Morgunn


Morgunn - 01.06.1979, Blaðsíða 23

Morgunn - 01.06.1979, Blaðsíða 23
AUSTRÆNN AIS'DI 21 „Dagarnir líða,“ sagði ástin, „en ég bíð eftir þér.“ Dauðinn sagði: „Ég sigli lifsbát þinuni yfir um sæinn.“ Mannkynssagan er eftir því sem Tagore heldur fram, sagan af pílagrimsgöngu mannsins, gegnum alda- og æviraðir til að finna og þekkja sjálfan sig - sitt æðsta. Sjálfur kemst Tagore svo að orði: „Saga mannsins er sagan af ferð hans til hins óþekkta, leitin og lærdómstilraunin til að skilja sitt ódauðlega „ég“ — sál sína. Meðan heimsveldin rísa og falla, meðan auðlegð er hrúgað saman i risahauga og síðan þeytt aftur i duftið; meðan skapaðar eru óteljandi likinga-líkamar i mynd og lögun drauma hans og hugmynda og þeim síðan kastað burtu eins og leikföngum barnsins þegar það eldist; meðan hann reynir að brjótast inn i leyndardóm sköpunar- verksins, og meðan hann kastar frá sér gömlu vinnuaðferðinni til þess að reyna nýja i annarri smiðju; - já, meðan allt þetta skeður, heldur maðurinn áfram upp á við, frá tímabili til tímabils, til hins fyllsta skilnings á sál sinni; - sál, sem er stærri en hlutir þeir, sem maðurinn safnar, verk þau sem hann afkastar, fræðikerfi þau sem hann byggir; - sál, sem hvorki verður stöðvuð af dauða né eyðing á braut sinni áfram °g upp á við.“ Fullkomnun inannsins er að finna „guð í sjálfum sér“ — hina einu, sönnu uppsprettu lífsins, sem er sannleikur hans og sem er sál hans; lykill sá, er hann opnar með hliðið að andlega lífsheiminum. Þvi meir sem vér nálgumst vorn sanna mann (guð í sjálf- um oss), því samræmisfyllra verður lif vort. Lengi og langt getum vér orðið að ganga uns þessi æðsta lífseind vor sam- einast lifseindinni fullkomnu: alverandanum, en endirinn er viss, hversu langt og hversu víða sem leiðimar kunna að liggja. I einu af hugsunarfegurstu kvæðum sínum segir Tagore svo: „Langur er timinn, sem ferð mín tekur, og langur er veg- urinn. Á blikfari hins fyrsta ljóss hóf ég för mina og sigldi áfram
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Morgunn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.