Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1926, Side 37

Eimreiðin - 01.04.1926, Side 37
ElMREIÐIN ÁSTARHÓTIN 117 'an9an vinnutíma. Að honum loknum var sofið, sofið stutt, en fast. Og nú var liðinn vikutími síðan Þorgerður og Oskar komu a^ Hraunsmúla, og Þórði leizt ekki á blikuna. Hann hafði aHrei séð slíkt, aldrei getað órað fyrir þvílíku háttalagi. Það v°ru. í fám orðum sagt, ástaratlotin, faðmlögin, kossarnir, sem fói-ði blöskruðu gersamlega, þar var hvorki þrot né endir á. ;PPi í hlíð var faðmast, þetta klukkustund í einni lotu. Úti a Bjarghóli lágu þau í brakandi þurki og kystust. Uppi á ^esthúsvelli endurtekinn sami leikurinn, jafnt fyrir allra sjón- am- Ræki hann höfuðið í svip inn í baðstofu um miðaftans- ey*ið, til að gá á klukkuna, small í kossum þar líka, svo að °rður hröklaðist öfugur fram göngin, án þess að hafa séð 1 fulls, hvað vísirunum á sigurverkinu leið. Og er kvöld var °>nið sátu hjónaefnin í legubekknum í gestastofunni, — sami Vainingsviðurinn og áður. Hvíldu nú þarna líkt og dösuð af °Ssum dagsins. Haumast höfðu þeir tengdafeðgarnir tilvonandi talast við Um nokkurn hlut, nema hvað þeir mintust stuttlega á veðrið Um bað leyti dagsins, sem Óskar kom á fætur, venjulega um hadegið eða úr því. j ^n Þórði svall móður, og gremjan gróf um sig, og það Utln hann á sér, að þannig mundi hann varla geta setið á <aPsmunum sínum, senn hvað liði. ^igþrúður kona hans sá hvað honum leið; hún þekti skap 5lls af náinni viðkynningu og var sárhrædd um, að hann 111 að hlaupa á sig og slöngva fram ótilhlýðilegum orðum, hi kyn i **v' iu au\ja a oiy uy oiuuyva iic4íh 2ar minst varði, ef þessu yndi fram. , ^ví Sigþrúði fanst — hún gat ekki að því gert — henni anst blíðuatlotin full-þrálát og tímafrek, svona um hásláttinn. . alítið mundu þau þó voltur mikillar einlægni, ástar og ham- ln9iu og áttu, ef svo væri, mikinn rétt á sér. tn verst var, að hennar glögga móðurauga gat ekki séð gjj Hssu, hvort Þorgerður væri fyllilega ánægð, þrátt fyrir Hn miklu og voldugu ytri tákn ástarinnar. — kvöldið skálmaði Þórður inn í búrið til konu sinnar. ‘Hvernig lízt þér á aðfarirnar, kona?« spurði hann og blés 10 hart.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.