Iðunn : nýr flokkur - 01.04.1917, Blaðsíða 94

Iðunn : nýr flokkur - 01.04.1917, Blaðsíða 94
380 Andsvör. [ ÍÐUNN Sem betur fer, hefir enginn nemenda minna við háskól- ann dáið, hvorki bannmannadauða né drykkjumannadauða né neinum öðrum dauðdaga. En annars geta livorki kenn- arar né aðrir, virðist mér, borið ábyrgð á hvort heldur er lífsframferði eða dauðdaga fullorðinna manna eins og há- skólastúdentarnir eru. En ef nokkur ætlaðist til pessa, mætti fyrst og fremsl heimta pað af bannlagapostulun- um sjálfum, að peir með hinni fögru fyrirmynd sinni og uppeldi liefðu pann hemil á sínum eigin sonum, að peir yrðu ekki öðrum fremur brotlegir við bannlögin! Annars skal ég hvorki mæla setning bannlaganna né brot- unum á peim bót, pví eins og ég sagði endur fyrir löngu 'i pessari einu ritdeilu minni, leiðir hvorttveggja til siðspill- ingar. Setning bannlaganna, eins og öll önnur harðvítug og einstrengingsleg bönn, hefir stælt »strákinn« í mönnum, svo að peir hafa farið að leitast við að brjóta pau; en laga- brotin magna aftur ólöghlýðnina í landinu, og hvorttveggja er jafn ilt og óholt fyrir pjóðfélagslíPið. En á eitt eru bann- menn jafn-blindir og áður, að pað er ekki vinið sjálft, sem peir eiga í höggi við, heldur við ílöngun manna og áfergju í vínið. En við pessu dugar ekkert bann, heldur að eins pað að kenna mönnum pað sem ég nefni »sið- ferðilega sjálfstjórn« einstaklingsins. Að likindum er til fjöldi bæði bannmanna og bannand- stæðinga, sem óar við ástandinu eins og pað nú er orðið. En skemstu og, ef til vill, réttustu leiðina út úr pessum ó- göngum hygg ég vera pá, sem ég líka heíi bent á áður, að banna innílutning allra brendra drykkja, en leyfa aftur innflutning á prúguvínum, pó pannig, að landið hafi einkasölu á peim til einstakra manna og jafnvel kaup- manna, en leggi pó á pau hækkandi toll eftir auknum styrkleika, lægstan á léttustu og ósaknæmustu vínin, en hæstan á pau sterkustu. Með pessu væri tvent unnið: »áfengiseitrinu« væri bægt út úr landinu; en liinum, sem kynnu að vilja fá sér glas af góðu víni, væri pað frjálst.. Pá myndi liatrið og ofstækið hverfa, en frjáls og holl bindindisstarfsemi geta byrjað af nýju. Og petta væri, að minni hyggju, heilbrigður millivegur, sem allir gætu unað við. A. II. 13.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Iðunn : nýr flokkur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Iðunn : nýr flokkur
https://timarit.is/publication/442

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.