Dagblaðið Vísir - DV - 11.08.2017, Síða 24

Dagblaðið Vísir - DV - 11.08.2017, Síða 24
24 fólk - viðtal Helgarblað 11. ágúst 2017 V iðtalið fór fram á skrif- stofu Flokks fólksins að Hamraborg 10. Látlaus og snyrtileg húsakynni, en úr norður gluggum er frábært út- sýni yfir Fossvoginn. Skrifstofan er sprungin utan af flokknum; hér er vandræða laust hægt að halda fundi með um 60 manns en þörf er á mun stærri fundarað- stöðu. Flutningur bíður betri tíma og raunar bíður öll pólitík dálitla stund í þessu viðtali því fyrst vilj- um við fræðast um bakgrunn og ævi Ingu áður en hjólin fóru að snúast í pólitíkinni með stofnun flokksins í fyrra. Nánast blind frá 5 mánaða aldri Inga er fædd á Ólafsfirði árið 1959 og bjó þar allar götur til ársins 1994 er hún flutti til Reykjavíkur, þá orðin 35 ára gömul. „Faðir minn var verkamaður og sjó maður, átti litla trillu, dagróðrabát, og hann vann fyrir heimilinu eins og þá tíðkaðist. Mamma var heima með okkur fjögur börnin. Jólagjafirnar hjá mér voru nytsamar; ullar- sokkar, vettlingar og kannski smá nammi með, það voru ekki Barbie- dúkkur, skautar eða hjól eins og hjá sumum öðrum börn- um. Það var aðallega þannig sem ég fann að við höfðum ekki mik- ið á milli handanna. Hins vegar var alltaf nægur matur, mamma gaf okkur hafragraut og lifrarpylsu á morgnana og það var heitur matur í hádeginu og á kvöldin. En ávextir voru þá meiri lúxus en nú er og sáust bara á jólunum. Ég saknaði þess stundum að fá oft- ar ávexti þegar ég fann til dæm- is appelsínu lykt í skólanum. Við fengum líka sjaldan ný föt og vor- um ekkert sérstaklega að tolla í tískunni, allt var nýtt sem hægt var að nýta,“ segir Inga og bætir við hlæjandi dálitlu dæmi um um- hyggjusemi móður sinnar: „Hún gaf okkur alltaf meðal gegn njálg á haustin þó að ekkert okkar hafi nokkurn tíma fengið njálg. Hún var mikið í forvörnunum, hún mamma.“ Fimm mánaða gömul fékk Inga hlaupabólu með skelfilegum af- leiðingum: „Ég fékk heilahimnu- bólgu upp úr því sem eyðilagði sjónstöðvarnar. Ég þekki ekki ann- að en að sjá mjög illa og er með tæplega 10 prósent sjón sem kall- ast lögblinda. Ég veit í rauninni ekki hvernig ég sé þótt ég sé stund- um spurð um það, get ekki útskýrt það, þekki ekkert annað og er sátt við það, en mér finnst verst að vera í mikilli birtu því þá fæ ég alltaf of- birtu. Ég sé best í hálfrökkri.“ Hvernig var að alast upp á Ólafsfirði? „Í rauninni eru það algjör for- réttindi að hafa fengið að alast upp í firðinum fagra, en ég var stund- um lögð í einelti. Ég var alltaf með augun pírð út af því hvað ég sá illa, öll glennt í framan, og var strítt út af þessu. Það voru engin dökk gleraugu eða önnur úrræði fyrir sjónskerta krakka á þessum tíma. Svo skar ég mig líka úr á annan hátt, var mjög opin og alltaf syngj- andi. Það er gert grín að börnum ef þau eru ekki eins og öll hin. En ég eignaðist frábærar vinkonur þegar ég óx úr grasi og það fékk mig til að gleyma fyrra áreiti. En eins og ég segi oft: Annaðhvort bugast mað- ur eða rís upp undan áreiti, ég sjálf rís alltaf upp.“ Er að hugsa um að giftast honum aftur Inga á fjögur börn með fyrrverandi eiginmanni sínum en þau giftust er hún var 18 ára og eignuðust fyrsta barnið þegar hún var 19 ára. Þau skildu fyrir mörgum árum. „Ég og gamli erum samt ósköp góðir vinir í dag, hann hefur alltaf verið til staðar og tekið mér eins og ég er. Aldrei að vita nema ég biðji hans aftur innan tíðar því ekki yngjumst við með árunum. Ég hálfneyddi hann til að giftast mér í fyrra skiptið og hver veit nema það gerist aftur,“ segir Inga kankvís en þó að hún tali hér í léttum dúr er ljóst að hún ber hlýjan hug til fyrrverandi eiginmanns síns. Líf þeirra saman var ekki eintóm- ur dans á rósum en erfiðleikarnir hófust fyrst fyrir alvöru með flutn- ingnum til Reykjavíkur árið 1994: „Hann handleggsbrotnaði þegar við vorum að flytja. Hann var þá að klára rafeindavirkjun og allt verk- lega námið þurfti að fara fram hér fyrir sunnan en bóklega hlutann tók hann í VMA. Ég var heima og sá um börn og bú. Það æxl- aðist þannig að hann var hand- leggsbrotinn í sex ár vegna ítrek- aðra læknamistaka. Sem dæmi Ágúst Borgþór Sverrisson agustb@dv.is „Annað- hvort bugast maður eða rís upp“ Ýmislegt hefur drifið á daga Ingu Sæland sem ekki hefur farið hátt í fjölmiðlum. Til dæmis er hún fyrsta lögblinda konan sem útskrifast með BA-gráðu í lögfræði frá HÍ. Í fyrra stofnaði hún Flokk fólksins sem hefur verið mikið í fréttum vegna góðrar út- komu í skoðanakönnunum og fengi fimm menn kjörna ef kosið yrði til Alþingis nú. Enn fremur hefur Inga verið gagnrýnd fyrir að etja saman hælisleitendum og öryrkjum, nokkuð sem hún frábiður sér og telur vera grófar rangfærslur. Flokkur fólksins hefur verið kallaður popúlistaflokkur, en þá nafngift lætur Inga sér í léttu rúmi liggja.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.