Kirkjuritið - 01.04.1958, Síða 20

162
KIRKJURITIÐ
ins héðan frá helgum stað og helgum degi. Ég minnist bróð-
ur hins látna vinar. Þeir bræður voru tengdir ævilöngum,
ljúfum og sterkum bræðraböndum. Ég minnist fósturbróður-
ins, venzlamanna, frændliðs og vina. Mér er gefið i dag
óverðskuldað tækifæri að fá að flytja þessi kveðjuorð, og er
]>að enn einn vináttuvottur þessa velgjörðamanns míns, sem
nú er dáinn. Og því vil ég bera fram þakkir okkar allra, sem
kveðjum, minnumst og geymum samverustundirnar, og biðja
okkur öllum blessunar Drottins.
Og svo kveð ég þig, sem þessi stund er helguð, og reyni að
fylgja þér í bæn minni inn í hið hulda og ókunna, þangað
sem trúin ein á færa leið og vonin byggir sér fagrar vistar-
verur, bjartar og unaðslegar, inn í guðsríkið sjálft.
„Gott er þér, vinur, Guðs í dýrð að vakna,
þig gladdi löngum himininn að sjá.
Víst er oss þungt að sjá á bak og sakna
samvista þinna, en oss skal huggun ljá,
vér eigum líka úr lífsins svefni að rakna.“
Amen.
Helgi KonráSsson.
Itmnarvors.
LjáSu mér á lífsins kveldi,
Ijóssins GuS, í þínu veldi,
Ijós af þbuim lífsins eldi,
er lýsi hinzta áfangann.
Svo heim ég rati í himnarann.
Lát mig þar um eilífS alla
unna þér og hlýSa.
Veit mér kraft þinn, vinur allra lýSa.
G. G.