Skólablaðið - 01.11.1965, Side 8

34 -
„ Ab qefnu tilefni"
r fyrsta tölublaði 41. árgangs Skóla-
blaðsins lætur Óttarr nokkur G. (uðmunds-
son ? ) ljós sitt skína. ( Ef rótt er með
farið, að maðurinn sé Guðmundsson mun
hann vera sjöundi hluti ritnefndar. )
óttarr þessi hefur að sögn kunnugra
reynt að temja sér sjálfstæðan rithátt,
sem að vonum gengur misjafnlega vel,
eins og sjá má af fyrri ritsmiðum hans.
Til þess að nemendur þurfi ekki að
vera tilraunadýr óttars áfram 1 hinum
vanmáttugu tilraunum hans, vildi ég
ráðleggja óttari að lesa vel og vand-
lega öll þau rit, sem hann getur náð í
frá 19. öld og reyna nú framvegis að
gæta samræmis í stafsetningu ritsmfða
sinna.
Sálarláf áðurnefnds óttars mun vera
með furðulegri fyrirbærum, sem fyrir-
finnast innan veggja M. R. , og einnig
virðist honum renna berserksbloð í æð-
um, a. m. k. ef dæma má af framferði
hans eftir ritnefndarkosningar s. 1. vor,
en úrslitin virtust koma illa við fram-
túðaráætlanir óttars varðandi ritstjóra-
embættið, og hafði hann því stór orð
um að berja á andáróðursmönnum sín-
um þótt lítið yrði úr framkvæmdum.
Fyrir sálarflækjum mannsins munu
liggja alldjúpar rætur, sem gaman væri
að ræða í góðu tómi, en hér mun nægja
að nefna vonbrigði eða öllu heldur skip-
brot á hinum hálu vegum vesturvfg-
stöðvanna. Til þess að hefna ófara
sinna lætur fyrrnefndur Óttarr gremju
sína bitna á þeim, er sízt skyldi, þ. e.
a. s. karlpeningi þeim, er úr Hagaskóla
kom og sat í 3. bekk C s. 1. vetur.
r grein sinni í súðasta Skólablaði,
"Að haustnóttum", sem sennilega er
samin í barnaskap og að óyfirveguðu
máli, skín hræðsla og minnimáttar-
kennd gagnvart nokkrum kunningjum hans
og gefur óttarr stuðningsmönnum sínum í
skyn hvaða aðferðum skuli beitt á kom-
andi vetri, i baráttunni fyrir iritstjóra-
sætinu. - Skal þetta rökstutt nokkru
nánar. -
óttarr gerir tilraun ( eins og hann
hefur svo oft gert á sáðum Skólablaðsins )
til að hæðast að þeim er unnu að "andleg-
um þrældómi við menningarleg vikurit ",
en árangurinn verður aðeins vorkunn af
hálfu lesenda. Einnig gerir óttarr aðra
tilraun til að vera fyndinn þegar hann fer
að minnast á þá, er að gatnagerð á Suður-
nesjúm störfuðu. ( Til skýringar má geta
þess, að a. m. k. tveir af nemendum 3. C
s.l. vetur unnu við ofangreind störf. ) í
þessu sambandi kemst óttarr að mjög svo
frumlegri niðurstöðu varðandi vegarlagn-
inguna ; sem sé að hinn nýi vegur hljóti að
gera "hinum innlendu landvarnarmönnum
leiðina mýkri undir fæti á hinum árlegu
gönguferðum þeirra" en moldargötur þær,
er áður voru gengnar og hugsar óttarr
þvá gott til glóðarinnar næsta vor.
Að endingu klykkir oftnefndur óttarr út
með því að lýsa því yfir, að hann sé "nú
orðinn gamall og afturhaldssamur" og er
gott að fá svo hreinskilnislega játningu x
upphafi vetrar.
Ég ætla undir lokin að beina þeim til-
mælum til óttars, að hann láti nú skyn-
semi sinnar gæta frekar en áður hefur
verið, í greinum sínum, en haldi reiði
sinni í skefjum, þvú að "kapp er bezt með
forsjá".
Fyrir þá, sem vildu fá nánari skýringar
fyrir tildrögum þessarar greinar er bent
á að lesa greinar óttars "Um félagslif 3.
bekkjar" 2. tbl. 40. árg. Skólablaðsins bls.
51, "Dansmenning" l.tbl. l.árg. Busans
bls. 5 og "Niðurrif", sama tbl. sama blaðs
bls. 15, auk greinar i síðasta Skólablaði.
Pétur Kjartansson.