Eimreiðin - 01.10.1949, Síða 37

eimreiðin
TRÝNAVEÐUR
273
þurrlendinu, því verður ekki neitað. Og ljómandi lón og litfríð
votn, full af fiskum. En þar er einn galli á gjöf Njarðar — eins
°g öllu því, er fylgir fastalandinu: Þessi sífelldu boð og bönn.
Þessi mikli eignarréttur. 1 sjóinn skal það samt, og sólina á eng-
*nn. En liafið, ólgandi reginhaf, áttatíu þúsund faðmar! Þar var
°g er mín þrá — einn á opnum báti úti fyrir yztu nesjum. Frels-
tsþrá er flestum í blóð borin. Veiðihneigðin er frumstæð hvöt,
sjálfsbjargarviðleitni full af sigurvonum. Svo er það líka eitt, að
1 sunnun ríkir uppreisn gegn ávananum. Þessi ávani eða ávana- •
þekking er að meira eða minna leyti löglega samofið öllu okkar
bversdagslífi. Straumvatn er heillandi og stangarveiði er ljóm-
audi íþrótt. En svo er nú eitt, svona þér að segja: Enda þótt
fullkomnun sé fengin í fagurri íþrótt, fast undir fótum og fiskur
a bakka, þá er það nú svo, að manninn vantar meira. Margur
miklast af góðri stöng og gervibeitu — einkum sá, er ekki kann —
með ormi eða flugu á öðrum enda, en sjálfan sig, iðjuleysingja,
eða eittlivað annað á hinum.
Það verður því veiðiför á sjó, er ég mun segja þér. Aðeins
tlu ®r« gamall byrjaði ég að sækja sjó. Var þá farinn að vinna
fyrir mér sjálfur. Hef reynt að halda því við síðan.
Ellefu ára var ég, er saga sú gerðist, er nú segi ég þér. Það var
seinna vorið, er ég var hálfdrættingur í Láturdal. Ég man þetta
SVo lengi sem ég lifi:
nBlakknes eða Blakkur lieitir liamranes eitt mikið, liátt og
brikalegt, er skagar út og vestur í opið liafið fyrir sunnanverðu
•uynni Patreksfjarðar, milli Hænuvíkur og Kollsvíkur. Þar inn
1 Élakkinn norðanverðan, fyrir opnu reginhafi, gengur dalbora
’ítil, líkt og skorin með bjúghníf úr berginu, er ber nafnið Látur-
^alur. Þar liefur löngum verið útræði lítið um vorvertíð, er lielzt
ftam á fyrsta áratug okkar yfirstandandi aldar, en er nú aflagt
u>eð öllu. Nú mundi enginn kjósa að liafa þar uppsátur eða út-
raeði, hvað sem í boði væri, svo erfið er aðstaða öll. Svona eru
* unarnir breyttir, sem betur fer. Flest mun hafa róið þaðan
^ 4 bátar, allt fjögra manna för, opnir auðvitað, knúðir árum
°g segli. 1 þessu dalverpi er undirlendi ekkert, nema stórgrýtt
Qöruborðið og sjávarmölin undir bökkunum, er gnæfa þar ríg-
18