Læknablaðið

Årgang

Læknablaðið - 01.12.1957, Side 34

Læknablaðið - 01.12.1957, Side 34
128 LÆKNABLAÐlf) sársins, þ. e. stærð og legu, svo og hversu djúpt það hefur étið sig niður í briskirtilinn, eða hversu fast það er gróið við umhverfið Hér kemur einnig til greina reynsla skurðlækn- isins. Æfðir skurðlæknar skilja sárin sennilega sjaldnar eftir heldur en viðvaningarnir — og þó — þeir æfðu eru oft varkár- ari en hinir, þeir vita meira um hætturnar og reisa sér þvi sjaldnar hurðarás um öxl og árangur þeirra þvi hetri en hinna. Ef nákvæm könnun leiðir í ljós, að of áhættusamt yrði að losa sárið frá umhverfinu eða skeifugarnarstúfurinn er of stuttur eða óþjáll til lokunar eftir að sárið hefur verið num- ið hrott, er því ýmislegt sein kemur til greina og skal hér nefnt það helzta: 1. Reseclio exclusionis. 2. Aðgerð í tveim lotum, kennd við Mc.Kittrick. 3. Bancrofts aðgerð. 4. Duodenostomia með cath- eter. 5. Plaslisk Iokun á skeifu- görninni. Þegar erfitt er að losa um skeifugörnina, en þó ekki svo, að það sé álitið ókleift, er sjálf- sngt að noia Laheys aðferð, sem er í því fólgin að einangra aðalgallganginn (Ductus cho- ledochus), opna hann og setja í hann Cattels T-rör. Eftir það er engin liætta á, að gallgang- urinn skaddist, þegar verið er að losa skeifugörnina með sárinu og loka stúfnum. Fjær- armur Cattels rörsins er lát- inn ná alveg niður í skeifu- görnina og kemur í veg fyrir ofþenslu á stúfnum eftii að- gerðina. Minna mæðir þvi á saumnum og stúfurinn grær betur. Þá skal farið nokkrum orð- um um hinar aðferðirnar. Ad 1. Með re'sectio exclus- ionis unilateralis er átt við, að sárið sé skilið eftir í skeifu- görninni eftir að hún hefur verið tekin í sundur ofan við það, stúfnum lokað og maginn tekinn á venjulegan hált og gerð anastomosis gastrojejun- alis. Þetta er kölluð exclusio unilateralis, þar sem aðeins nærendi skeifugarnarinnar, með sárinu, er tekinn úr sam- bandi, en fjærendinn er í sambandi við þarmana eins og áður. Finsterer varð fyrslur lil að lýsa þessari aðgerð 1918 og fækkaði hún mjög dauðsföll- iim á sínum tíma og var af mörgum talin gefa eins góðan lokaárangur. Nokkru áður hafði reyndar V. Eiselberg tekið sár þannig úr sambandi við tractus intestinalis, en hann gerði ekki resectio ventriculi um leið, heldur aðeins gastroje- junostomia og fékk því oft sár í jejunum sem fylgikvilla við sína aðferð. Það var reynsla Finsterers, að ef sárið
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108

x

Læknablaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.