Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1992, Page 96

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1992, Page 96
saman hugsanir sínar á hægri göngunni, hve auðugt, hve ríkulegt. Og það í þvílíkri, eiginlega engri götu ...! Það lá við að hann sundlaði. Þetta er allt mér ætlað, við svona yfirþyrmandi hugsanir hlýtur mann að svima.. hvemig sem það er, ég er ríkur og tiginborinn. Lífið, sem hann gat ekki annað en álasað í hvert sinn sem hann hugsaði til þess, birtist honum nú skyndilega upphafið og leyndardómsfullt, ljósi vafið, einsog það loft- kennda rými sem franskar og rússneskar skáldsögur gera úr lífinu. Vissulega gefast sjaldgæf, einstök augnablik þegar við hugsum um borgina: okkar borg. Okkar, því við unnum henni, þetta er ekki spuming um ákvörðun. Okkur þykir vænt um hana, en — ó hve oft — rœktum við hana ekki. Þá höldum við leiðar okkar eftir fjandsamlegum götum, framhjá illskufullu akbrautarumróti, þar sem latir og hirðulitlir verka- menn vinna undir stjóm óþokka verkstjóra, og hrökkvi slíkum blóð úr nös af ólíklegri áreynslu, benda illviljaðir vegfarendur — við — á þá af einskærri meinfýsni. í þennan tíma finnst okkur að braki undarlega í símanum, það er lína og ekki-lína, ungir, laglegir og luntalegir yngis- menn fara í flokkum undir berum himni, og á skemmtihúsunum drekka menn litaðan lög úr langstilka glösum, konumar kikna undan innkaupa- töskum, eiginmenn naga neglur sínar af áhyggjum. (Pottormarnir einir eru kátir, framtíðin eilífa, ef morgunsjónvarpið býður eitthvert spennandi sögulegt bamaefni, hlaupa þeir hver til annars rjóðir í kinnum og hrópa upp, „en hvað þetta var æðislega spennó sögufölsurí\ svona hrópa þeir. Þeir halda álfamir, að þetta sé sérstök listgrein.) Tja, það eru ekki allir dagar eins — stundum er svona dagur, stundum ekki. Þegar dagurinn er svona, þá finnum við ekki okkar stað. Það er orðinn siður nú á dögum að skrifa um það, að heimurinn sé vissulega svolítið ómögulegur, að núorðið sé hann síður þolanlegur — en það er að réttu lagi ekki alveg sanngjamt að hugsa þá eingöngu um hörmulegt ástand neðanjarðarlestarinnar í New York, eða um óheyrilega hnignun almanna- öryggis annarstaðar, nei: heimurinn hjá okkur er líka dálítið ómögulegur og vissulega er hann núorðið síður þolandi en áður, líka hér. Þetta er vitaskuld ekki pólitísk kvartsýki; stjómmálin eru ... eru nefnilega (með orðum þjóðskáldsins) ja svona og svona, það væri jafnvel hægt að lofa þau. Eða lasta. (Hvomgt leiðir langt, en varast ber vanræksluna: ef við lofum ekki stjómmálamennina, falla þeir í þunglyndi, þeir hengja höf- uðið, rápa hundleiðir á milli eldhúss og dagstofu, vesaldóm sinn bera þeir 94 TMM 1992:3
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.