Fróði - 01.05.1913, Qupperneq 63

FRÓÐI
319
og þessir merku læknar, án þcss þ»5 að hafa nokkra vitneskju um
lækningar þeirra eður lækningaraðferð ; vissi jafnvcl ekki að þeir
væru til í veröldinni. Og nú vill ritstjóri Fróða grfpa tækifærið,
að sýna mönnum fram á lækningaraðferð þeirra.
Aðalgrundvöllurinn, sem þeir byggja lækningar sínar á, er
þessi : “Það er náttúran ein, scm getur læknað manninn. Það
er hið æðsta lögmál læknisfræðinnar. Náttúran skapar og við-
heldur, og þvf hlýtur hún að vera sjálf bcsti læknirinn allra.
Aflið sem læknar, felst í blóðinu. Það er blóðið, sem læknar,
eða. rjettara, hið skapandi afl, sem myndaði lfkamann, sem byggir
upp aftur það, sem eyðist og slitnar f baráttu lífsins. Það er sama
aflið, sem byggir upp og ýtir á stað aftur öflum þeim, sem úr lagi
ganga, og býr til aftur að nýju þá hluti f lfkamanum, sem særst
eður skemst hafa. Læknarnir sjálfir geta aldrei læknað og gjöra
það ekki. Meðölin, böðin og lyfin, hin ótal mörgu, eru máttvana
að lækna. Það sem læknarnir geta gjört, og það sem þeir hafa
meðölin til að gjöra, er að cyða cða nema burtu orsökina ti! sjúk-
dómanna, og sjá um að líkami mannsins, eður maðurinn, sje ó-
hindraður og óheftur að lækna sig sjálfur. Og það eru einmitt
meðöl, sjálfgjörð frá hendi náttúrunnar, sem best eru að hjálpa,
svo sem vatn og rafurmagn og núningur og lfkamsæfingar, og sól-
arljósið og reglulegt matarhæfi og búnaður. Þetta alt hefir ákaf-
lega mikil áhrif á hið læknandi afl Iíkama mannsins, þvf að þetta
alt hefir svo mikil áhrif áblóðrásina. En blóðið er eiginlega eini
læknirinn. Þetta eykur lfka og eflir lífskrafta þá, sem koma lækn-
ingunni af stað og halda henni við.
Það er þvf iíkaminn sjálfur, sem er sinn eigin læknir, eða þó
öllu heldur hið lifandi skapandi afl (creative energy), sem býr í
hverjum manni. Það er það sem læknar, eins og það hefir mvnd-
að alian líkama mannsins,