Skógræktarritið - 15.05.2010, Blaðsíða 28

27SKÓGRÆKTARRITIÐ 2010
Síð ustu 15 árin hef ég próf að fá ein kvæmi af því
í Nátt haga. Áber andi er hversu mik ið af trján um
skemm ast af um hleyp ing um og sein um vor frost um,
séu þau ætt uð mjög norð ar lega, t.d. frá Soldotna í
Alaska. Kvæmi frá Car man ville á Ný fundna landi
hef ur gef ið af sér held ur fleiri tré sem kom ast upp
og vaxa eðli lega. Yngsta kvæm ið í Nátt haga er frá
Bresku­Kól umbíu, frá 57°N og 122°10’V úr 970 m
hæð. Það hef ur kom ið á óvart með að láta alls ekki
plata sig til vaxt ar of snemma í hlý ind um á vor in. Er
þetta vís bend ing um að skoða megi bet ur og prófa
önn ur kvæmi af svart greni af suð læg ari upp runa
fyr ir okk ar haf ræna lofts lag?
Fal legt svart greni er ákaf lega þétt grein ótt og smá­
gert. Það er al gjört krútt tré fram an til í garði og í
skógi. Að sjá lít il börn að leik í kring um svart greni
er ljúf upp lif un. Skyldu búálf ar skott ast í kring um
þau með börn un um?
Brúngreni (Picea rubens) er sjaldgæft hérlendis. Fáeinar
plöntur frá Nova Scotia standa sig vel í Ölfusinu. Barr­
nálar þess liggja þétt upp við börkinn.
Svartgreni (Picea mariana) frá Carmanville á Nýfundna­
landi þrífst vel í hnausplöntuuppeldi.
Nálar svartgrenis eru smágerðar, gráleitar og standa þétt.