Morgunblaðið - 06.03.2015, Blaðsíða 20

20 | MORGUNBLAÐIÐ
M
ér hefur alltaf fundist
gaman að leika,“ seg-
ir Baldvin Alan Thor-
arensen þegar ég
spyr hann hvernig
honum hafi dottið í hug fara í leik-
prufu fyrir þetta hlutverk.
„Ég er þrettán ára og er að fara
að fermast í vor en þegar ég
heyrði um þetta þá var aldurs-
takmarkið níu til ellefu ára. Svo
var ég einu sinni sem oftar að æfa
samkvæmisdans, þá kom einn
strákurinn með miða þar sem stóð
að hann væri að fara í prufu fyrir
hlutverk Billy Elliot. Hann er
jafngamall mér og sagði mér að
það væri búið að breyta aldurs-
takmarkinu. Foreldrar mínir
sendu fyrir mig tölvupóst og í
framhaldi af því fékk ég að fara í
prufu. Þeim leist bara vel á þetta
þó enginn í fjölskyldunni hafi
fengist við leiklist svo ég viti.“
Ertu búinn að vera lengi að
læra samkvæmisdansa?
„Í um fimm ár. Mér hefur alltaf
fundist latíndansar skemmtilegir
og líka jive. Ég hef aldrei verið í
ballett. En mér finnst geðveikt
skemmtilegt að æfa ballett núna
hér í leikhúsinu.“
Baldvin Alan býr í Hveragerði.
En hefur þá ekki stundum verið
ófært á æfingar?
„Jú, stundum hefur verið ófært
en við eigum vinafólk í bænum og
ég gisti þá bara hér. Við erum þrír
sem skiptum á milli okkar að leika
Billy, Sölvi Viggósson Dýrfjörð
heitir einn, hann gistir af og til hjá
ömmu sinni og afa og ég hef líka
gist hjá þeim. Ég hef stundum
haft áhyggjur af veðrinu og við
heima höfum fylgst vel með veð-
urfréttunum. Þriðji Billyinn heitir
Hjörtur Viðar Sigurðsson.“
Hvernig líst þér á þetta hlut-
verk?
„Ég hafði sé myndina um Billy
Ellliot oft og finnst hún mjög
skemmtileg. En ég vissi ekki að
þetta væri söngleikur. Ég hélt því
að þetta yrði eitthvað líkt mynd-
inni. En söngleikurinn finnst mér
núna skemmtilegri en myndin.
Mér finnst mjög gaman að vera á
sviðinu. Maður fær að tjá sig og
mér finnst ég svo frjáls á sviðinu.
Áætlaðar eru fjórar sýningar í
viku og við þrír skiptum þeim á
milli okkar, ég mun því leika Billy
svona einu sinni til tvisvar í viku.“
Tefur leikstarfið þig frá skól-
anum?
„Já, núna er ég til dæmis ekki
búinn að mæta í skólann í þrjár
vikur í röð. Ég er á fullu hér og
hef lítinn tíma fyrir skólann. Ég
læri þó aðeins heima og stundum
tek ég bækurnar með mér í bæinn,
það hjálpar að ég hef haft góðar
einkunnir. Ég fékk frí í skólanum
eins og ég þurfti til að geta æft í
Billy. Verst er að sleppa stærð-
fræðinni. En þetta breytist nú allt
eftir frumsýninguna. Þetta verður
geðveikt flott skal ég segja þér.“
Allir hressir í leikhúsi
Það er auðséð að Baldvin Alan
nýtur þess í botn að æfa og starfa
í leikhúsinu. Það sést á björtu bliki
í augum hans þegar hann talar um
leiksýninguna. „Geðveikt,“ bætir
hann við dreymandi.
„Það er eitt svo skemmtilegt við
leikhús, þar eru allir svo hressir.
Ef maður er eitthvað leiður þá eru
allir brosandi til manns og þá er
maður ekki leiður lengur.“
Hafa þér fundist æfingarnar erf-
iðar?
„Já, mér hafa fundist þær mjög
erfiðar. Hlutverkið er kröfuhart.
Ég hef oft legið andvaka og hugs-
að um hvernig ég eigi að koma
þessu öllu heim og saman. Þetta
er svo stór sýning sem við Billy-
arnir erum að halda uppi. Hlut-
verkið gerir miklar kröfur til
sönglistar, dans og leiks. Billy er
blátt áfram strákur, svolítið ein-
lægur. Við þrír sem leikum hann
erum auðvitað allir ólíkir Billyar,
það er þess vegna hægt að fara
þrisvar á sýninguna, hún er alltaf
öðruvísi þegar nýr Billy leikur
hlutverkið. Ég er minnstur, en við
erum þó nokkuð svipaðir á hæð.“
Hvernig gengur þér að undirbúa
ferminguna með Billy?
„Fermingarfræðslan er eftir
skólann svo ég næ oft ekki að fara,
en fræðslan er komin á netið svo
ég hlusta á hana þar á kvöldin. Ég
er trúaður, bið bænir á kvöldin.
Stundum bið ég faðirvor, en alltaf
þessa bæn: Vertu nú yfir og allt
um kring með eilífri blessun þinni.
Sitji guð englar saman í hring
sænginni yfir minni. Að eilífu.
Amen. Þá verð ég rólegur.“
Baldvin fermist í Hveragerð-
iskirkju.
„Hjá honum séra Jóni, við köll-
um hann bara það,“ segir hann og
brosir. Séra Jón Ragnarsson er
sóknarprestur í Hveragerð-
iskirkju. „Við erum ansi stór hóp-
ur sem fermist þetta árið. Ég á að
fermast 3. maí, það er síðasta
fermingin og þá verðum við líklega
svona fimm sem fermumst saman.
Ég er búinn að kaupa mér skyrtu
og vesti. Kannski fæ ég mér svo
jakka yfir vestið. Svo erum við
ekki búin að ákveða hvernig bux-
urnar eiga að vera. Vil bara ekki
vera í of þröngum buxum. Ég ætla
á frumsýninguna í fermingarföt-
unum, ég leik ekki þá, ég verð í
þriðju sýningu.
Þetta er búið að vera mikið
ævintýri, ég er búinn að kynnast
fullt af nýjum krökkum og fólki.
Við eigum auðvitað kunningja og
ættingja í bænum en ég hitti þá
ekki oft.“
Fer fjölskyldan með þér á frum-
sýninguna á Billy?
„Mamma og pabbi og bræður
mínir tveir. Þeir eru báðir eldri en
ég. Þeir eru ekki dansmenn.“
Við vorum í skýjunum
Ætlar þú að halda ferming-
arveislu?
„Já, við ætlum að vera með
veislu í Garðyrkjuskólanum, það
er rétt hjá Hveragerði, það er
flottur staður með fiskitjörn. Við
ætlum að hafa súkkulaðitertu í eft-
irmat og gott kjöt áður. Ég held
að það verði graflax í forrétt.“
Í hvaða ævintýrum lendir Billy?
„Hann býr í kolanámubæ. Þar
ríkja fordómar í garð homma og
stráka í ballett. Hann lendir á
ballettæfingu eftir einn boxtíma og
þá kviknar áhugi hjá honum á að
nota hendurnar við eitthvað annað
en kýla einhvern. Hann ákveður
að fara aftur í balletttíma en segir
ekki pabba sínum frá því. Hann
veit að hann myndi banna honum
að fara. En pabbinn kemst að öllu
saman. Svo fer Billy í próf fyrir
konunglega ballettskólann og það
er alveg svakalegt. Mjög erfitt at-
riði.“
Voru ekki margir prófaðir í
hlutverkið?
„Jú, níu hundruð strákar sóttu
um að vera Billy. Fyrst mættu all-
ir, svo var skorið niður smám sam-
an. Við sem eftir vorum áttum svo
að læra heima lag og texta. Þá
vorum við fimmtán. Daginn eftir
vorum við tíu. Þá fórum við með
annan texta. Loks var eftir sex
manna hópur sem fór í svokallaðan
sumarskóla – Billyskólann. Hann
var hér í Borgarleikhúsinu alla
daga. Þetta var ógeðslega erfitt en
mjög gaman. Við lærðum ballett,
nútímadans og djassballett, líka
fimleika og steppdans. Kennarinn
okkar er enskur. Einnig lærðum
við leiklist og söng.“
Varstu hissa þegar þú varst val-
inn?
„Síðasta daginn voru svo valdir
þrír af þessum sex. Þann dag
fengum við að sýna foreldrum og
ættingjum hvað við vorum búnir
að vera að gera um sumarið. Eftir
það fórum við einn og einn á fund
með leikstjóranum. Síðan fór ég
með foreldrum mínum að fá okkar
að borða og keyra um meðan við
biðum eftir niðurstöðu. Það tók
rúmlega klukkutíma og það er
mest stressaði tími sem ég man
eftir. Óvissan var svo slæm. Þegar
ég fékk að vita að ég hefði fengið
hlutverkið var ég óskaplega
ánægður. Við vorum í skýjunum.“
Ætlar þú að halda áfram að
leika?
„Ég er eiginlega búinn að
ákveða að fara í söngleikjaskóla í
London, Musical Theater, þegar
ég verð sextán ára. En hvort úr
því verður kemur bara í ljós. Eitt
er víst, ég kem alltaf glaður úr
leikhúsinu.“
gudrunsg@gmail.com
Kem alltaf glaður úr leikhúsinu
Morgunblaðið/Golli
Trúaður Þó Baldvin Alan, leikari í söngleiknum Billy Elliot, sé upptekinn þá tekur ferminguna alvarlega.
Börn eru í eltingarleik og tónlist í bakgrunninum þegar
við Baldvin Alan Thorarensen setjumst niður í anddyri
Borgarleikhússins til þess að ræða saman. Baldvin Alan á
að fermast í vor en það er með naumindum að hann hafi
tíma til að sinna fermingarfræðslunni, hann er einn
þriggja drengja sem leika Billy Elliot í samnefndum söng-
leik eftir Stephen Daldry, sem nú er verið að frumsýna.