Læknablaðið

Årgang

Læknablaðið - 15.05.1996, Side 11

Læknablaðið - 15.05.1996, Side 11
LÆKNABLAÐIÐ 1996: 82 367 var ríkjandi sú skoðun að bakterían væri mein- laus hluti eðlilegrar örveruflóru og ekki sjúk- dómsvaldandi, en nú er ljóst að hún er megin- orsök um 95% skeifugarnarsára og 75% maga- sára og í þeim tilfellum þar sem bakteríunni er eytt úr magaslímhúðinni, læknast þessir sjúk- dómar (4,5). Jafnframt hefur verið sýnt fram á tengsl bakteríunnar við magakrabbamein (6,7). Þáttur H. pylori í óskilgreindum melt- ingarónotum (non-ulcer dyspepsia) er ekki eins skýr, en einkenni sumra sjúklinga má áreiðanlega rekja til hennar (3). Flestir sem sýkjast af H. pylori eru einkennalausir. H. pylori sýkingu er hægt að greina á vefja- sýni sem tekið hefur verið úr magaslímhúð, með ræktun, vefjaskoðun og úreasaprófi. Þær rannsóknir sem fram að þessu hafa birst á ís- landi um H. pylori sýkingar byggja á þessum aðferðum (2,3). Ennfremur er hægt að greina H. pylori með blástursprófi sem byggir á niður- broti hvarfefnis með úreasa bakteríunnar eins og úreasaprófið (8). Mælingar á mótefnum gegn H. pylori hafa verið að þróast á undan- förnum árum, en þær gefa möguleika á að greina sýkingar á einfaldan hátt með blóðprófi og henta því einkar vel til faraldsfræðilegra rannsókna. Rannsóknir á H. pylori sýkingum í íslend- ingum hafa til þessa byggst á rannsóknum á magaslímhúð, að einni undanskilinni þar sem H. pylori mótefni voru mæld í 206 einstakling- um (7). Sú rannsókn var fjölþjóðleg á tengslum magakrabbameins við fyrri H. pylori sýkingar (mótefni), og kom þar fram að algengi mótefn- anna í íslendingum var hærra en í löndum Norður-Evrópu og Bandaríkjunum. Þar sem þessar niðurstöður benda til hærri tíðni H. pyl- ori sýkinga hér er mikilvægt að kanna nánar algengi sýkinganna hjá íslendingum. Þýðing slíkrar rannsóknar er einnig mikilvæg með hliðsjón af hærri tíðni magakrabbameins á ís- landi en í nágrannalöndunum og mögulegum tengslum þess við H. pylori sýkingar. Tilgangur rannsóknarinnar var því að kanna aldurstengt algengi mótefna gegn H. pylori hjá Islendingum og um leið að staðla og aðlaga hvatatengt mótefnapróf (ELISA) að íslensk- um aðstæðum. Efniviður og aðferðir a) Sýnataka: Blóðsýnum var safnað frá mis- munandi einstaklingshópum til að fá fullnægj- andi fjölda einstaklinga í alla aldurshópa. Flest blóðsýnanna voru tekin úr heilbrigðum blóð- gjöfum, en einnig voru tekin sýni frá vanfærum konum í mæðravernd, einstaklingum á dvalar- heimili fyrir aldraða, fullorðnum einstakling- um sem komu á göngudeild Landspítalans til blóðtöku, börnurn á göngudeild og barnadeild Landspítalans (vegna annarra ástæðna en meltingarfærasjúkdóma) og heilbrigðum menntaskólanemum. Blóðvatn var skilið frá blóði samdægurs og geymt við -20°C þar til mótefni voru mæld. Reynt var að fá að minnsta kosti 20 einstaklinga í hvern 10 ára aldurshóp, helst um 30. b) Mótefnapróf (ELISA): Mótefni gegn H. pylori voru ýmist mæld með prófi sem var út- búið á staðnum (heimatilbúið próf), aðkeyptu prófi, Helico-G™ (frá Porton Cambridge, PC, Maidenhead, UK) eða með báðum. (i) Helico-G™: Mælingar voru framkvæmd- ar eftir fyrirmælum framleiðanda. Mótefna- vakinn í því prófi er glýsínseyði bakteríunnar H. pylori (acid glycine extract). Aflestur (opt- ical density) sýnis var borinn saman við aflest- ur staðalsýna og niðurstöður gefnar upp í ein- ingum/ml. Aflestur ^10 einingar/ml taldist já- kvæður (mótefni til staðar). (ii) Heimatilbúið próf: Mótefnavakinn var glýsínseyði af H. pylori NCTC 11637, og var hann útbúinn á sýkladeild háskólans í Lundi. Aðferðinni við mælinguna hefur áður verið lýst (9), en hún var í stuttu máli eftirfarandi: Styrk- ur mótefnavakans var stilltur á 5pg prótín/ml með þynningu í buffer (phosphate buffered saline, PBS) og míkrótíter bakkar húðaðir með lOOul lausnar við 4°C yfir nótt. Bakkarnir voru þá þvegnir þrisvar með PBS og síðan húðaðir með 4% nautablóðvatnslausn (bovine serum albumin) í PBS í eina klukkustund við 20°C. Þannig voru bakkarnir tilbúnir til mælinga eða geymslu í -20°C. Eftir þvott var þynntu blóð- vatni (1/800 í PBS) bætt í bakkana (lOOpl) og látið standa við 37°C í 90 mínútur. Öll blóð- vatnssýni voru prófuð í tvígang, um leið og neikvæðir og jákvæðir staðlar. Eftir þvotta var bætt í hvatatengdu mótefni (með alkalískum fosfata) gegn manna ónæmisglóbúlíni G (IgG) (1/2000 í PBS) og látið standa í 60 mínútur við 37°C. Eftir þvotta var p-nítrófenýl fosfat hvarf- efni bætt í og hvarfið síðar stöðvað með nat- ríum hýdroxíði. Ljósgleypni var þá mæld við 405 nm í ljósgleypnimæli. Ónæmisglóbúlín G var notað sem staðall (KABIAB, Stokkhólmi) og einingar gefnar upp sem hlutfallsleg mót-

x

Læknablaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.