Morgunblaðið - 07.01.2017, Síða 42

42 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. JANÚAR 2017
✝ Anna Þórð-ardóttir Bach-
mann fæddist 7.
júlí 1928 á Ísafirði.
Hún lést 1. janúar
2017 á Brákarhlíð,
Dvalarheimili aldr-
aðra í Borgarnesi.
Foreldrar henn-
ar voru Þórður Jó-
hannesson úrsmið-
ur, fæddur 16. des-
ember 1888, látinn
13. desember 1979, og Kristín
Magnúsdóttir, fædd 22. ágúst
1898, látin 26. september 1991.
Systkini Önnu voru Högni,
Hjördís, Helga, Ólafur og
Magnús. Anna giftist 20. ágúst
1949 Bjarna Bachmann, kenn-
ara og síðar safnverði í Borg-
Anna Stefánsdóttir. Börn
þeirra eru: a) Þórhildur Krist-
ín, sambýlismaður Styrmir Már
Ólafsson. Barn hennar er Hilm-
ir Bjarni. b) Hjördís, sambýlis-
maður Jón Gústi Jónsson. c)
Bjarni. 4) Atli, f. 17. janúar
1966. Anna ólst upp á Ísafirði,
eftir hefðbundna skólagöngu
fór hún í Iðnskóla Ísafjarðar og
lærði hárgreiðslu og starfaði
við þá iðn fyrst hjá móðursyst-
ur sinni og síðan sjálfstætt. Eft-
ir að fjölskyldan flutti í Borg-
arnes var hún fyrst heimavinn-
andi og þegar Bjarni tók við
Safnahúsinu fór hún að vinna
með honum að uppbygginga
safnanna, síðan þegar hann lét
af störfum vann hún áfram á
bókasafninu þar til hún lét af
störfum vegna aldurs. Anna
var félagi í Oddfellowstúkunni
Ásgerði á Akranesi.
Útför Önnu verður gerð frá
Borgarneskirkju í dag, 7. jan-
úar 2017, og hefst athöfnin
klukkan 14.
arnesi. Börn Önnu
og Bjarna eru: 1)
Þórður, f. 9. júlí
1949, maki Björg
Hólmfríður Krist-
ófersdóttir. Börn
þeirra eru: a)
Anna, sambýlis-
maður Ólafur
Ágúst Pálsson. b)
Kristófer. 2) Guð-
rún Kristín, f. 19.
mars 1953, maki
Pétur Georg Guðmundsson.
Dætur þeirra eru: a) Birna
Rún, sambýlismaður Tómas
Sigurðsson. b) Sigrún Helga,
sambýlismaður Ingólfur Birgir
Sigurgeirsson. Barn þeirra er
Pétur Geir. 3) Guðjón, f. 27.
febrúar 1960, maki Kristín
Elsku mamma mín, nú þegar
kveðjustundin er runnin upp og
þú farin til Sumarlandsins er
margs að minnast, þú varst mjög
trúuð og vissir að þar yrði þinn
næsti áfangastaður.
Þú minntist oft á æskuárin á
Ísafirði þegar þið voruð í portinu í
leik og söng, því söngur var þitt
yndi. Þú varst alltaf syngjandi,
þegar við vorum á Ísafirði í eld-
húsinu hjá ömmu og afa, var gam-
an að hlusta á ykkur systurnar og
ömmu syngja lögin fjórraddað, því
gleymi ég aldrei.
Þú kunnir svo mikið af lögum
og það var skemmtilegt að fyrir
þessi nýliðnu jól fékk Guðjón þig
til að syngja nokkur lög sem hann
tók upp og setti á disk, þú fórst
létt með þau 12 lög sem þú söngst
svo vel og án þess að hafa texta og
undirleik til hjálpar, þú mundir
alla textana.
Dætur mínar höfðu mikla
ánægju af að heimsækja þig upp í
Borgarnes og vera hjá ykkur
pabba, þegar ég var að segja
dætrum mínum hvernig þær ættu
að haga sér, sögðu þær: „Mamma,
amma ræður öllu þar og þú átt
ekki að skipta þér af.“ Það þýddi
að ég ætti ekki að vera með
áhyggjur. Þú varst dugleg að vera
með barnabörnin þín, enda fannst
þeim gott að koma og vera hjá þér.
Þegar ömmustrákurinn minn
kom til mín þá var hringt í ömmu
Önnu og þið sunguð saman í sím-
ann, þú sagðir mér að vera dugleg
að kenna honum vísur og syngja
með honum.
Fyrir nokkrum árum fluttir þú í
Brákarhlíð, dvalarheimili aldraða
í Borgarnesi, og þú varst svo
ánægð þar, sagðir að allir væru
svo góðir og starfsfólkið yndislegt,
ber að þakka fyrir þá umönnun
sem þú fékkst þar. Einnig vil ég
þakka bræðrum mínum og mág-
konum fyrir alla aðstoð sem þau
hafa veitt þér.
Elsku mamma, þegar að leiða-
lokum er komið vil ég þakka þér
fyrir allar þær stundir sem við
höfum átt saman og mun ég
geyma allar góðar minningar í
hjarta mér.
Takk fyrir allt.
Þín dóttir,
Guðrún Kristín.
Elsku amma, það er einhvern
veginn þannig að það er sama
hversu undirbúinn maður er fyrir
að þurfa að kveðja einhvern ná-
kominn þá er það einhvern veginn
alltaf svo erfitt. Minningarnar
hrannast upp og eins sorgmædd-
ur og maður verður við það að
hugsa að fleiri minningar verða
ekki til, þá hlýjar maður sér við að
eiga þessar minningar og fyllist
þakklæti yfir þeim.
Minningarnar sem okkur eru
hvað kærastar eru þegar við syst-
ur vorum yngri og í heimsókn hjá
ykkur afa í Borgarnesi. Dagarnir
þar voru alltaf ævintýri þar sem
enginn hafði tíma til að stoppa og
gera ekki neitt. Allar heimsókn-
irnar á bókasafnið, Bjössaróló,
berjamó, kaupfélagið, fjöruferð-
irnar, sundferðirnar og svo mætti
lengi telja. Alltaf voru til bollur,
kökur og snúðar með ekta súkku-
laði og á hverju kvöldi var kvöld-
kaffi áður en farið var að sofa. Oft-
ar en ekki klæddum við okkur upp
í sundbol á kvöldin og bjuggum til
kjóla á okkur úr slæðunum þínum.
Í kjölfarið var síðan slegið upp
dansleik, þar sem við hlustuðum á
gamlar og góðar íslenskar dægur-
lagaperlur og sungum og dönsuð-
um með þér. Jólagjöfin frá þér í ár
er því sú allra dýrmætasta sem við
höfum nokkurn tíma fengið,
geisladiskur þar sem þú syngur
inn á þín uppáhaldslög.
Sætt lætur fuglanna söngur í eyra,
sætara þó er minn ástvin að heyra.
…
(Steingrímur Thorsteinsson)
Elsku amma, þú varst alltaf svo
blíð og góð og skiptir ekki skapi
sama hver uppátæki okkar voru.
Um leið og við hlýjum okkur við
minningarnar sem við eigum með
þér er við hlustum á þig syngja
þessar perlur þá hugsum við til
þess að nú ertu komin til afa í
Sumarlandið og áfram haldið þið
ykkar ferðalagi.
Við elskum þig.
Þínar
Birna Rún og Sigrún Helga.
Kynni mín af Önnu Bachmann
hófust eftir að ég tók að mér
stjórnarstörf í Listasafni Borgar-
ness. Mér varð fljótt ljóst hve mik-
ils virði söfnin voru henni og eig-
inmanni hennar, Bjarna Bach-
mann, í raun áttu þau allan þeirra
hug. Það má segja að söfnin hafi
orðið til í Borgarnesi fyrir þrot-
laust og óeigingjarnt starf þeirra
hjóna.
Söfnin bjuggu við mjög þröng-
an kost á Borgarbraut á fyrstu ár-
um þeirra en þrotlaus barátta
þeirra fyrir bættum hag varð til
þess að þau voru flutt í núverandi
húsnæði að Bjarnarbraut 4 í
Borgarnesi. Segja má að þau hjón
hafi nánast flutt allt safnefnið á
eigin höndum með dyggum stuðn-
ingi fjölskyldunnar í nýja húsnæð-
ið þar sem öllu var haganlega fyrir
komið.
Árið 1990 tók ég við forstöðu
Safnahússins þegar Bjarni lét af
störfum fyrir aldurs sakir. Hann
vann þó áfram í hlutastarfi eink-
um við skjalasafnið um nokkurra
ár skeið en hann hafði mikinn
áhuga á því efni sem þar var að
finna og gerði sér góða grein fyrir
þeim verðmætum sem það geym-
ir. Alla tíð studdi Anna eiginmann
sinn með ráðum og dáð við hans
störf.
Anna hélt áfram að vinna við
söfnin og sinnti afgreiðslu á bóka-
safninu sem henni var afar kært
og hún gjörþekkti. Einnig sá hún
um leiðsögn gesta á hinum söfn-
unum sem eru í Safnahúsinu eftir
því sem þurfti.
Hún var einstakur starfskraft-
ur, umhyggjusemi hennar, ná-
kvæmni og alúð við hvaðeina sem
hún tók sér fyrir hendur var við
brugðið. Hún hugsaði um söfnin af
mikilli natni og skilningi á því
veigamikla hlutverki og menning-
argildi sem þau hafa fyrir allt sam-
félagið.
Henni var mikið í mun að geta
boðið upp á góða þjónustu bóka-
safns, listsýningar sem hefðu gildi
fyrir samfélagið og safnmuni á
byggðasafni sem ykju skilning á
högum fólks í héraðinu á fyrri tíð.
Öllum þeim sem sóttu Safnahúsið
heim sinnti hún af alúð og nær-
gætni og ríkri þjónustulund.
Fas Önnu var hæglátt og fágað
og það fór lítið fyrir henni en hún
gat verið föst fyrir. Börn og aðrir
gestir sem komu í bókasafnið
skynjuðu að þar giltu ákveðnar
reglur um frið og ró án þess að
þær væru mikið færðar í orð. Mér
er minnisstætt þegar ég nefndi við
hana einu sinni að ég vildi breyta
til í bókasafninu. Ég sá strax að
henni var brugðið og þótti ég full-
framhleypinn en ég fékk hana til
að taka þátt í vali á húsgögnum og
bað hana að koma þeim fyrir svo
vel færi. Hún brást glöð við og
gerði það af smekkvísi og þannig
úr garði að breytingarnar buðu
upp á að gestir gátu virt fyrir sér
nokkrar af afsteypum af listaverk-
um Ásmundar Sveinssonar og
borið augum önnur falleg lista-
verk í eigu safnsins.
Héraðsbúar eiga þeim hjónum
mikið að þakka fyrir störf þeirra
fyrir Safnahús Borgarfjarðar sem
er sannkallað héraðsdjásn sem
ætti að njóta meiri viðurkenning-
ar en það gerir í dag.
Anna lét af störfum þegar hún
náði eftirlaunaaldri eftir afar far-
sæl og fórnfús störf fyrir Safnahús
Borgarfjarðar.
Ég færi börnum hennar og fjöl-
skyldum þeirra samúðarkveðjur í
þeirri vissu að minningin um sér-
staklega vandaða og góða konu
lifi.
Guðmundur Guðmarsson,
f.v. forstöðumaður Safnahúss
Borgarfjarðar.
Anna Þórðardóttir
Bachmann
✝ Pálína ÁgústaJónsdóttir hús-
móðir fæddist í
Reykjavík 7. ágúst
1937. Hún lést á
Sjúkrahúsi Suður-
lands að morgni 24.
desember 2016.
Hún var dóttir
hjónanna Jóns S.
Jóhannessonar
stórkaupmanns, f.
17. júlí 1909, d. 11.
september 1989, og Katrínar
Skaptadóttur, f. 17. ágúst 1914,
d. 9. október 2013. Systkini Pál-
ínu eru Sveinborg Jónsdóttir, f.
1943, og Jens Ágúst Jónsson, f.
1949. Þann 26. september 1959
giftist Pálína Kristni Jóni Reyni
Kristinssyni, f. 2. október 1937.
Þau eignuðust þrjú börn: 1)
Katrínu Helgu, f. 29. nóvember
1959, maki Sigtryggur Harð-
arson, 2) Árna
Sverri, f. 5. desem-
ber 1962, unnusta
hans er Daníela Jó-
hannsdóttir og 3)
Guðmund Andrés,
f. 29. desember
1964. Sonur Katr-
ínar er Kristján
Páll Rafnsson, f. 16.
desember 1978,
dætur hans eru
Sumarrós Lilja, f.
2006, og Hólmfríður Katla, f.
2008. Börn Katrínar og Sig-
tryggs eru Kristín Þórdís, f. 2.
október 1999, d. 18. nóvember
1999, Kristinn Þór, f. 10. nóv-
ember 2002, og Hlynur Þór, f. 1.
janúar 2007.
Úför Pálínu Ágústu Jóns-
dóttur fer fram frá Stokkseyr-
arkirkju í dag, 7. janúar 2017,
klukkan 13.
Ferðalögin, harmonikkan,
hlátur þinn, gleði, bjartsýni og já-
kvæðni munu fylgja mér mína
rest af ævidögum. Já gerðu það
bara, þú getur þetta alveg, var
ávallt veganesti þitt til okkar.
Þetta blessast, sagðir þú, alveg
sama hvað á gekk. Og trúin þín
flutti miklu meira en fjöll.
Takk fyrir yndislega sam-
fylgd, elsku hjartans mamma
mín.
Þótt sárt sé saknað
ljúfra stunda mömmu með
ég veit hún bíður mín
þar sem hún er.
Hjartað kramið,
sálin sár,
að enda svona þetta ár.
En elsku mamma,
þínar þrautir
horfnar eru á braut.
Í vellíðan hvíldu
og Guð þig geymi.
Minningu um þig
í hjarta mínu geymi.
Katrín Helga Reynisdóttir.
Þegar raunir þjaka mig
þróttur andans dvínar
þegar ég á aðeins þig
einn með sorgir mínar.
Gef mér kærleik, gef mér trú,
gef mér skilning hér og nú.
Ljúfi drottinn lýstu mér,
svo lífsins veg ég finni
láttu ætíð ljós frá þér
ljóma í sálu minni.
Bæn Gísla á Uppsölum á vel
við þegar við kveðjum ömmu í
síðasta sinn. Hún trúði á Guð sinn
og treysti og var viss um að hann
leiddi hana gegnum lífið.
Takk, amma, fyrir að vera þú.
Takk fyrir allt.
Kristinn Þór og Hlynur Þór.
Systir mín, Pálína Ágústa
Jónsdóttir, eða Ína eins og hún
var kölluð, lést á aðfangadag eftir
langvinn veikindi. Ína átti við
vanheilsu að stríða mestalla sína
ævi.
Skömmu fyrir andlátið innti ég
hana eftir því hvort hún væri
kvalin, þá kímdi hún og sagði:
„Jenni minn, þetta bjargast allt
saman.“
Annað svar hefði verið stílbrot
því hún kveinkaði sér aldrei. Hún
átti alltaf von um betri tíma sér
og sínum til handa. Ína var mjög
trygg og þótti vænt um fólkið sitt
og þess naut ég sérstaklega sem
litli bróðir hennar. Þökk sé þér,
kæra systir. Minningin lifir.
Jens Ágúst Jónsson.
Pálína Ágústa
Jónsdóttir
Elskulegur maðurinn minn, ástkær faðir
okkar og bróðir,
BJÖRN BALDURSSON
frá Vigur,
lést á gamlársdag.
Útförin fer fram frá Ísafjarðarkirkju
laugardaginn 14. janúar klukkan 14.
Blóm og kransar vinsamlegast afþökkuð, en þeim sem vilja
minnast hans er bent á Minningarsjóð Ísafjarðarkirkju.
.
Ingunn Ósk Sturludóttir,
Baldur Björnsson,
Snjólaug Ásta Björnsdóttir
og systkini hins látna.
Ástkær móðir, tengdamóðir, amma og
langamma,
GUÐRÚN AXELSDÓTTIR
húsmóðir,
lést 5. janúar á hjúkrunarheimilinu
Droplaugarstöðum. Útförin fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju þriðjudaginn 17. janúar
klukkan 13.
.
Martha S. H. Kristjánsdóttir,
Marías Hafsteinn Guðmundsson,
Salóme B. Guðmundsdóttir,
Axel Guðmundsson,
Ólöf Guðmundsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
KRISTJÁN GEIR PÉTURSSON,
Njarðarvöllum 6,
Njarðvík,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja
fimmtudaginn 14. desember.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Innilegt þakklæti til starfsfólks D-deildar á Heilbrigðisstofnun
Suðurnesja og Dagdvöl aldraðra á Nesvöllum fyrir einstaka
umönnun og hlýtt viðmót.
Guð blessi ykkur öll.
.
Pétur Fr. Kristjánsson,
Karitas B. Kristjánsdóttir, Kristinn Eyjólfsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur
samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar
okkar ástkæra eiginmanns, föður,
tengdaföður og afa,
GUÐNA ÞÓRÐAR
SIGURMUNDSSONAR,
Gvendargeisla 166, Reykjavík.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk Eimskipa,
Landspítala, líknardeildar í Kópavogi og
Karitas heimahjúkrunar, einnig félagar hans í
Oddfellow-reglunni.
.
Edda Sveinbjörnsdóttir,
Karólína Þórunn Guðnadóttir,
Garðar Guðnason, Henrietta Fríða Árnadóttir,
Brynjar Óli Garðarsson.