Eimreiðin - 01.10.1949, Qupperneq 57

EIMREIÐIN
STJÓRNLÖG
2VS
nie»n og aðrir, sem eru að reyna að verja stjórnmálaleg afglöp,
er« vanir að segja eitthvað á þessa leið:
hjóðin vill það, liún kýs þingmennina, þingið og gjörðir þess
er ekki annað en spegill þjóðarinnar og þjóðarviljans.
^etta skraf er alveg rangt, og tilvísun til þjóðarviljans er- gjör-
sainlega óraunhæft málskot, meðan liinir stríðandi stjórnmála-
flokkar eru uppi og í algleymingi, leyfðir og lögfestir í sjálfum
st]ornlögunum. Meðaii svo stendur, er engin þjóðheild til á inn-
a«lands vettvangi. Það eru aðeins fjórir valdstreituflokkar, sem
liyer og einn heldur fram sinni lausn, sínum úrræðum.
-ððalskaut mála geta ekki verið fjögur, eins og flokkarnir, þau
er« aðeins tvö, með og móti. Það er því jafn rangt að reyna að
®kjóta sér undir þjóðarvemd fyrir afglöp þings og stjórnar sem
" er óraunhæft, að viðunandi lausn á málaflækjum og stjórn-
arkreppum fáist með því að skjóta ágreiningsmálum flokkanna
°g þingsins til flokksbundinna, harðskipulagðra kjósenda þessara
®ömu flokka. Þjóðheild er engin til undir lögvernduðu kerfi fjög-
Urra valdsóknarflokka.
Lessar ástæður, með öðrum fleiri, ættu að nægja til þess að
0P«a augu manna fyrir því, hver meinvaldur flokkakerfin era í
stjórnmálunum og þjóðlífinu öllu. — Þeir eru sem lík í lest
þjóðarinnar.
ERU STJ ÓRNMÁLAFLOKKAR STJÓRNAR-
*arsleg NAUÐSYN?
fl RV° vrr®*st sem almennt sé álitið, að lögskorðaðir stjórnmála-
ar se stjórnarfarsleg nauðsyn. Á þeirri skoðun eru byggðar
t^r °g tillögur, sem fram hafa komið og gjörðar hafa verið,
reytinga á stjórnlögum lýðveldisins og til umbóta að stjóm-
ar*arinu.
Qj
. em betur fer er þessu enganveginn svo farið. Væri svo, þá væri
“Jörgunarv
Lít
onm engin.
um nú á málið.
þ ^^lolnaágrciningur er eðlilegt og óhjákvæmilegt að verði á
Jóðþingum gem annarsstaðar þar sem margir menn saman eiga
að ráða
málefnum til lykta. En sá ágreiningur þarf ekki, og á
^ 111 IJ IV LUi Ull Ott UglV/llllll^Ul Jlttll VIVIVI^ 110 U
x’ ná til annars en þeirra höfuðmála, sem fyrir liggja til