Fróði - 01.05.1913, Qupperneq 50

3o 6
FRÓÐI
þrælkaðir þar, og látnir vinna við brenslu tígulsteina o, fl. Þá er
oft talað um vistir hermanna f sögum Cesars, og er þar korn (fru-
mentum) aðalfæðan. Höfðu hermenn lians þó oft örðugar göngur
og stranga vinnu, og urðu að bera byrðar þungar af vopnum og
vistum.
Þá getur rithöfundurinn Plutark um LSreta hina fornu, á dög-
um Cesars, cða fyrir Krists burð, og telur þá svo lirausta, að þeir
fari fyrst að eldast þcgar þeir sjeu 120 ára gamlir. Og burðar-
menn telur hann þá afarmikla.
Þá hafa margir rithöfundar skrifað um bændaiýð og alþýðu, á
17., ] 8. og nítjándu öldinni, og tekið það sjerstaklega fram, að þá
voru menn hraustir vel, og þurftu oft á þvf að halda, bæði við
vinnu og á herferðum, sem þá voru mjög tfðar. Þcnna hraust-
leika eignar allur þorri þeirra þvf, fremur öllu öðru, að þá var
kjötnautn svo lítii, að hún var ekki teijandi. Kjötið var ckki tii.
En aðallega var mest iifað á kornmat og ávöxtum, mjólk og
ostum.
Sem dæmi má taka fiskikarla og konur, í sjóbænum Leith á
Skotlandi. Á morgna var það venja þeirra að bera fiskinn upp
til Edinborgar, og eru það 11 mflur. Báru karlar um 130 pund,
en konur 100. Þegar fiskurinn var seldur, gekk svo fólk þetta
heim aftur, og stóð við þunga og oft crfiða vinnu allan daginn.
Þá má geta þess, er sjera Howard Ma'colm, enskur prestur,
segir um íra f borgunum : Dýflinni, Belfast og Limericli. Segist
hann oft hafa sjeð menn þar brokka, með 350—450 pund á
bakinu.
Sumstaðar í Norður-Ítalíu eru menn hraustir vel, og segir
Sir Erasmus Sibthorne, að menn og konur gsti borið þar ótrúlega
þungar byrðar meiri hluta dagsins, og þó neyti fólk þetta ails eigi
kjöts; en lifi eingöngu á ávöxtum, garðmat, makaróní og brauði.