Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1992, Síða 45

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1992, Síða 45
þau bakvið hól og taka þau fram í heilu lagi þegar þess gerist þörf. í fjallaþögninni er unnt að gangsetja formúluna fyrir ferli: (a—>b), a breytist í b. Við höfum hana í svigum svo hún verði meðfærileg, svo við getum látið sem hún sé heil og óskipt, og kallað hana til dæmis einfaldlega (c). Svo hún gægist ekki fram fyrir hólinn og skemmi útsýnið. En fjallaþögnin er kvik af óvissu, ómerk- ingar alls staðar á sveimi. Þokan nagar göt í fjallahringinn. Formúlan (a—>b) rýmist ekki lengur innan einfaldra sviga. Borgin stækkar, við neyðumst sífellt til að finna okkur stærri og stærri hóla, að lokum duga varla heil fjöll, sérstaklega þegar dimmir, þegar bjarmi hennar ógnar hálfum himn- inum, þegar jeppaljós hennar glampa um hálendið. Við erum nú orðin ögn vitrari. Langt er síðan mannkynið fékk sér a, og seinna b; en nú rennur upp fyrir okkur að a og b hafa alltaf verið í svigum, þau vom höfð í svig- um frá upphafi: án sviga yrðu þau annað og meira, hamslaus, ómerkingar: krúnk, krúnk. Sjálft a er í rauninni heil svigaform- úla sem hefur að geyma ferli, og breytingin í b er ekki afstaðin, og verður ekki á meðan borgin stækkar, og jafnvel þótt hún fari aftur einhvemtíma að minnka. Því ef form- úlan fyrir ferli er (a—>b), og a er ferli, þá lítur heildarferlið þannig út: ((a—>b)—>b) Og af því leiðir að heildarheildarferlið lítur út þannig: (((a—>b)—>b)—>b) Og heildarheildarferlisferlið: ((((a—>b)—>b)—>b)—>b) Og: (((((a—>b)—>b)—>b)—>b)—>b) Og... Fyrir utan ystu svigana, fyrir utan óson- lagið, tekur tómið við. Tómið sem eyði- leggst og fyllist af svigum um leið og hugsunin snertir það, og skreppur því út undan allri hugsun. Hinn ysti skyndeildar- hringur. Ekki duga venjulegir svigar sem tákn fyrir jafn stórt hugtak og skyndeild. Við neyðumst til að nota hornklofa. Endanlega er formúlan því svona: [(a—>b)—>b] = c )Þess ber að geta, að homklofar líta ekki út sem homklofar séð utanfrá. í augum útburðarins eru hornklofar einungis venju- legir svigar.( TMM 1992:3 43
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.