Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 16

272
FRÓÐI
um atburði. Sakir vftaverðrar ógætni komst eldur f 26 púður-
hylki, er hvert var 6 pund að þyngslum. Af sprenging þessari
leiddi svo mikinn skjálfta, að menn fjellu til jarðar unnvörpum og
6 menn sæiðust alvarlega. Meðal Jþeirra voru þeir Bowman og
Worthington, deildarforingjar.
Fyrst eftir þórdunu þessa varð almenn þögn bæði utan og
innan virkis. En brátt hófst afskaplegnr hávaði; svo tryllingsleg-
ur, að jafnvel Clark ir.isti stjórn á sjálfum sjer og tók þátt f fagn-
aðar-ópinu. Brátt náðu þeir sjer samt, Clark og Beverley, og
buðu liðsmönnum að þegja. Þvf boði var hlýtt f svip, en ólætin
brátt endurnýjuð hálfu verri en áður.
“Djöflagangur! Stórt gaman!” tísti f Jason frænda. “Hjelt
gamla veröld fara í hundrað þúsund mola”. Hann dansaði sem
vitlaus væri. ‘‘Ja—ja, —ágætt. Lifi Alice fáni ! Lifi Georg
Washington!” bætti hann við.
Þá er Beverley heyrði Alice nefnda, leit hann kringum sig.
Hvar var hón? Hann sá sjera Beret hlaupa þangað, er særðu
mennirnir láu, og taka að hjúkra þeim. Hanrilton virtist sá eini,
er var með öllu rólegur.
“Hvar er Alice — ungfrú Roussillon? Hvert fór hún?”
hrópaði Beverley og horfði, óttasleginn, um alt.
“Vcit ekkí”, svaraði Jazon frændi ofur kæruleysislega.
“Skaust hjá mjer rjett núna, þá skratti var laus. Flaug eins og
fugl — fór þarna — vcit ekki meir. Flogin burt f tiinglið, jeg
held. Varð aldrei hræddur fyr — hjelt fjandinn nú kominn
sækja mig.
Framhald.