Akranes - 01.07.1952, Blaðsíða 19

Akranes - 01.07.1952, Blaðsíða 19
skrifaði hann ýmsar ritgjörðir um lands- mál í „Ægir" svo og í vikublöðin Lög- réttu, Reykjavík, Þjóðólf, Fjallkonuna, Landið, Isafold og Norðurland. Ennfremur á árunum 1918—1938 í dagblöðin Morg- unblaðið, Vísi og Alþýðublaðið, svo og í tímaritin Ægi, Eimreiðina, Andvara og Skirni. Margar ritgjörðir hans eru skrif- aðar undir dulnefni (Oddur Öfeigsson) eða bókstafnum M. Nokkur rit og bækur skrifaSar. af Matth Þórðarsyni útgefnar í Reykjavík og Khöfn. FiskiveiSariíiS „Ægir," mánaðarrit 1905— 1914, Reykjavik. Skýrsla yfir starfsemi fiskverzlunarráðu- nauts í Englandi 1914—16, Reykjavik. Haveís Rigdomme og deres Udnyttelse, 345 bls. m. myndum, Khöfn 1927. Nordisk Havfiskeri Tidsskrift, hálfsmánað- arrit, Khöfn 1928—1935. Skýrsla yfir Síld- og Sildarverzlun, 125 bls. Khöfn 1929. Sildarsaga fslands, 350 bls. m. myndum, Khöfn 1930. Year book of the fishery industry, Khöfn og London 1935—1939. Slysavarnafélag Islands, skipsskaðar og drukknanir við Island, Khöfn 1935, 50 bls. m. myndum. Síldarsaga Islands 2. útgáfa aukin, Khöfn »939. 375 bls. Havets Rigdomme 2. útgáfa aukin 1940, 410 bls. Dansk Islandsk Samhandel 1787—1942 m. myndum, 120 bls. Khöfn 1942. LitiS til baka I (Æfiminningar) Khöfn 1946 m. myndum, 350 bls. LitiS til baka II (Æfiminningar) Khöfn m. myndum, 350 bls. Þröngt fyrir dyrum (landhelgismálið) Khöfn 1946, 32 bls. Auk þess, sem að ofan greinir, hefur M. Þ. nokkur rit liggjandi í handriti. Fjölda ritgjörða ýmislegs efnis hefur bann skrif- að í dönsk blöð, svo og í nokkur ensk, þýsk og norsk. Af framanskráðu yfirliti.má álykta, að sérhvað er horfði til framfara á sviði ifisk- veiða hefur ávallt verið áhugamál M., og enginn hefur starfað meir að iþví að vekja athygli að rýmkun landhelginnar en hann. Að vinna að aukinni neyzlu fiskmetis hef- ur hann einnig gjört, m. a. með þvi að kasta fram þeirri skoðun opinberlega 1929, —er vakti athygli utanlands og innan, — að neysla fiskmetis væri orsök til þess, að hinn norræni kynstofn stæði framar öðr- um kynflokkum, um líkamlegan og and- legan þroska. (Sbr. skýrslu yfir Síld- og Síldarverzlun 1929 og Havets Rigdomme 2. útgáfa 1940). Matthías kvæntist 22. jan. 1897 SigríSi GuSmundsdóttur af Akranesi. Konu sína missti hann eftir rúmlega 50 ára hjóna- band, 12. marz 1949. Af 8 börnum þeirra hjóna, er upp komust, eru 6 á lífi. Ástþór cand. jur., framkv.stjóri í Vestmannaeyj- um, Karitas, verzlunarkona í Reykjavik, FriSrik, verzlunarmaður i Vestmannaeyj- um, Sverrir, framkv.stjóri, Bíldudal, Jar- þrúSur, gift stórkaupmanni H. Lorange og GuSríSur, gift verkfræðing B. Christ- ensen, Khöfn. Tveir synir þeirra hjóna dóu uppkomnir. GuSmundur, 1. stýrimaður í útgerðarfélaginu A. P. Möller, Khöfn, 1941. og Matthias, byggingameistari, 1945. Hvor um sig átti eftirlifandi ekkju og einn ungan son. M. er heiðursfélagi í Slysavarnafélagi Islands, svo og í Fiskifélaginu. Heiðursmerki Dannebrogsmanna hlaut hann 1908 og var sæmdur Riddarakrossi Fálkaorðunnar 1935 og stórriddarakrossi sömu orðu 1949. Þótt svo hafi æxlast, að Matthías Þórð- arson hafi meiri hluta ævi sinnar dvalið — og átt heima — erlendis, munu fáir hafa sýnt meiri lifandi áhuga á iframförum íslands. Hann hefirr verið sannkallaður vökumaður á þessu sviði, fylgst óvenjulega vel með öllum hræringum úr öllum áttum. Til að gleðjast yfir, ef miðað hefur í rétta átt, eða taka upp vörn, ef rangt var farið, með, eða á Islendinga hallað. Matthías hefur verið einn öruggasti talsmaður fyr- ir stækkun landhelginnar og friðun fiski- svæða, vegna ungviðsins. Hann hefur bar- izt fyrir viðurkenningu á þeirri nauðsyn Islendinga að fá óskoruð yfirráð yfir land- grunninu. Um allt þetta hefur hann rit- að mikið og fært fram margvísleg rök fyr- ir máli sínu, söguleg og sannfærandi. Hann hefur og verið óþreytandi baráttuniaður fyrir kenningunni um hollustu þess fyrir manninn að neyta mikils fiskjar og nýta þar fjölbreytni í afurðatækni. Um allt þetta efni, sem sérstaklega er lögð rækt við vegna Islands og hinnar íslenzku þjóð- ar, hefur Matthias ritað ótrúlega mikið á erlendum málum, bæði á ensku, þýzku og Norðurlanda málum, sérstakar bækur, haldið úti tímaritum og ritað mikinn f jölda greina í blöð og timarit. Svo sem kunnugt er, var Matthías frum- kvöðull að ýmsum framkvæmdum á sviði athafnalífsins hér heima á þessari hrað- fleygu öld hins nýja tíma í tækni á sviði fiskveiðanna. Hann var stofnandi fyrsta fiskveiðitímaritsins hér og hefur skrifað margar bækur um þessi mikilvægu mál, eins og hér hefur mátt sjá. Þann stutta tíma, sem Matthías átti hehna hér á Akra- nesi, benti hann á ýmsar framfarir og sagði frá nýjungum, er hann hafði séð annars staðar, en dvöl hans var svo stutt, að ekki er von, að hér sjáist mörg spor eftir hann. Það má áreiðanlega með nokkrum sanni segja, að Matthías hafi verið útvörður Is- lands margvíslega á þessum sviðum, þar sem áhugi hans og afstaða hefur ávallt mótast af hag og heiðri Islands, án alls tillits til eigin hagsmuna og upphefðar. Slíka menn þurfum við að eiga sem víð- ast, heima og heiman. Vegna alls þessa, vill AKRANES færa hinum áttræða, á- gæta syni Islands innilegar þakkir og hamingjuóskir. ÞJODABÞROSKI — FAGURT FORDÆMI. Flokksþing brezku Verklýðsfélaganna hefior nýlega verið haldið i Bretlandi. Hef- ur afgreiðsla mála á þingi þessu vakið heimsathygli, sérstaklega í sambandi við launamál og endtrrvigbúnað. Það er ekki í fyrsta sinn, sem brezku verklýðsfélög- in hafa sýnt manndóm, heilbrigðan þjóðar- metnað og hina sönnu ættjarðarást. Þraut- ir og þrengingar stríðsáranna, og hin erf- iðu ár eftir stríðið hafa alls ekki raskað ró þeirra og réttu mati á viðhorfum dags- ins, sem auðvitað ræður mestu um giftu á komandi tímum. Þeir láta angurgapa glepja sér sýn, þegar heiður og hagsæld al- þjóðar er í veði. Þrátt fyrir allt, sem í milli ber, standa þeir þá svo að segja sem einn maður með andstæðingum sínum. Þetta getur ekki átt sér stað, nema með þjóð, sem stendur á háu þroskastigi, er starf söm, trúuð, og innra með býr óvenjuleg ábyrgðartilfinning. Þjóð, sem hefur oft og mörgum sinnum gengið undir próf í erfiðum reynsluskóla lífsins. Slíkar þjóðir eru fullreyndar, og þeim óhætt hvað sem yfir dynur, þær skjóta sér ekki undan erfiðleiktmmn, þótt þess væri einhver kostur, heldur ganga þær beint og óhikað móti þehn, til þess með sameiginlegu átaki að draga úr óþægind- um, eða sigrast á hættunni. Bretar ganga nú hiklaust og óttalaust sameinaðir gegn aðsteðjandi hættum, og láta hvorki innlend eða erlend annarleg sjónarmið hrekja sig þar af réttri braut. Væri hægt að vænta slíks metnaðar ög þroska hjá hinni íslenzku þjóð? Stönd- um við ekki einnig á vegamótum í ýms- um efnum, þar sem okkur er vandi á höndum og á miklu veltur, hvernig við snúxunst við? Það mun sjálfsagt einhver hneykslast á því, ef sagt væri, að Islend- ingar séu nú — þrátt fyrir allt — miklu betm- settir en Bretar, miklu rikari en þeir og miklu minni vandi á höndum að leysa sín vandræði. Þó er þetta i raun og sannleika svo, en okkur vantar, ef til vill, helzt það sem er dýrmætasta eign Breta „þegar bíður þjóðarsómi, þá á Bretland eina sál." Ef slikt væri hægt að segja um Islendinga, hyrfu allir erfiðleikar sem dögg fyrir sól. Hyllum Breta og tökum okkur þá til fyrir myndar í þessum éfnum. AKRANES 9t

x

Akranes

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Akranes
https://timarit.is/publication/865

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.