Æskan - 01.10.1969, Blaðsíða 13

Skólabörn
syngja
Ljóð: Margrét Jónsdóttir
Bjallan hringir — búin stundin,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
Ærslafull og létt er lundin,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
F C
Við erum ung og æskuglöð,
G7 C
eigum samt að ganga í röð.
G7 C
Hæ-faderí, hæ-fadera,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
Við megum ekki inni húka,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
Það er fyrir þreytta og sjúka,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
F C
Við erum frjáls sem fjallablær,
G7 C
fyrsti snjórinn kom í gær.
G7 C
Hæ-faderí, hæ-fadera,
G7 C
hæ-íaderí-fader-alla-la.
Við skulum hoppa, hlæja, syngja.
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
Bráðum aftur bjöllur klingja,
G7 C
hæ-faderí-fader-alla-la.
F C
einatt þegar hóf er hæst.
G7 C
Hoppum meðan leyfið fæst.
G7 C
Hæ-faderí, hæ-fadera,
G7 C
hæ-faderí:fader-alla-la.
ðamlir. Þeir minnast þó með ánægju þeirra gleðistunda, sem
^ESKAN veitti þeim í tilbreytingarlitlu Hífi þeirra, sem bjuggu í
landi langt úti í Atlantshafi. Landi, sem var einangrað frá öðrum
Þióðum vegna samgönguerfiðleika. Landi, þar sem veturnir voru
'angir og dimmir, og jafnvel kertaljósið var munaður. Landi, sem
Var fátækt.
Þá voru „pophátíðir" og aðrar skemmtanir barna og unglinga
óþekkt fyrirbæri, — og líklega hefðu flestir staðið undrandi og
s'9rað, án þess að skilja hvað við væri átt, ef einhver hefði nefnt
”unglingavandamál“! Þá þekkti unga fólkið hér á landi ekki þau
Vandamál að eiga of margar frístundir. Það þekkti lítið annað
eh vinnu. En það fann hamingju í starfinu. Enda er starfið bezta
ráöiÖ til þess að drepa tímann.
Það virðast vera frístundirnar, sem skapa vandræðin, og ófarir
f|estra má rekja til þeirra. — Ég veit þó, að þið, sem kaupið (og
'esiði) ÆSKUNA, eigið margs konar áhugamál. — Og þar sem
tau eru nægileg er engin hætta á ferðum.
Þið, sem eruð ung núna og eigið að erfa landið, ættuð að
laera fallega Ijóðið island í draumi þinum, sem Matthías Johann-
6ssen rithöfundur sendir ykkur hér. — Og þið ættuð að hugsa
UfT1 Ijóðið ...
Hugsa um það ísland, sem ÞIÐ eigið, — og hve mikils þið
96tið notið, t. d. miðað við það, sem var fyrir 70 árum. Hugsa
um, á hvern hátt þið getið orðið landinu ykkar til sóma. — Já,
hugsa um það, að þið eigið gjöfult föðurland og fagurt móðurmál.
Ef þið hugsið um allar þær þjóðir, sem verða að berjast fyrir
frelsi sínu, eins og þið horfið daglega á í fréttum sjónvarpsins,
þá hljótið þið að skilja, hvers virði það er að eiga föðurland, þar
sem frelsi og friður ríkja.
Ég sendi ykkur lag við Ijóðið hans Matthíasar og vona, að
þið lærið bæði lag og Ijóð, og að ég eigi einhvern tíma eftir að
heyra ykkur syngja það.
Á þessu stórafmæli ÆSKUNNAR verður mér hugsað til
Margrétar Jónsdóttur rithöfundar, sem var ritstjóri blaðsins i
fjölda mörg ár. Eins og allir vita, hefur hún samið kynstrin öll af
Ijóðum, sögum og leikþáttum fyrir börn og unglinga.
Við skulum rifja upp eitt af Ijóðum hennar, Skólabörn syngja,
af því að nú eru skólarnir komnir í fullan gang. Ég merki létt
gítargrip inn á textann fyrir ykkur.
Svo enda ég þennan pistil með því að segja: Það er gaman
að verða gamall, en vera þó frískur og síungur. Þetta hefur
ÆSKUNNI tekizt, og er engin ellimörk hjá heoni að finna! Það er
þeim að þakka, sem að henni standa — og þess vegna óska
ég þeim öllum til hamingju!
Kærar kveðjur!
INGIBJÖRG.
429