Kirkjuritið - 01.12.1978, Side 13

Kirkjuritið - 01.12.1978, Side 13
yerða biskup íslands, en að setjast að 1 Skálholti. En fyrir því var enginn 9rundvöllur, hvorki vilji þáverandi stjórnvalda né nein raunhæf rök og ^öguleikar miðað við alla aðstöðu °9 kröfur embættisins. Þegar það fékkst fram árið 1963, að kirkjunni var sfhentur Skálholtsstaður, var að mínu Jiti úrslitasigur unninn. Þá hafði ^ifkjan fengið þá fótfestu, að hún gat sýnt, hvað hún dugði. Úr því átti hún 'Vrst og fremst við sjálfa sig um það aö þoka Skálholti fram og upp. Hvað merkir það raunar? Skálholt er sýn, sem er ekki bundin stað. Og ekki minningum. Staðurinn er ómetanlegur vegna þess að hann ar öðrum stöðum framar allsherjar j^ynd hinnar kristnu sögu íslands. tn hann er ennþá ómetanlegri sem I öllun, tækifæri, prófsteinn. Þannig eit ég á f rá byrjun og geri enn. Hver er sjálfsvitund íslensku kirkjunnar nú? ry/aða skyggni, lífi og þrótti býr hún yflr? Því verður ekki svarað með neinni formúlu. En Skálholt er próf- steinn og tákn. Gjör þú, Drottinn, akn til góðs fyrir mig, bað guðsmað- nr forn. Kirkjan í tvísýnu aldarfarsins, lrkjan með sína stóru, margþættu ortíð, veðrasömu nútíð og huldu ramtíð, mátti biðja á líkan hátt á jystum Skálholts. Það gat risið sem akn þess, að kirkjan lifir og á að lifa, ö ,,Guð er í henni og Guð hjálpar ennj, þegar birtir af degi.“ Skálholt, eins og það er nú, ertákn 9óðs. Þökkum það og metum. Það erðuráfram prófsteinn ásamheldni, e|lnaeman metnað og trúarlegt unsaej íS|ensku kirkjunnar. Framtíð aiholts fer eftir því, hver sú kirkja er, sem að því stendur. Hún má skynja eitthvað af sjálfri sér í skuggsjá stað- arins. Endurreisn Skáholts er tómt orð, ef hún táknar ekki kirkjulega endurreisn í landinu, en þá og því aðeins lifir kirkjan, að hún sé sífellt endurnýjuð, lífguð, læknuð við eilífa heilsulind sína. Skálholt er komið skammt á veg, þótt það beri að þakka sem orðið er. Muni eins mikið um næstu þrjátíu ár og munað hefur um næstliðinn aldar- þriðjung má vel við una. Og aldrei hef ég efast um, að Hólar myndu njóta Skálholts. Að einbeita sér að Skálholti þýðir ekki að Hólum sé gleymt né þeir settir hjá. Slíkt er fjarstæður hugar- burður. Staðirnir hafa fylgst að og munu gera það. Ekki endilega þannig að framtíð þeirra falli að öllu í sama farveg. En verði kirkjunni það úrSkál- holti, sem efni standa til, má og vænta þess, að hún finni Hólum verðugt hlut- verk sér til vakningar og styrktar. í því frumvarpi um biskupsdæmi ís- lensku kirkjunnar, sem síðasta kirkju- þing samþykkti og byggt er á tillögum starfsháttanefndar, er tekinn upp þráðurinn í samræmi við þær hug- myndir, sem Skálholtsfélagið gerði að sínum, um leið og það fór af stað. Þau frumvörp önnur, sem kirkjuþing hefur samþykkt, hafa ekki hlotið undirtektir á Alþingi, eins og kunnugt er. Hefur mér ekki komið það á óvart, enda þótt vafasamt, að þau væru tímabær, þeg- ar þau komu fram. En telja má líkur á því, að málið geti fengið byr og náð fram að ganga í þessu formi, og hefði .kannski getað orðið fyrr, ef einhugur hefði verið nægur fyrr og síðar um að ná því skrefi áleiðis. 251

x

Kirkjuritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.