Mímir - 01.04.1973, Page 6

Einnig hefur það valdið mér töfum, að í bóka-
skrá Landsbókasafns er sama og engar upplýs-
ingar að finna um svo unga rithöfunda sem
Jakobínu og verk þeirra.
Tími
Sagan gerist á einu dægri, eins og nafn hennar
bendir til. Dægur merkir 12 klst. á nótm eða
degi. Hér á það við um daginn. Sagan fjallar
um dag í lífi venjulegs fólks, og venjulegt fólk
hverfur á vit óminnisins á nótmnni.
Höfundur fellir söguna í ramma morguns og
kvölds. Endirinn verður líkur upphafinu.
Byrjun 1. kafla:
„Það hafa fallið skúrir meðan bærinn svaf.”1
Annar kafli fjallar um Ogga og Asu:
„Drengurinn vaknar fyrst.”2
Næstsíðasti kafli fjallar einnig um Ogga og
Ásu:
„Oggastrákurinn hennar mömmu, hvíslar hún
blítt í sofandi eyra hans.”3
I lok síðasta kafla:
„Dagur er liðinn, kyrrð næmrinnar nálgast.
En gatan vakir enn, þó hún dotti öðru hvoru.
Það er byrjað að rigna.”4
Hvernig fer nú höfundur að því að gefa
sögunni sem mest innihald innan hins tiltölulega
þrönga ramma?
Það gerist aðallega á þrennan hátt:
Sagan fjallar um margar persónur. Þessi eini
dagur er dagur í lífi margra manna. Því gerist
margt á sama tíma.
Hve margt gerist t. d. ekki að morgni í fjöl-
mennu húsi:
(Ása) „Hún teygir sig eftir hleypitjaldinu og
rennir því upp.”5
(Jón) „Maðurinn hellir kaffi úr hitabrúsa í
bolla og drekkur hugsandi."6
(Afi) „Loksins er hann búinn að hneppa
axlaböndin, þar sem hann stendur kengboginn,
skorðaður upp við gluggann."7
(Kennslukonan) „Hún gengur fram á baðið
og byrjar á morgunsnyrtingunni, aðgætir efri
6
vörina og slítur burt með töng langt hár, sem
virðist hafa komið í nótt."8
(Pilturinn) „Hann horfir sjónlaus út um
gluggann, fölur, alvörugefinn, bitur."9
(Lína) „Hún smeygir sér í kjól, sem er orðinn
fullþröngur um brjóst og mjaðmir.. ,"30
(Skötuhjúin) „Hann lyftir höfðinu lítið eitt
og kyssir á augnalok hennar, læmr varirnar
strjúkast við þau svo mjúklega, að þau aðeins
titra við. Þá opnar hún augun, brosir og býður
honum varirnar."11
Þó að þessi dagur sé að ýmsu leyti sérstakur
í lífi fólksins í húsinu, þá er hann einnig á
margan hátt eins og aðrir dagar. Hann er að
því leyti sérstakur, að það gerast margir nýir
atburðir, t. d. fæðing drengsins, dauði afa, ýmsir
menn koma í heimsókn, Jón eignast nýjan bíl,
pilturinn fær styrk. En margir atburðir endur-
taka sig dag eftir dag. Þannig útvíkkast tíma-
skyn lesandans.
„Og hver dagur færir þeim ný spor og nýtt
ryk, og þó svo ótrúlega líkt og í gær."12
„Þetta er leikur hvers morguns, hverjum
morgni ferskur."13
„Hvað er að frétta? Húsbóndinn fleygir hita-
brúsanum á borðið eins og hann er vanur, þegar
hann kemur í hádegismatinn. Hann spyr ævin-
lega frétta."14
„Saumakonan í kjallaranum kemur með þess-
um vagni. Og hún fer ævinlega út að aftan,.. .15
Sagan gerist á einum degi, en lesandinn kynn-
ist einnig atburðum liðinna daga og fœr þannig
t Dægurvísa 1965, bls. 5.
2 Dægurvísa 1965, bls. 6.
3 Dægurvísa 1965, bls. 174.
4 Dægurvísa 19'65, bls. 176.
5 Dægurvísa 1965, bls. 12.
6 Dægurvísa 1965, bls. 16.
1 Dægurvísa 1965, bls. 23.
8 Dægurvísa 1965, bls. 18.
9 Dægurvísa 1965, bls. 26.
to Dægurvísa 1965, bls. 31.
11 Dægurvísa 1965, bls. 33.
12 Dægurvísa 1965, bls. 6.
13 Dægurvísa 1965, bls. 33.
14 Dægurvísa 1965, bls. 56.
15 Dægurvísa 1965, bls. 112.