Læknaneminn - 01.11.1965, Blaðsíða 55

LÆKNANEMINN
55
Ferðalag læknanema um Suðurland,
sem auglýst var í síðasta blaði, féil
niður vegna ónógrar þátttöku. Hins
vegar fóru nokkrir félagsmenn með er-
lenda læknanema, sem hér dvöldust í
stúdentaskiptum, í ferðalag um Borg-
arfjörð hinn 17. júlí s.l. Voru tveir
þeirra finnskrar ættar, Risto og Atero,
en einn sænskur, Ulf, svo og kona eins,
sem lá heima veikur, Eva. Fararstjóri
var Viðar Hjartarson, en Magnús Jó-
hannsson leiðsögumaður. Ennfremur
var í förinni túlkur, Gunnar Benedikts-
son (íþróttakennara Jakobssonar), og
er það til marks um hæfni hans, að
enginn Islendinganna, skildi orð í sænsk-
ing sótt heim, en ekki reyndist neinn
nógu skáldiega sinnaður til að stinga
að henni smáglaðningi, enda ýrði úr
lofti og þungt var til jökla.
Áð var í Húsafellsskógi, og hljóp
Valgarður Egilsson á fell, meðan aðrir
snæddu. Dáðust konur að fimi hans og
skeggi og gáfu honum mat. Rann hann
þá á fellið hið a.nnað sinn, hálfu hrað-
ar en áður. Freistuðu sveinsta.ular
nokkrir að elta hann, en við i.lan leik
og engin laun.
Var þá ekið að Surtshelli, Hristist
fólk vel saman á þeirri leið og klofaðist
síðan við vasaljós um stórgrýttan hell-
inn á eftir Magnúsi. Fundust í hellin-
I Surtshelli.
unni hjá honum. Fer hér á eftir trú-
verðug lýsing á ferðalaginu ásamt
myndum eftir Karl Proppé.
Lagt var af stað í bíti, enda löng
leið fyrir höndum. Var fyrst ekið á
Þingvöll, „grátstað þjóðarinnar", og
gengið um Almannagjá að Öxarárfossi.
Urðu þau áhrif hans, að koma varð
við í Valhöll, áður en lengra yrði hald-
ið. Var síðan lagt á Ka’.dadal og Kerl-
um merki þess, að þar höfðu áður menn
eða tröll verið (kóktappar og sauða-
bein), og var þá óðara út snúið. Ekki
virtist þó öllum myrkrið svo leitt sem
þau létu, og skyldi nú kanna Stefáns-
helli. Vildu þar ýmsir fara til hægri,
en a.ðrir til vinstri, er inn var komið.
Var valin hin hægri leiðin illu heilli,
og varð fátt fyrir á endanum utan
klaki og vatn, svo að hroll setti að