Þjóðmál - 01.12.2018, Side 36

34 ÞJÓÐMÁL Vetur 2018
Í pakkanum „Hvað er til skiptanna?“ er því
lýst ítarlega hvers vegna svo er. Í stuttu máli
munu launahækkanir, án mikils atvinnuleysis
og verðbólgu, auka kaupmátt landsmanna
gríðarlega mikið. Framleiðslan í hagkerfinu
á vöru og þjónustu vex þó miklu hægar þar
sem framleiðni vex hægar svo í staðinn þarf
að auka innflutning gríðarlega mikið.
Á mynd 6 sem má sjá sviðsmynd með 15%
almennum launahækkunum á ári í þrjú ár
og að öðru leyti hagfelldri efnahagsþróun
eins og tæplega 5% árlegum framleiðnivexti,
sem er nær fordæmalaust yfir svo löng
tímabil. Þar sem einkaneysla, samneysla og
fjárfesting (sem saman kallast þjóðarútgjöld)
aukast gríðarlega í takt við aukinn kaupmátt
gefur viðskiptajöfnuður verulega eftir vegna
innflutnings og snýst í viðskiptahalla og
endar á svipuðum slóðum og á árunum fyrir
fjármálkreppu, eða í -20% af landsframleiðslu.
Slíkt kallar á gríðarmikla erlenda skuldsetningu
þjóðarbúsins sem vandséð er að staðið verði
undir til lengri tíma og skapar mikla áhættu
fyrir fyrirtæki, ríki og almenning. Efast má
stórlega um að verkalýðshreyfingin vilji
ráðast í slíkar æfingar.
Viðskiptaráð Íslands | 6
Það er ósk allra að kaupmáttur landsmanna sé sem mestur
og að hér séu greidd há laun. Ekkert verður þó til úr engu
og launin þurfa að endurspegla íslenskan veruleika.