Eimreiðin - 01.10.1949, Síða 8

244
VIÐ ÞJÓÐVEGINN
eimreiðiH
fyrir því, að markinu verði náð. Fengi einn aðili að
starfa á eigin ábyrgð, um ákveðinn tíma, að því að
koma í framkvæmd umbótum og snúa þjóðarskút-
unni á réttan kjöl, án þess að eiga það sífellt á hættu,
að gripið væri fram í fyrir honum af löggjafarvaldinu
og að starf hans sé truflað eða jafnvel ónýtt með öllu,
einmitt þegar verst gegnir, mætti vænta einhvers já-
kvæðs árangurs. Sá þverbrestur í stjórnarfarinu, sem
ríkjandi ástand vottar á svo sorglegan hátt, verður
að hverfa úr sögunni. Það er meðal annars með þetta
í huga sem Fjórðungsþing Austfirðinga, Fjórðungs-
samband Norðurlands og Þingvallafundurinn frá 10.
og 11. september síðastl., vilja koma því í hina nýju
stjórnarskrá íslenzka lýðveldisins, að löggjafarvald
og framkvæmdavald sé aðskilið og forseti myndi ríkis-
stjórn á eigin ábyrgð, sem alþingi geti ekki vantreyst
og lamað í framkvæmdum fyrirvaralaust hvenær sem
er á því ákveðna tímabili, sem henni er ætlað að hafa
framkvæmdastjórn ríkisins á hendi. Þetta ákveðna
tímabil hefur verið miðað við fjögur ár, og virðist sa
tími alls ekki mega vera styttri.
„Það, sem maður sáir, það mun hann og uppskera •
Vér íslendingar höfum óþyrmilega fengið að reyna
sannindi þessara orða úr Galatabréfinu. Sjálfsskapar-
vítin eru svo augljós á ýmsum sviðum þjóðlífsins, að
þau geta ekki dulizt. Og það, sem vel hefur verið gert,
vegur ekki upp á móti þeim. Vér skulum vona, að
nýja árið verði blessunarríkt, að oss auðnist að bseta
á ýmsan hátt fyrir glöpin. Hið eilífa réttlæti, sem
stjórnar tilverunni, mælir oss eins og vér verðskuldum-
Því orðin hans Matthíasar standa óhagganleg, þrátt
fyrir víxlsporin:
í hendi guðs er hver ein tíð, hið minnsta happ, hið mesta fár,
í hendi guðs er allt vort stríð, hið mikla djúp, hið litla tár.