Æskan - 01.10.1969, Blaðsíða 15

Kastrupílugveili. Frá vinstri: Ólafur, Jóhann, Jóhanna og íslenzka hlaðfreyjan.
'élaga sína, og þau hittast þar einnig sjálf í fyrsta skipti. Það
v°ru þau leidd út að (lugvél og þar voru teknar af þeim myndir.
®veinn sagði: „Þarna koma fyrstu myndirnar af ykkur í blöðunum,
^rakkar, og meira fylgir eftir.“ Á leiðinni út úr Reykjavík var
^argt að sjá, og þau óku í fyrsta skipti yfir nýju brúna i Kópa-
v°9i. Það sem einkennilegt er við þessa brú er að hún liggur
ekki yfir neina á heldur yfir annan veg. Þau notuðu tfmann til
a® horfa út og athuga væntanlega ferðafélaga.
A Keflavíkurflugvelli var margt um manninn og talsverð þröng
1 Príhöfninni. Ekki leizt þeim á að gera neina verzlun þar en
'Vigdust með því sem fram fór. í verzlun Ferðaskrifstofu rikisins
Var einmitt heilmikið um að vera, og þar sem erlendar flugvélar
v°ru staddar á flugvellinum, notuðu útlendu flugfreyjurnar tæki-
tasri5 0g kynntu sér tslenzkan iðnað, ein flugfreyjan mátaði ís-
'6r>zka peysu, og til þess að aflaga ekki hárgreiðsluna snaraði
klút ofan á hárið og smellti sér í peysuna, sem virtist fara
prýðilega. Ferðaíélagarnir fjórir tylltu sér niður á góðan bekk
1 a'greiðslunni og virtu fyrir sér flugvélarnar úti fyrir. Þar var auk
"Gul|faxa“, þotu Flugfélagsins, sem þau voru um það bil að leggja
a^ stað með, þota frá SAS, og litlu siðar lenti ein af Rolls Royce
,lu9vélum Loftleiða, sem var að koma frá Luxemburg. Þau ræddu
arT1 Keflavíkurflugvöll, sem Sveini og Grími kom saman um að
efði verið heldur óyndislegur staður, sérstaklega áður en flug-
ofnin var endurbyggð, en nú var þarna þokkalegt um að litast,
°9 meðan fólkið horfði ekki endilega á Ijóta bragga og stríðs-
v®lar var þarna þokkalegt og heldur gott um' að litast. Brottfarar-
'minn nálgaðist og brátt hljómaði rödd ( hátalara: „Flugfélag
íslands tilkynnir brottför flugs 260 til Kaupmannahafnar. Far-
þegar gjöri svo vel að ganga um borð.“
Þau tóku töskur sínar og kápur og gengu að aðaldyrunum og
þaðan út á flugvélastæðið. Á flugvélastæðinu voru nokkrar flug-
vélar auk þeirra sem áður er getið. Og þar voru alls konar tæki,
sem notuð eru við afgreiðslu vélanna. Þau fóru inn um fremri
dyrnar á flugvélinni og tóku sér sæti fremst í farþegarýminu. Þau
virtu íyrir sér bjart og fallegt farþegarými þotunnar, skoðuðu
daufar myndir á veggjum hennar, þar sem ýmis atriði úr íslenzku
þjóðlífi eru dregin upp, svo sem mynd af sveitabæ, af fiskimanni,
af goshver, af laxveiðimanni og ennfremur er þar mynd af konu
í íslenzkum þjóðbúningi,.af hestum og af Ingólfi Arnarsyni. Ljósa-
skilti voru yfir sætunum sem á stóð „Reykingar bannaðar. Spenn-
‘ið beltin“. Þau heyrðu, að hreyflarnir voru ræstir einn af öðrum,
og brátt mjakaðist „Gullfaxi" mjúklega eftir flugstæðinu og út
að flugbrautinni. í hreyflunum heyrðist aðeins lágur hvinur. Gull-
faxi stanzaði augnablik á brautarendanum eins og fákur sem býr
sig undir tilhlaup og svo fannst þeim þau þrýstast aftur í sætið
um leið og afl hreyflanna var aukið, og eftir örstutta stund var
þotan á lofti. Flugvélin tók beygju til vinstri og hækkaði ört flugið,
og fyrir neðan sig sáu þau hús og mannvirki smá minnka og
verða loks eins og leikföng.
í Reykjavík og Keflavík hafði verið skýjað, en þau voru rétt
komin austur yfir Reykjanesfjallgarðinn, þegar sólin skein í heiði
og fjallasýn var dásamleg. Þau sáu jöklana Eiríksjökul, Langjökul,
Hoísjökul og til hinnar handarinnar höfðu þau strandlengjuna,
Þorlékshöfn og hraunin. Flugið var enn hækkað, og brátt heyrðist
431