Eimreiðin - 01.10.1949, Page 24

eimreiðin
Hvort manst þú?
Manstú — og mátti þig dreyma?
— Máninn á loftinu hló. —
Hamingjan átti J)ar heima
og heilladi lönd og sjó
og teiknaöi töfraliti
méö tímans voldugu kló;
sveipa'Si allt geisla-gliti
og gaf okkur báöum nóg.
Hvort manstú J)ær mildu stundir?
— Máninn á loftinu hló. —
ViS leiddumst um grœnar grundir,
um gnœfandi fjöll og snjó.
Elfurnar léku þar undir, —
allt var J)dS kvœSi um Jng!
Þá vóru fagnaSar-fundir;
fann, aS þú elskaSir mig.
Elfurnar léku J)ar undir.
— EitthvaS í djúpinu býr. —
ÞaS vóru forlaga-fundir,
er fœrSu okkur œvintýr. —
— Ástin er engum aS meini.
Elfurnar rata sinn veg.
Fóturinn steytir viS steini,
en stundin er yndisleg.
Elfurnar léku })ar undir.
— EitthvaS í djúpinu bjó —