Þjóðmál - 01.12.2018, Page 32

30 ÞJÓÐMÁL Vetur 2018
Enn meiri þjöppun á
jafnri launadreifingu …
Annað sem varpar ljósi á ómöguleikann sem
fellst í því að ákveðnir hópar hækki meira
en aðrir, án nægilegrar sáttar, er hvernig
launadreifingin er í raun. Miðað við fulla
vinnu voru regluleg laun 80% landsmanna
árið 2017 á fremur þröngu bili eða 339-895
þúsund krónur. Störf eru misjöfn og krefjast
misjafnar færni rétt eins og afköst starfsfólks
eru misjöfn. Því er eðlilegt að laun séu breyti-
leg, þó að sjálfsögðu megi deila um hversu
mikill sá breytileiki sé og ætti að vera. Í því
samhengi má benda á að tekjujöfnuður á
Íslandi er sá mesti hér á landi í Evrópu skv.
Gini stuðlinum auk þess sem þeir tekjulægstu
bera meira úr býtum hér á landi heldur en á
hinum Norðurlöndunum (sjá mynd 2).
… og ennþá meiri þjöppun með
skatta breytingum
Enn eitt atriði sem bendir til þess að
kröfugerð verkalýðsfélaganna sem hafa
komið fram séu óraunhæfar og ekki í takt
við efnahagslegan raunveruleika, eru þær
skattkerfisbreytingar sem lagðar eru til.
Þær gera ráð fyrir skattfrelsi lægstu launa
sem í dag gæti útfærst sem skattleysismörk
við 300.000 krónur á mánuði með hækkun
persónuafsláttar. Að óbreyttu þýðir það um
149 ma. kr. tekjutap ríkis og sveitarfélaga skv.
svari fjármálaráðherra við fyrirspurn á Alþingi
(543. mál á 149. löggjafarþingi). Slík upphæð
samsvarar rekstri Landspítalans í á þriðja ár
svo hækka þyrfti skattprósentur verulega á
móti.
Viðskiptaráð Íslands | 2