Muninn - 01.05.1997, Qupperneq 19

^rr.ustx Uinarsson or feiddur 14.nóvlfi07.
isr.'-.utsKraOur ur tarnc.sivoia Vostmanneyja.15
Studcnt 1927.Stundaði stjörnufrtfcóináo {
i>ýsicc.lándi , Doktor 1935.Sottur ffMtaJcennai
vii k':. i.. nieu konunslvi^ri tilskipan
Skipa5ur i scma emb&tti 1S37.
9rúarbrögð: Heitíinn.
-JisK:.r; i.onur, st jörnur ogtónlist.
H - -t ar: JJ.' • 0 u s amt-iband i-,spiriti sma og I
heióurspróféssora.
tíostu vonbricjói i lífinu: kioilsfundur
h j \ f rú I ó.ru .
Politisic ahugamál: Ao Vcstciannoyjor verái
sjálfstntt riici. >\ •
Það er siður, að þegar merkir menn standa á
tímamótum í lífi sínu, veitizt þeim tækifæri til að viðra
speki sína í blöðum landsins sjálfum sér til lofs og dýrðar
en öðrum til gagns og ánægju. Muninn greip því fegins
hendi tækifærið, er dr. Trausti Einarsson varð þrítugur, til
að flytja honum heillaóskir sínar og spyrja frétta um
helztu sigrana í þessu þrjátíu ára stríði doktorsins.
Eins og kunnugt er hafa blaðamenn Munins flest
meir til síns ágætis en aldurinn og þá reynslu, er honum
fylgir. Hinsvegar er dr. Trausti frægur maður og hefir
jafnvel hvað eftir annað átt viðtal við blöðin fyrir sunnan.
Það sem fyrst dregur að sér athyglina í herbergi
doktorsins eru veggirnir. Gildi mynda verður þá fyrst ljóst,
er maður sér nakinn vegg. Á sama hátt og myndimar
spegla efnisheiminn með ástríðum sínum og lystisemdum
verða auðir veggimir ófullkomin jarðnesk ímynd hinna
geometrísku vídda þar sem andi doktorsins þeysir á sínum
matematiska Pegasus.
Frá útvarpstækinu berast þýðir tónar um
herbergið og ofan úr hillunni horfa virðulegir doðrantar á
okkur með velþóknun. í einu hominu standa
fjallgönguskór og malur, er bera fjölbreytni áhugamála
doktorsins þögult vitni. Og í miðju alls þessa situr
konungurinn, höfundur og skapari þessa litla heims, hallar
sér aftur á bak í sætinu og handleikur veldissprota sinn,
rauða blýantinn. Samræðumar hefjast og em, eins og flest
sem maður óttast, mjög ánægjulegar. Þær hníga og stíga
eftir lögmálum hrynjandinnar, unz þær ná dramatískum
hápunkti sínum, og einmitt vegna þessarar dramatísku
stígandi höfum við valið þeim form Shakespeares og
Indriða.
BL: Hvert er álit yðar á nútímabókmenntum
íslendinga?
DR.T: Flestar íslenzku sögumar, sem út hafa komið í
haust, hafa einn kost, þær em stuttar.
BL: En galla?
DR.T: Þær hafa líka einn galla, þær eru ekki nógu stuttar.
BL: Hvað virðist yður um Kiljan?
DR.T: Hann er ágætur, nema þegar hann skrifar um
stjómmál. ,
Blaðamaðurinn fer hjá sér, sýnilega hræddur við
pólitíkina, grípur næstu bók og blaðar í henni. En það eru
svör við stúdentsprófsdæmum eftir Iomholt, 3. útgáfa
1897. Doktorinn teiknar herfylkingar af beinum línum á
blaðið fyrir framan sig. Blaðamaðurinn réttir sig upp í
sætinu, hvessir augun á dr. Trausta.
BL: Hvert teljið þér merkasta verk yðar? Þögn. Dr.
Trausti hefur sýnilega ekki heyrt spurninguna. Eina
breytingin, sem á honum sést, er að beina línan, sem
blýanturinn er að skapa, tekur skyndilega hinum
furðulegustu myndbreytingum, fyrst í lemniskötu og þá
logaritmiskan spíral og síðast í kúrvu af minnsta kosti
100. gráðu.
BL: Hverjar eru helstu hættur lffsins fyrir ungan og
efnilegan vísindamann?
DR.T: Konur, peningar, pólitík, frægð - og skortur á
konum, peningum, pólitík og frægð.
Stutf þögn á meðan blaðamaður er að ná sér eftir
góðsvarið.
BL: Hver er heitasta ósk yðar um stærðfræðideildina?
DR.T: Tja, það er alltaf... það þyrfti að fjölga í deildinni.
Samkvæmt sennileikalögmálinu ....
Og dr. Trausti tekur að skýra sennileikalögmálið
fyrir blaðamanninum. Hvítar arkimar fyrir framan þá
fyllast af dularfullum táknum og þeir eru svo sokknir
niður í þessi vísindi, að hvomgur tekur eftir, að tjaldið
fellur.
M U N i N 'N
1997 19