Morgunblaðið - 13.08.2016, Qupperneq 39
MINNINGAR 39
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 13. ÁGÚST 2016
Elsku bróðir.
Hafðu þökk
fyrir allt og allt –
vináttuna, hlýjuna
og allar góðu minningarnar, ekki
síst okkar góðu stundir í Fagra-
dal og Möðrudal.
Þær mun ég ylja mér við fram
til síðasta dags.
Innilegar samúðarkveðjur til
elsku Herdísar, Hildar, Vigdísar
og fjölskyldna.
Gunnþórunn
Við minnumst Viggós frænda
með mikilli hlýju. Þegar við fjöl-
skyldan fluttum í Fellabæinn
voru þau Herdís nágrannar okk-
ar og samskiptin því nokkuð mik-
il um árabil. Viggó var frænd-
rækinn, umhyggjusamur og
hjálpfús. Glettni og gleði ein-
kenndu hans fas og sögurnar sem
hann sagði við eldhúsborðið í
Háafellinu lifa í minningunni.
Hann átti marga vini og vel-
unnara og var alltaf reiðubúinn
að leggja sitt af mörkum.
Viggó var áhugasamur um það
sem við börnin tókum okkur fyrir
hendur og sýndi okkur góðvild.
Viggó Arnar Jónsson
✝ Viggó ArnarJónsson
fæddist 11. febr-
úar 1939. Hann
lést 8. ágúst 2016.
Útför Viggós
fór fram12. ágúst
2016.
Hann var smíðakenn-
ari við Fellaskóla á
tímabili og nutum við
frændsystkini hans
góðs af því þegar
handlagninni var
ábótavant. Hann lét
stundum renna í sund-
laugina í garðinum
sem var mjög spenn-
andi að busla í og allt-
af rauk hann til og sá
til þess að við fengjum
nú örugglega kexkökur eða önn-
ur sætindi í hverri heimsókn.
Ekki breyttist það heldur er við
heimsóttum hann með okkar
börn í seinni tíð, þótt sjúkdóm-
urinn væri farinn að taka veru-
legan toll.
Nú hefur Viggó fengið hvíld-
ina. Við sendum Herdísi, Hildi,
Vigdísi og fjölskyldum innilegar
samúðarkveðjur. Minningin lifir.
Inni við hjarta þitt, háfjalla drottning,
hjúkrarðu’ og þroskar þitt kjarnbezta
fræ.
Hver einasta sála þér lýtur í lotning,
löðuð af tign þinni’ og fegurðarblæ.
Hér geymir þú höfuðból gestrisni’ og
dáða,
hér geisar með tápi hið íslenzka blóð,
að eiga slík gullkorn til átaka’ og ráða
er heiður og hrós hverri fátækri þjóð.
(Ágúst Böðvarsson.)
Eyrún Huld Haraldsdóttir,
Andri Reyr, Agnes Brá og
Sigrún Margrét.
Ég bjó fyrstu
tæpu tvö ár ævi
minnar á Miklu-
braut 64, við lítil ný
fjölskylda hjá ömmu og afa.
Amma var alltaf kölluð amma
Mikló og stóð hún svo sannarlega
undir því nafni. Hún þrjóskaðist
við að búa þar og það gekk eftir
að hún myndi deyja búandi á
Miklubraut 64. Hún ætlaði ekki
að enda á einhverri stofnun og
þrjóskaðist við að fara á spítala.
Hún varð aldrei að því „stofn-
anagamalmenni“ sem hún vildi
ekki verða, stóð við þau orð.
Minningar mínar um ömmu
Mikló eru margar og endur-
nýjuðu sig sífellt, það var alltaf
Aðalheiður
Ísleifsdóttir
✝ Aðalheiður Ís-leifsdóttir
fæddist 17. júní
1928. Hún lést 13.
júlí 2016.
Útför Aðalheiðar
fór fram 21. júlí
2016.
svo gaman að hitta
hana og vera með
henni. Amma Mikló
var með mér í Euro-
vision-partíi í maí,
hún var í öllum
partíum og yfirleitt
sein heim. Hún
hafði skoðanir og
meiningar á öllu og
það var æðislegt að
heyra hversu fíl-
terslaus hún var.
Minningarnar frá því maður hitti
hana síðast og þar síðast eru jafn-
vel dýrmætari en þær frá ein-
hverri gamalli tíð. Hún sagði sína
meiningu alltaf og það var
skemmtilegt og hressandi. Hún
dásamaði mann kannski og sagði
svo að maður væri með fáránlega
klippingu. Amma Mikló var æð-
isleg, alltaf og alveg til enda.
Börnin okkar voru einstaklega
heppin að fá að kynnast lang-
ömmu sinni og eignast minningar
um ömmu Mikló.
Kári Þór.
Elsku afi minn, nú
er komið að erfiðri
kveðjustund. Ekki er
það auðvelt að kveðja
mann sem hefur verið
mér sem verndarbjarg í lífsins
ólgusjó.
Það er erfitt að kveðja svo sann-
an og góðan vin og þá miklu vináttu
sem einkenndi okkar samband.
Þú varst ákaflega fjölskyldu-
rækinn og eyddir sem flestum
stundum sem þú gast í faðmi fjöl-
skyldunnar.
Þú fylltir minningar barnæsku
okkar barnabarna þinna af
Víðir Sigurðsson
✝ VilmundurVíðir Sigurðs-
son fæddist 5. maí
1944. Hann lést 26.
júlí 2016.
Útförin fór fram
4. ágúst 2016.
hamingjustundum
og gleði og fyrir það
er ég afskaplega
þakklátur.
Þú varst áhuga-
samur um nær allt
milli himins og jarð-
ar og á ég ófáar
minningar af okkur
að skoða steina,
kuðunga, hvaltenn-
ur og tré í einum af
hinum óteljandi
fræðsluferðum þínum með okkur
barnabörnunum.
Þú varst einnig uppátækjasam-
ur, hafðir gaman af smíðum, þú
lærðir að binda bækur, þú hafðir
gaman af tónlist og ljóðum, tölvum
og tækninýjungum. Þú varst oftar
en ekki á undan okkur ungling-
unum að kaupa nýjustu tækin,
síma eða tölvur. Sjötugan langaði
þig til þess að læra að smíða raf-
magnsgítar. Hálfu ári síðar prýddi
glæsilegur og velgerður raf-
magnsgítar stofuna ykkar.
Þegar ævintýraþrá ykkar
ömmu leiddi ykkur til sjö ára bú-
setu í Namibíu var það víst að
minningar mínar myndu stútfyll-
ast af fræðsluferðum með þér.
Siglingar um stórfljót, eyðimerk-
urgöngur, safari leiðangrar, úti-
leguferð um Botswana, og heim-
sóknir í óteljandi söfn eru allt
góðar og hlýjar minningar mínar
með þér. Í Namibíu kenndir þú
mér að bera virðingu fyrir fólki af
öðrum uppruna, trúarbrögðum og
náttúrunni og mótaðir lífsskoðanir
mínar mikið til framtíðar.
Sem unglingur í menntaskóla
flutti ég til ykkar ömmu í svokall-
aða „lærdómssetrið“ fyrir hverja
prófatíð á vorin og veturna. Ég bjó
hjá ykkur í næstum því fjóra mán-
uði á hverju ári. Langar andvöku-
nætur fyrir prófin hefðu ekki bor-
ið árangur án þinnar hjálpar.
Þessir dýrmætu mánuðir gerðu
mér kleift að kynnast þér, ekki
einungis sem þeim hlýja og um-
hyggjusama afa sem þú varst,
heldur einnig sem góðum og
traustum vin. Á þessum áhrifa-
gjörnu unglingsárum mínum varð
ég fyrir miklum áhrifum af sterkri
réttlætiskennd þinni og margra
klukkutíma löngum rökræðum
okkar sem hafa mótað mig og
skoðanir mínar.
En nú er sex ára langri baráttu
lokið, baráttu sem einkenndist af
dugnaði og augljósum, gríðar-
sterkum lífsvilja. Ég er þakklátur
fyrir þann tíma sem ég hafði með
þér og þakklátur fyrir minning-
arnar af okkur saman.
Hvíldu í friði, elsku afi, vaktu
yfir okkur og vertu okkur nær þar
til leiðir okkar liggja saman á ný.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens.)
Viktor Stefánsson.
Vinur minn, Jó-
hann Friðrik Kára-
son, er látinn, 72
ára. Þegar mikið lá
við ávarpaði ég hann JFK, eins og
forsetann vestanhafs. Við kímd-
um. Leiðir okkar lágu saman fyr-
ir 20 árum. Þá hafði ég verið feng-
inn til þess að skrifa sögu
Olíuverzlunar Íslands, Olís. Gísli
Baldur Garðarsson, stjórnarfor-
maður, kynnti mig fyrir „mann-
inum sem vissi allt um sögu Olís“.
JFK brosti hæversklega. „Þeir
létu dæluna ganga“ kom út haust-
ið 2002, prýdd fjölda mynda.
Einar Benediktsson, fyrrver-
andi forstjóri Olís, hitti naglann á
höfuðið þegar hann skrifaði um
vin okkar „…að ekki hefði tekist
að ná saman þessari vönduðu og
merku bók um sögu félagsins og
samtíma atvinnusögu landsins án
mikillar þekkingar, ómældrar
vinnu og áhuga Friðriks fyrir við-
fangsefninu.“
Samstarf okkar var náið, vin-
átta sem meitluð í stein. Níu ára
gamall fór Friðrik til Hríseyjar
eftir lát móður sinnar. 19 ára
réðst hann til starfa hjá BP, eins
og Olís hét þá. Árið var 1962.
Hann hafði átt erindi til Reykja-
víkur. Þegar plön gengu ekki eft-
ir blasti við sjónum merki BP.
Hann þekkti Hrein Pálsson for-
stjóra, gekk á fund hans og var
samstundis ráðinn. Hreinn Páls-
son, ástsæll skipstjóri, söngvari
og forstjóri Olís, og Guðrún Páls-
dóttir, ekkja Héðins Valdimars-
sonar, voru úr Hrísey. Fljótlega
fékk strákur meirapróf og hóf að
aka olíubíl austur fyrir fjall.
Saga Olís er saga Íslands sem
horfið er í aldanna skaut. Þar eru
margar sögur af einstökum
mönnum.
Þeirra á meðal saga Jóhann-
esar Skúlasonar, eða Jóa Skúla
Jóhann Friðrik
Kárason
✝ Jóhann FriðrikKárason fædd-
ist 25. ágúst 1943.
Hann lést 19. júlí
2016.
Útför Jóhanns
Friðriks fór fram 4.
ágúst 2016.
bílstjóra, harðdug-
legs og ósérhlífins.
Jói lést 1963. Sögur
af Jóa Skúla eru
skráðar í sögu Olís,
sumar ekki þessa
heims. Sagt var að
Jói Skúla gengi aft-
ur á verkstæði BP í
Laugarnesi og töldu
ýmsir sig sjá Jóa
bregða fyrir. Í
skammdegismyrkri
þegar norðanvindur gnauðaði svo
undir tók var hurð skellt á verk-
stæðinu. Það fór hrollur um
myrkfælinn verkstæðismann
dyttandi að olíubíl.
„Hver er þar?“ kallaði hann
undan bílnum.
Enginn svaraði. Þá var gengið
fram með bílnum. Hinn myrk-
fælni taldi sig greina göngulag
Jóa Skúla, skreið undan bílnum
og svipaðist um en verkstæðið
var mannlaust. Enginn þessa
heims var sjáanlegur, og jú, allir
vissu að Jói Skúla gekk aftur.
Okkar maður hraðaði sér út,
skellti á eftir sér og dyttaði eftir
það aldrei einn að olíubíl á köldu
vetrarkvöldi.
Árni Jóhannesson, BP-maður
og snjall hagyrðingur, orti að Jóa
Skúla látnum:
Klýfur loftið kaldur hljómur
klukkur ymja sorgarlag,
skilur vegi skapadómur
skömm er heiðin þér í dag.
…
Aldrei virtist áttum glata
þó öðrum hyrfi vegurinn,
þú munt einnig reynast rata
rétta leið í þetta sinn.
Þessar línur gætu átt við JFK.
Ég heimsótti hann og Rúrý í vor
og færði sögu Sjómannafélags
Reykjavíkur, „Frjálsir menn
þegar aldir renna“, á lungna-
deildina í Fossvogi í sumar. Við
áttum góða stund, ræddum
gamla tíma. Um ekkert þykir mér
eins vænt í störfum mínum fyrir
Olís eins og „Þeir létu dæluna
ganga“ sagði vinur minn. Ég er
þess fullviss að JFK ratast rétt
leið.
Hallur Hallsson.
Innilegar þakkir fyrir hlýhug og samúð
vegna andláts og útfarar bróður okkar og
frænda,
GUÐMUNDAR BJARNASONAR
bónda,
Brennistöðum í Borgarbyggð.
Sérstakar þakkir til starfsfólks
Brákarhlíðar í Borgarnesi og Sjúkrahúss Akraness fyrir góða
umönnun.
.
Sveinn Bjarnason,
Helga Sólveig Bjarnadóttir, Ármann Gunnarsson,
Eysteinn Bjarnason, Katrín R. Hjálmarsdóttir,
systkinabörn og fjölskyldur.
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug vegna
andláts móður okkar, tengdamóður, ömmu
og langömmu,
ÖLMU ÁSBJARNARDÓTTUR.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Hrafnistu fyrir
góða umönnun.
.
Herdís Petrína Pálsdóttir, Bragi Bjarnason,
Magnús Pálsson,
Sveinbjörn Sveinbjörnss., Ragna Guðmundsdóttir,
Páll Sveinbjörnsson, Kristín Soffía Baldursdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Hjartans þakkir fyrir hlýhug og samúð
vegna fráfalls elskulegs eiginmanns míns,
föður, tengdaföður, afa og langafa,
SIGURÐAR KRISTJÁNSSONAR
húsasmíðameistara,
sem lést 21. júní.
.
Guðrún Eiríksdóttir,
Þórunn Sigurðardóttir, Thor Klippen,
Birgir Sigurðsson, Sigrún Jóhannesdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Okkar innilegustu þakkir fyrir auðsýnda
samúð og hlýhug við andlát og útför
elskulegrar eiginkonu minnar, móður,
tengdamóður og ömmu,
INGIBJARGAR SIGRÍÐAR
JÓNSDÓTTUR
frá Snorrastöðum,
Kolbeinsstaðahreppi.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Brákarhlíðar
fyrir góða umönnun og nærgætni.
.
Haukur Sveinbjörnsson,
Branddís Margrét Hauksdóttir, Kristján Á. Magnússon
og barnabörn.
Elskulegur eiginmaður minn,
INGÓLFUR JÓHANNESSON,
lést 7. ágúst. Útförin fer fram frá Áskirkju
föstudaginn 19. ágúst klukkan 14.
.
Þórunn Benný Finnbogadóttir.
Ég minnist Önnu,
fallegu, góðu vinkonu
minnar frá unglings-
árum. Það var mikið
líf og fjör í kringum Önnu. Hún var
lífsglöð og fljót að eignast vini. Við
áttum margar skemmtilegar
stundir saman og vorum tíðir gest-
ir á heimili hvor annarrar. Fjöl-
skylda hennar bjó á þessum árum
á 3. hæð við Barónsstíg 65 í
Reykjavík. Er ég gekk þar um dyr
ómaði jafnan glaðvær söngur hús-
móðurinnar um stigaganginn og
uppi var mér tekið opnum örmum.
Þetta var þjóðkunn söngfjölskylda
sem dekkaði tónskalann allan frá
djúpum bassa upp í hæstu hæðir,
enda lagið oft tekið á heimilinu.
Kór Dómkirkjunnar naut um ára-
raðir krafta þessara elskulegu
Anna Guðríður
Hallsdóttir
✝ Anna GuðríðurHallsdóttir
fæddist 14. desem-
ber 1934. Hún and-
aðist 30. júlí 2016.
Anna var jarð-
sungin 8. ágúst
2016.
hjóna, Guðrúnar
Ágústsdóttur og
Halls Þorleifssonar.
Blessuð sé minning
þeirra.
Leið okkar vin-
kvenna lá þá sem oft-
ar í KFUM-K við
Amtmannsstíg á
fundi og samkomur.
Við vorum saman í
unglingadeild og
KSS (Kristilegum
skólasamtökum) og áttum ógleym-
anleg sumur í Vindáshlíð. Margar
áttum við gítara og slógum streng-
ina og sungum af hjartans list. Á
brúðkaupsdegi okkar hjóna ávarp-
aði Anna okkur nokkrum orðum og
hjartahlýjan leyndi sér ekki. Hún
var hjúkrunarfræðingur að mennt,
henni var svo margt vel gefið, – en
þegar veikindi sóttu að varð lífið á
stundum flókið. Anna eignaðist
fjölskyldu og lætur eftir sig tvo
syni, Erling og Hall. Þeim sendi ég
samúðarkveðjur og bið þeim og
fjölskyldum þeirra Guðs blessunar.
Katrín Þ. Guðlaugsdóttir
(Systa).