Íþróttablaðið - 01.02.1966, Side 43

Alfreð Þorsteinsson
HAIMDKIMATTLEIKLR 1965
Handknattlciksárið 1965 var að
mörgu leyti sviprninna en árið und-
an, 1964, enda aðeins 4 landsleikir
leiknir á árinu. En þrátt fyrir, að
minna væri um landsleiki en oft áð-
ur, mun árið 1965 teljast merkilegt
handknattleiksár vegna þess, að á
því ári hlaut íslenzkt handknattleiks-
fólk loks fullkomna keppnisaðstöðu
með hinni nýju íþróttahöll í Laugar-
dal, sem tekin var í notkun í byrjun
desembermánaðar. Opnun íþrótta-
hallarinnar markar timamót í sögu
ísl. handknattleiks, því nú er hægt
að halda Iandsleiki og aðra alþjóð-
lega leiki í glæsilegu íþróttahúsi,
sem rúmar milli 2—3 þúsund áhorf-
endur, en litli Hálogalandssalurinn,
athvarf handknattleiksíþróttarinnar
í fjöldamörg ár, rúmaði aðeins 700
áhorfendur. Þegar þetta er ritað,
snemma árs 1966, er strax farið að
gæta breytinga á handknattleikslíf-
inu. Um nær hverja helgi hafa er-
lend handknattleikslið gist Keykja-
vik og þúsundir manna streymt í
Laugardal til að fylgjast með keppni
ísl. handknattleiksfólks við hina er-
lendu gesti. Er greinilegt, að hand-
knattleiksíþróttin á vaxandi fylgi að
fagna meðal almennings.
Fyrstu kappleikirnir í íþróttahöll-
inni nýju voru gegn tékkneska hand-
knattleiksliðinu Karviná, sem kom
hingað á vegum Fram. Var fyrsti
leikur liðsins gegn Keykjavíkurúr-
vali og sigraði Rvíkurúrvalið í fyrsta
leiknum í íþróttahöllinni, eins og
viðeigandi var. Dagblöðin skrifuðu
að sjálfsögðu mikið um opnun hall-
arinnar laugardaginn 4. desember,
og verða hér á eftir teknar glefsur
úr tveimur þeirra. Morgunblaðið
skrifaði m.a.: „Fjögur til fimm þús-
und manns, sem sáu tvo fyrstu kapp-
leikina í nýju íþróttahöllinni í Laug-
ardal sannfærðust um, hver bylting
hefur orðið í íþróttalífi hér með til-
komu hallarinnar. Að koma inn í
höllina og sjá leiki, það er sem að
koma inn í annan heim frá því sem
verið hefur á kappleikjum hér. Fólk-
ið naut fagurrar húsagerðarlistar og
þægilegrar innréttingar salarins, og
víst mun flestum hafa farið svo að
þykja höllin helmingi stærri og tign-
arlegri er inn var komið, en utan
var séð. Það er ekki ofsögum sagt,
að langþráður draumur hafi rætzt
og að Reykvíkingum finnist að bær
þeirra sé meiri og stærri eftir til-
komu þessarar hallar en áður.“ — Og
í Tímanum stóð m.a. þetta: „Múgur
og margmenni streymdi niður Laug-
ardalinn s.l. laugardag. Óvenjuleg
sjón á þessum tíma árs. Það mátti
sjá eftirvæntingu í hverju andliti og
sú eftirvænting jókst, eftir því sem
fólk nálgaðist hina stóru iþróttahöll,
sem þennan dag átti að hljóta eld-
skírn sína. Þegar inn í forsalinn var
komið, blöstu ómálaðir veggir við,
en þegar inn í sjálfan salinn var
komið, var eins og nýr heimur opn-
aðist. Uppljómaður stór salur með
stóru áhorfendarými, fullboðlegur
keppnisvöllur fyrir hvem sem er,
glæsilegur. Og við þurfum ekki leng-
ur að skammast okkar fyrir að bjóða
erlendum íþróttamönnum heirn."
Ekki skal fjölyrt meira um opnun
hinnar nýju íþróttahallar, en rétt er
að undirstrika, að fyrir enga íþrótta-
grein aðra en handknattleikinn hef-
ur opnun hallarinnar meiri þýðingu.
Þess má svo geta, að það voru hand-
knattleiksmenn, sem unnu loka-
verkið við smíði hallarinnar svo hún
yrði tilbúin fyrir kappleiki.
Arsþing HSl 1965.
Ársþing Handknattleikssambands
Islands var háð í félagsheimili KR
laugardaginn 2. október. Þingið var
heldur viðburðalítið og gengu þing-
störf fljótt fyrir sig. 1 ársskýrslu
stjórnarinnar kom I ljós, að mörg
lönd höfðu áhuga á að leika lands-
leiki í Reykjavík á árinu 1966. Enn
fremur stóð ísl. landsliðinu til boða
utanför til Bandarfkjanna.
Stjórn HSI var að mestu endur-
kjörin. Ásbjörn Sigurjónsson var
einróma endurkjörinn formaður og
aðrir í stjórn með honum þeir Val-
geir Ársælsson, Axel Sigurðsson,
Björn Ólafsson og Rúnar Bjarnason,
sem tók sæti Axels Einarssonar, en
Axel baðst undan endurkjöri. Voru
Axel færðar þakkir fyrir ómetanleg
störf í þágu sambandsins á undan-
förnum árum.
Tveir Iandsleikir gegn Kússum.
Eins og að framan greinir, voru
aðeins fjórir landsleikir leiknir árið
1965. Voru tveir gegn Rússum (karla-
fl.) og háðir í nýju íþróttahöllinni.
Báðir þessir leikir töpuðust, en með
litlum mun, 17:18 og 14:16. íslenzka
liðið í fyrri leiknum var þannig skip-
að:
Þorsteinn Björnsson, Fram
Sigurður J. Þórðarson, KR
Ragnar Jónsson, FH (fyrirl.)
Karl Jóhannsson, KR
Birgir Björnsson, FH
Gunnlaugur Hjálmarsson, Fram
Guðjón Jónsson, Fram
Hörður Kristinsson, Ármanni
Ágúst Ögmundsson, Val
Þórarinn Ólafsson, Víking
Stefán Sandholt, Val.
Af þessum leikmönnum voru þrír
nýliðar, þeir Þórarinn Ólafsson, Vík-
ing, og Valsmennimir Stefán Sand-
holt og Ágúst Ögmundsson.
Verður nú vikið að fyrri leiknum,
sem háður var sunnudaginn 12. des-
ember, en hann var bæði jafn og
spennandi og lauk með eins marks
sigri Rússa, 18:17. Rússarnir sýndu
í þessum leik mjög skemmtilegt og
„taktiskt" línuspil, sem var þeirra
helzta vopn. Var liðið allt mjög sam-
stillt og jafnt. Islenzka liðið lék ekki
neina sérstaka „taktik“ í leiknum,
en byggði upp á einkaframtaki ein-
43