Muninn - 01.05.1997, Síða 91

HVER FR SINNAR
GÆFUSMIÐUR?
eftirsóknarverðast sé að verða sem fyllstur, eftirstöðvarnar
eru náttúrulega margs konar félagsleg vandamál. í Mið-
Evrópu er mest neytt af bjór við félagslegar athafnir og
afleiðingarnar eru líkamleg og félagsleg vandamál. í Suður-
Evrópu er léttvíns neytt sem fæðu og af því hljótast líkamleg
vandamál. Þannig sjáum við að íslendingar eru á engan hátt
frábrugðnir öðrum þjóðum, við eigum svo sannarlega
vínmenningu líkt og önnur ríki, það er bara spurning hvenær
vínmenning hættir að vera menningarleg. Hækkun á
sjálfræðisaldri virðist vera grunnur að ýmsum öðrum
umræðum þ.e.a.s. hvort hækka eigi sjálfræðisaldur upp í 18
ár. Bera börn ekki ábyrgð á sér allt of snemma og myndi það
ekki vera skref í þá átt að seinka fyrstu neyslu áfengis? Hvaða
forsenda er fyrir því að hafa sjálfræðisaldur 16 ár þar sem
unglingurinn lagalega séð hefur lítil sem engin réttindi?
Jafningjafræðsla framhaldsskólanna var stofnuð i. mars
1996 í samvinnu við Félag framhaldsskólanema og
Menntamálaráðaneytið. Greinarhöfundur hefur frá stofnun
samtakanna litið á þetta sem þarft framtak en þó horft fremur
á starfsemina sem veikburða tilraun til nýjunga í
áróðursherferð gegn vímuefnum. Það má líta á þetta sem
mikla þröngsýni sökum þess að einungis er eitt ár síðan
samtökin voru stofnuð. En höfundi til óblandinnar ánægju
breyttist afstaðan stórum eftir að hafa setið ráðstefnuna og
hlýtt á tvö ungmenni frá Jafningjafræðslunni í Reykjavík tjá
skoðanir sínar, greina frá starfi samtakanna og
framtíðaráformum. Fyrirlestur og svör þeirra við fyrirspurnum
voru í alla staði mjög áhugaverð og virtust lofa góðu
framtíðarstarfi. En þá komst ég líka að því hvað hafði áður
valdið minnkandi áhuga mínum á þessari nýju starfsemi. Að
mínu mati hefur starfið ekki skilað sér fullkomlega í minn
skóla. Hlutverk tengiliða er að vera virkir í að miðla því starfi
sem verið er að vinna á öðrum stöðum og geta með góðri
fjárhagslegri aðstoð og kraftmikilli vinnu vakið áhuga fólks
innan skólans og um leið opnað augu þess fyrir ágæti
Jafningjafræðslunnar. Félagsstörf eru ábyrgðarhlutur en að
vinna að forvörnum í fíkniefnamálum er enn meiri
ábyrgðarhlutur. Þetta er hugsjónarstarf og í það verður að
velja að kostgæfni. Og þegar ráðstafa á fólki til suðurferða svo
hægt sé að kynnast nýjum hugmyndum þá verður sú
ráðstöfun að skila árangri. Ég geri mér fullljóst um leið og ég
rita þessi orð að nauðsyn ber að sýna aðgát í nærveru sálar.
Það er óhætt að fullyrða að ráðstefnan hafi vakið unga
manneskju til frekari umhugsunar um þau mál sem hún taldi
sig fullmeðvitaða um áður. Jafnframt því sem kaldar
staðreyndir færðar fram í formi glæra og myndvarpa vöktu
upp óhug reis hærri sú von er bjó um sig meðal þeirra er
ráðstefnuna sóttu. Því svo sannarlega berum við öll gæfu til
þess að ráða fram úr veigamiklu vandamáli með slíkt starf í
bakhöndinni sem verið er að vinna á mörgum vígstöðvum.
Hildur Eir Bolladóttir
M U N I N N
19 9 7
9i