið á framfæri efnishug- myndum fyrir þáttinn, fyrirspurn- um, kvörtunum, skömmum, eða bara hverju sem er. Látið bréfin tala. Utanáskriftin er: VIKAN C/O BABBL PÖSTHÖLF 533 REYKJAVÍK. 5.TBL. VIKAN 43
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.