Fróði - 01.05.1913, Qupperneq 19

FRÓÐI
275
einu höggi, þvf að það er með öllu ómögulegt og óhugsandi, eins
er það óhugsandi að temja viljann til þessa með einni eða tveimur
tilraunum.
Besta aðferðin að temja viljann er að gjöra það f einhverjum
vissum tilgangi, hafa eitthvert ákveðið mark fyrir augum. Og ef
að þú temur einn cða annan hæfileika þinn, þá temur þú eiginlega
alla. Það er þannig, að þú lætur viljann gjiira það, en það cr
hann, sem er hinn eiginlegi húsbóndi yfir öflum sálar þinnar. Því
að þó að ástrfðurnar og fýsnirnar vilji Iilaupa með þig f gönur, þá
gcta þær þó engu fram komið, cf að viljinn tekur f taumana, og
það cr alt manninum sjálfum að kenna, þegar ástríðurnar vcrða
sterkari cn vilji mannsins, og sannarlega er það aumlegt ástand
þegar svo er komið.
En hvernig eiga menn nú að fara að því að læra þetta ?
Þetta cr ofur einfalt og blátt áfram, ef að menn að eins vildu
gcfa því gaum.
Það er enginn hlutur til, scm temur viljann og gjörir hann
svo sterkan, að hann getur velt himinháum björgum af götu vorri,
eða gjörir hann ómótstæðilegan, svo að hann getur sigrað alt, sem
mannlcgur máttur getur sigrað, eins og það, að temja hann við að
fást við það, sem manninum er ógeðfelt, sem er á móti skapi hans,
þveröfugt við eftirlariganir hans, sem veldur manninum, að hon-
um finst, óþæginda, sem knýr hann eða skrúfar til einnar eður ann-
arar afneitunar.. Það þurfa ekki að vera stórvægileg atriði f
fyrstu. Að gefa upp sæti f strætisvagni, að neita sjer um kaffi-
bolla þegar menn langar f hann og drekka vatn f staðinn fyrir
kaffi. Að ganga einh\’ern spotta, þegar maður gat annaðhvort
keyrt eða riðið. Að neita sjer um skemtun og sitja heima, þegar
menn gátu farið. Að fara nauðugir á samkomur eða mannfundi,
þar sem menn þykjast vissir um heyra ekkert annað en bull og