Æskan

Árgangur

Æskan - 01.10.1969, Blaðsíða 63

Æskan - 01.10.1969, Blaðsíða 63
SPURNINGAR OG SVÖR Svar til Steingríms: Sam- kvæmt samningi, sem 12 þjóð- ir undirrituðu árið 1959 er allt svæðið sunnan 60. breiddar- gráðu á suðurhelmingi jarðar, alþjóðaeign. Þar liafa undan- farin ár dvalið um 700 vísinda- menn frá jafn ólikum þjóðum sem Argentínu, Ástralíu, Belg- íu, Chile, Frakklandi, Japan, Nýja Sjálandi, Noregi, Suður- Afríku, Bretlandi, Bandaríkj- unum og Sovétríkjunum. Allir þessir vísindamenn vinna sam- 'an að al])jóðaheill, en rann- sóknir á Suðurskautslandinu liafa ómetanlega þýðingu til skilningsauka á veðurfræði og fleiri greinum náttúruvisinda. þar að til langdvalar. Landið er hálent, meðalhæð yfir sjáv- armál er röskir 2000 metrar, margir fjallgarðar ná 3000 m hæð og liæstu tindar teygja sig um 5000 metra upp í loftið. Á vetrum eru frosthörkur svo miklar, að óviða ]>ekkist ann- að eins. 50 gráða frost á Cel- sius er algengt og 1000 km frá Suðurpólnum mældu menn lægsta hitastig jarðar. Á sjálfum Suðurpólnum er hæðin tæplega 300 metra yfir sjávarmál og íshcllan á lion- um er litlir 2500 m á þykkt. Vetur eru þarna svo kaldir, að Norðurskautið kemst hvergi í námunda við það. Ofan á frost- Suðurskautið Á Suðurskautinu er saman- kominn um 87% af þeim is, sem á jarðkúlunni er. Suður- skautslandið er ekki girnilegt til húsetu og tæpast munu menn nokkurn tima setjast liörkurnar hætist vindur, sem aldrei lægir algeriega, en get- ur orðið að hreinum fellibyl með vindhraðanum 200 km á klukkustund. Af æðri dýrateg- undum hefur mörgæsin ein fasta húsetu, og einasti gróður, sem menn hafa fundið um há- sumarið, er mosi og skófir. Suðurskautslandið er óhemju viðáttumikið. Það þekur 13 milljónir ferkilómetra, eða jafnmikið flæmi og Evrópa er öll og Norður-Amerika i ofan- álag. Leiðangur Roalds Amund- sens var sá fyrsti, sem náði til Suðurpólsins, það var 14. desember árið 1911. Svar til Halldóru: Mótstöðu- afl naglanna og fjaðurmagn er mjög mismunandi. Vond sápa og naglalakk veldur því stund- um, að neglur trosna og verða stökkar. Allt leiðir þetta til þess, að menn fá meiri eða minni kartneglur á fleiri eða færri fingur. Taugaveiklun hef- ur áhrif á neglurnar og lýsir sér á ýmsan hátt. Kemur jafn- vel fyrir, að neglur detti af taugaveikluðu fólki og aflag- ist á annan hátt. Börn og taugaveiklaðir unglingar taka oft upp á að naga neglur sin- ar. Þegar neglur eru nagaðar. brettast fingurgómarnir upp fyrir naglröndina, og hindrar l>að lengdarvöxt naglarinnar. Algengasta ráðið til að venja i>örn af að naga neglur cr að Ljóða hragðillum efnum á Ueglurnar. Lengdar- eða þver- r4kir i nöglum eru annaðlivort ufleiðing óhönduglegrar nagl- snyrtingar eða þær eru merki NEGLURNAR þess, að hlutaðeigandi liafi orðið fyrir andlegu áfalli eða fengið hitasótt. Þverrákirnar eru lítið eitt hogadregnar, ljós- ar, gljáalausar rákir, sem fyrst sjást efst á nöglinni, en færast fram, er nöglin vex, og hverfa að lokum. Þar eð nöglin vex um 0,1 mm á dag, má af fjar- lægð rákarinnar frá hálfmána naglarinnar rcikna nákvæm- lega út, hve langt er liðið frá sjúkdómnum, sem rákinni olli. Eftir hitasóttir her við, að neglur detti af, en miklu sjald- gæfara er það en þvcrrákirnar. Meðfæddur eða tilfaliandi sjúkdómur eru smágerðarlang- rákir i nöglum. Eru neglurnar þá venjulega miklu þynnri en heilbrigðar neglur, gular eða grágular á lit, gljáalausar og mjög stökkar. Stendur sjúk- dómurinn oft i sambandi við taugakerfið og er samfara taugasjúkdómum. Hvitir dílar í nöglum (ástir) stafa af smá loftbólum í nöglunum og eiga oft rót sína að rekja til áverka, er neglurnar liafa orðið fyrir, til dæmis við naglshyrtingu, sérstaklega við harkalega lag- færingu á annöglinni. Þeir koma fyrst i ljós við naglrót- ina, en færast síðan fram eftir því sem nöglin vex. Sjald- gæfari eru hvítar þveiyákir i nöglum eða alhvítar neglur, sem þykja mikil lýti og eru dulin með því að lita neglurn- ar. Langvarandi blóðleysi veld- ur því stundum, að neglurnar verða flatar og jafnvel ilivolf- ar, í stað þess að vera kúptar, eins og þeim er eðlilegt. Jafn- framt verða neglurnar þunn- ar, stökkar og gljáalausar. Þetta lagast, ef ráðin er bót á blóðlcysinu. 479
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.