Mímir - 01.04.1973, Qupperneq 57

Greinarnar eru vel skrifaðar og skýrt fram
settar — mættu ýmsir orðaþyrlarar og þvæli-
tynglar taka þær sér til fyrirmyndar — en
einnig fullar með nýjar hugmyndir og tilgát-
ur, sem verka hvetjandi á ímyndunaraflið.
Afmælisrit dr. Steingríms er skemmtilegt og
gagnlegt við nám í íslenzkri bókmenntasögu.
Það kostar um 800 kr. í Leiftri, sem gefur það
út og er ca. 250 blaðsíður.
Á annan í Mímishátíð 1972.
Jón Torfason.
íslendingasögur og nútíminn
eftir Olaf Briem
Almenna bókafélagið 1972
Þessi bók kom út hjá Almenna bókafélaginu
í september 1972. Hún er 170 bls. að stærð
auk nafna-, heimilda- og tilvitnanaskráa, —
brot er meðalstórt. Ytri frágangur er snyrtileg-
ur, letur greinilegt og prentvillur fann ég ekki.
En að mínu viti er gylling á kili full viðamikil
fyrir ekki þykkari bók.
Verkinu er skipt í 12 kafa auk inngangs.
Fyrsm tveir kaflarnir fjalla um þær torfærur,
sem höfundur telur hinn almenna lesanda
þurfa að yfirstíga, áður hann geti tileinkað sér
heim sagnanna. Þessir kaflar heita Nafnafjöldi
og Bardagalýsingar, og gefa nöfnin hugmynd
um, hverjar torfærurnar eru að dómi höfundar.
/ /
I næsm 8 köflum ræðir Olafur um helzm
einkenni Islendingasagna og viðfangsefni þeirra.
I 6. kafla bókarinnar, sem ber nafnið Bændur
flugust á, ber hann efni sagnanna saman við
efnisval í hetjubókmenntum annarra þjóða;
og 11. kaflinn, Utsýn til annarra landa, er
um rittengsl og erlend áhrif og orsakir þess,
að svo sérstæðar bókmenntir sem Islendinga-
sögur urðu hér til, meðan heldur fátæklegt var
um að litast á ritvelli grannþjóða vorra. Síðasti
kaflinn, samnefndur bókinni, er svo niðurlags-
orð og niðurstaða höfundar.
Á bls. 71 segir, að markmið bókarinnar sé að
skoða listsköpun sagnanna af sjónarhóli nútíma-
manns. Yfirleitt virðist mér höfundur vinna
krókalaust að því markmiði og skila sínu hlut-
verki vel. Þó finnst mér afsökunarhreimurinn
í tveimur fyrsm köflunum einum of bljúgur.
Enginn, sem á annað borð vill kynna sér Is-
lendingasögur, læmr ættartölur og bardagalýs-
ingar tefja sig að ráði. Og afsökunarhreimur-
inn skýtur dálítið skökku við, þegar litið er á
þann auglýsingabrag, sem óneitanlega er á
meginhluta bókarinnar. Þessi auglýsingabragur
á að minni hyggju fullkominn rétt á sér. Átta
vetra kynni mín af skólaæsku landsins hafa
sannfært mig um, að ekki veiti af að auglýsa
bókmenntaarfinn margumtalaða, eigi hin upp-
vaxandi kynslóð ekki að týna honum. Þarna á
ég einkum við þann hluta hópsins, sem ekki
fer í framhaldsnám, heldur læmr sér nægja
„bara skylduna" eða „bara gagnfræðapróf".
Fáum þetta fólk til þess að þiggja sinn hluta
af „arfinum", — þá fyrst er hann þjóðareign.
Guðni Kolbeinsson
David McNeill: The Acquisition of Lan-
gicage, The Smdy of Developmental Psy-
cholinguistic. New York, Evanston, and
London: Harper & Row, 1970.
Bók sú, sem hér verður tekin til smttlegrar
umræðu, lýsir vel þeirri öru þróun, sem átt hef-
ur sér stað í rannsóknum á máltöku barna síð-
asta áramginn eða svo. Umfram margar aðrar
bækur er fjalla um sama eða svipað efni, hefur
57