Skólablaðið - 01.11.1965, Side 11

37 -
frostrósum, leggur hann höndina á lista-
verk frostsins og finnur hana kólna.
Svo horfir hann f gegnum gat á frost-
rosunum, sem hönd hans bræddi.
Frostrósir. Lík af horfnum rósum
sumarsins.
Og sólin.
Eins og slitróttir, deyjandi tónar
hörpu falla sólargeislarnir sviplausir á
kalda jörðina.
r gegnum þetta litla
rosum rúðunnar horfi
urinn á sólina. Hvar
allir geislarnir þíni
leku um vanga
sumar ?
Solargeislarnir, s
hvisluðu ljóðum a
mér, þeir sem hl
þegar þeir grótu
og grétu þegar
hlógu. Ekki þes
ir, sem lfflausir
kyssa nú
jörð. Hvar eru
þeir, sem veita
blomunum lff og .
deyða kuldann f
sömu andrá ?
Tveir litlir fuglar
fljúga með hröðum
vængjaslætti f átt til
sólarinnar.
Drengurinn horfir á eftir
gegnum gatið á frostrósunum, unz fugl-
arnir eru orðnir að tveimur litlum dfl-
um sem bera við sólina, og hverfa að
vestri fikrar lág sólin
hægt eftir himinhvolf-
eins og rauðleit kúla
annarlegri veröld.
engurinn hefur lagt
nið á kalda ruð-
og horfir nú
ð öðru auganu f
jnum gatið á
frostrósunum.
Hann reynir að
ta á söng augna-
fuglanna, en
ir ekkert.
ggandi trjágreinar
til kynna hreyf-
r smáfuglanna.
uð ber skrejyta trén
eins og höfuðdjasn a
hofði haustsins. Þögn á
kaldri jörðu, himinninn
heldur ofan f sér andanum,
og fjallið f fjarska dregur þungt
andann.
EFTIRMÁLI
Hrfm hafði sezt á milli gulra stráanna.
og það glitraði á það þegar sólargeisl-
arnir féllu gleðisnauðir a frosna jörð.
Þunnt frostlag hafði sezt á pollana
og það brast þegar fætur út úr degin-
um stigu á það. Pollarnir lagu nú
hér og þar eins og brotnir speglar.
Skuggarnir af greinum trjánna féllu a
grasið og lágu við hlið s ólargeislanna,
eins og óaðskiljanlegir vinir hita og
lokum og leysast upp f rauðgulum
geislunum.
Og jörðin.
Moldin hafði dáið f svefni.
Minningar sumarsins lágu nú sem fros-
in fótspor f ljósbrúnni moldinni.
Þegar drengurinn vaknaði um morg-
uninn hafði frostið fyllt út gatið með
nýjum frostrósum. Og þegar drengur-
inn hafði fundið frostrósirnar deyja
undan heitri hönd sinni, leit hann f gegn-
um gatið og sá hvfta jörð.