Skólablaðið - 01.11.1965, Side 29

- 55 -
skrifstofumanni ætluÖ 7 stunda vinna á
dag, en samkvæmt ofangreindu er okkur
ætlað að vinna helmingi lengri tíma en
honum. Einnig liggur í* augum uppi,
hversu léttari vinnu skrifstofumaðurinn
þarf að framkvæma. Hann getur 1 flest-
um tilvikum unnið algjörlega sjálfvirkt,
en við þurfum að einbeita okkur að flokn-
um stærðfræðiformúlum eða erfiðri
latinulexíu. Einnig fær skrifstofumaður-
inn rikulegt helgarfrí, en okkur er aldrei
sett meira fyrir en einmitt þa. Þvi er
augljóst að fjarlægja verður þessa mein-
semd úr kennslufyrirkomulaginu, en það
er hægt með ýmsu móti. Lengja verður
skolatímann aðeins, en eitthvað af þeirrý
lengingu fæst, ef prófum verður komið 1
viðunandi horf. Sjálfsagt verður að út-
vega nemendum allar glosur, þvi einmitt
mikill hluti heimavinnunnar byggist a
orðabókaflettingum. Þyngja verður inn-
tökupróf í* skólann, þ. e. að nemendur
verða vera betur undirbunir undir
menntaskólanám en verið hefur. Auka
verður stærðfræði- og tungumálakennslu
1 gagnfræða- og barnaskólum.
Efalaust er hægt að tma ^til sitt hvað
fleira, er skólanum væri afatt um, en
þessum blekslettum var aldrei ætlað að
vera neinn tæmandi froðleikur um þau
mál. Vona ég því, að einhverjir fleiri
nemendur skólans láti alit sitt í ljos
om þessi mál.
vá
Ögn um selsferðir
Nu er fimbulvetur skyndiprofanna
skollinn á, og er mismunandi harður eft-
ir bekkjum. ÞÓ að ekki sé hæj;t að
kalla þa menn hér í skola farisea, sem
leggja mönnum stundum litt bærar byrð-
ar a herðar, þá er vúst, að þeir menn
snerta þær ekki fingri.
Ætlun mín er þó ekki að skrifa um
amstur hversdagslífsins heldur um
skemmtanalúfið og þá einkum selsferðir,
on það hvilir þyngst á herðum bekkjar-
raða. Á hinni venjulegu dagskra í sel-
inu eru danslög af segulböndum stærsti
þátturinn, þá má nefna kappat og alls
kyns viðlíka hopp og hí*, en í lokin er
svo einhver saga lesin upp oftast nær
draugasaga. Mikið fjölbreytnari er þessi
dagskrá alla jafnan ekki, samt hef eg
frett að sjöttubekkingar nú, hafi í fyrra
samið söngleik og-flutt í selinu. Að
þeirra dæmi ættu fleiri að fara, en ef í
ljós kemur að aðra skorti andagift til
slíks, væri ekki úr vegi að semja leik-
þætti, söngleiki eða eitthvað í þeim dur
upp úr námsbokunum, t. d. væri þyzku-
bók fimmtubekkinga vel til þess fallin,
enda úrval þýzkra bókmennta í* henni, og
þá má ekki heldur gleyma úslenzku lestr-
arbókinni, svo að fatt eitt sé nefnt. Þo
vil ég aðvara menn um að reyna ekki að
færa neina kafla úr stærðfræði- eða eðl-
isfræðibókum í leikform, af þvú að minni
hyggju mun það nokkuð örðugt.
Þetta mundi vafalítið auka áhugann á
námsefninu um helming eða svo og vera
kennurum hin mesta lyftistöng við kennsl-
una auk þess að koma í* staðinn fyrir
áðurnefnt hopp og hí*.
Jón Stefán Rafnsson.
Merkilegt mál
Ein er sú fræðigrein í Menntaskolan-
um í* Reykjavík, sem hefur þa sérstöðu
að vera eftirlætisgrein lærifeðra vorra,
en kvað njóta afar takmarkaðra vinsælda
meðal nemenda. Hér er att við staf-
setningarkennslu og nám í þriðja bekk.
Á grein þessa er mikil aherzla lögð þar,
enda lítt kennd í* öðrum bekkjum.
Kennslunni í þessari grein er hagað
þannig, að nemendum er uthlutað svo-
nefndum æfingablöðum, og er það ætlun-
in, að greinarkorn þetta fjalli litillega
um þau, bæði með tilliti til efnis og
stíls. __ x
Þessi stórfróðlegu og hamenntandi
blöð eru þannig úr garði gerð, að nem-
endum gefst gullið tækifæri til þess að
komast í kynni við mörg framandi^ orð
og stílþrif, sem hvergi getur að lita
nema þar. Af eðlilegum ástæðum er
mikil og þung aherzla lögð a, að nem-
endur læri réttan rithátt þessara fágætu
orða til hlítar, því* að það gæti hent,
fyrir kaldhæðni örlaganna, að þeir þyrftu
einhvern tíman siðar á lifsleiðinni að