Skólablaðið - 01.11.1965, Side 32

- 58 -
( með effektum )
VIÐ erum stödd fjarri alfaraleiö, við
eyðikofa á heiðum uppi. Kofinn er
hrörlegur og auðséð, að tímans tönn
hefur leikið hann grátt. Gluggar eru
birgðir og hér virðist engin mannleg
vera geta átt sér samastað. Myrkrið
grúfir yfir og vindurinn gnauðar.
Maður nálgast úr austri. Einn á
ferð um öræfin. Hann fer sér hægt, og
sérhvert skref virðist vera hans sfð-
asta. Maðurinn er augsýnilega örmagna.
Skyndilega er eins og hann öðlist
kraft á ný. Þreytan virðist horfin og
hann tekur stefnuna á þetta eina mann-
anna verk 1 auðninni. Þegar hann nálg-
ast sést andlit hans greinilegar. Það
er stérskorið, augun flöktandi og úfið
skegg hylur vanga hans. Föt hans eru
rifin og velkt, og hrafnsvart hárið er
storkið blóði. Hann er flóttalegur
ásýndum. Þessi kumbaldi virðist hafa
tendrað með honum einhvern vonar-
neista, þvá hann hleypur síðasta spölinn,
rííur upp hurðina, nemur staðar, geng-
ur siðan út aftur og kastar af sér vatni.
( effekt : vatni hellt 1 fötu )..
SÚðan snýst hann á hæli og gengur
hikandi inn 1 óvissuna. ( effekt :
þrammað ).
Inni er niðdimmt og sér ekki handa
skil. Hann fikrar sig löturhægt áfram
og ber fyrir sig hendurnar. Allt í einu
skella dyrnar aftur. ( effekt: hurð
skellt svo bylur 1 ) Er það vindurinn
eður ei ? Hann stirðnar upp sem
snöggvast, virðist hugsi, en heldur sið-
an ferð sinni áfram. NÚ rekst hann á
eitthvað. ( effekt : borð dregið til og
kanna dettur ).
Hvaða öfl kann slíkur skarkali að vekja?
Óttasvipur kemur á andlit þessa næt-
urgests. Eitt andartak hvarflar að hon-
um að hverfa á braut út á heiðina, þar
sem hann á hvergi höfði sínu að halla.
Hann vinnur samt bug á geig sínum og
fikrar sig áfram. Skyndilega stingur
hann við fæti. Hvað er þetta ? Stigi !
Hvað er þarna uppi ? Það marrar ó-
hugnanlega, þegar hann fetar sig upp
þrepin. Þá heyrist þrusk að ofan. Hann
snarstanzar og hjartað slær ört 1 brjósti
hans. En nú verður ekki aftur snuið,
og hann heldur óhikað áfram för sinni.
Niðamyrkur ríkir á loftinu, og hann
stendur kyrr í sömu sporum, unz augu
hans taka að venjast myrkrinu. Undir
gaflinum mótar fyrir rúmfleti. Hann
skreiðist þangað og fleygir sér örþreytt-
ur útaf.
ósjálfrátt reikar hugur hans aftur og
hann hugsar til allra sinna ódæðisverka.
Hvenær skyldi koma að skuldadögum ?
Allt í einu er hann truflaður 1 þess-
um hugsunum sínum. Ókennilegt hark
heyrist undir súðinni. ( effekt : eitthvað
dregið eftir gólfinu ).
Hann rís upp við dogg og leggur við
hlustirnar. Ekkert hljóð. Hvað var
þetta ? óttasleginn skimar hann inn und-
ir súðina. Þar er ekkert að sjá. Hjarta
hans slær örar. Geigvænleg þögn er 1
kofanum. Eina hljóðið er gnauð vinds-
ins. Loftið er óþétt og kuldagjólan leik-
ur um. Honum er kalt. Hann er þreytt-
ur, og hann vill sofa.
En hann getur ekki fest blund. Hér
liggur eitthvað 1 loftinu. Eða er það