Skógræktarritið - 15.05.2010, Blaðsíða 58

57SKÓGRÆKTARRITIÐ 2010
ætt kvísl ir. Inn an ætt ar inn ar eru tré, runn ar og jurt ir;
mörg með sí græn, frem ur smá og leð ur kennd blöð.
Á stund um er lyn gætt skipt í tvær ætt ir: Ann ars
veg ar lyn gætt (Er icacae), með und ir sæt in blóm og
hýð is ald in eða sjaldn ar stein ald in, og hins veg ar blá­
berja lyng sætt (Vaccini aceae), með yf ir sæt in blóm og
ber. Flest ir telja þó, að skil á milli þess ara ætta séu
ekki nátt úr leg og velja því held ur að skipta lyn gætt í
fjór ar und i r ætt ir eða deild ir:
1. Lims deild (Rhododendroideae): Tvær
ís lensk ar teg und ir heyra henni til: Sauða­
merg ur og blá klukku lyng.
2. Sortu lyngsdeild (Arbu toideae): Þrjár teg­
und ir hér lend is telj ast til henn ar: Sortu­
lyng, mosa lyng og ljósa lyng.
3. Blá berja deild (Vaccini oideae): Fjór ar
teg und ir eru hér á landi: Blá berja lyng,
að al blá berja lyng, rauð berja lyng og mýra­
berja lyng.
4. Beiti lyngsdeild (Er icoideae): Tvær teg und ir
vaxa nú hér: Beiti lyng og haust lyng.
Útbreiðsla haustlyngs
Teg und ir lyn gætt ar vaxa eink um í kulda­ og tempr­
uðu belt um jarð ar, bæði á norð ur­ og suð ur hveli og
í öll um heims álf um nema Ástr al íu.
Haust lyng er evr ópsk teg und og út breiðsla þess er
greini lega vest læg, enda dafn ar það best við rakt og
milt lofts lag. Það nær frá Suð ur­Portú gal norð ur til
Mið­Nor egs. Í Mið­Evr ópu teyg ir það sig all langt til
aust urs, þar sem rak lent er. Það vex víða sem slæð­
ing ur aust ar lega í álf unni, eins og í Sviss og Aust ur­
ríki; einnig hef ur það borist til Norð ur­Am er íku.
Ann ars stað ar á Norð ur lönd um vex haust lyng
eink um í nær ing ar snauð um há mýr um og deig um
heið ar lönd um. Oft er það nærri einrátt á stór um
svæð um.
Nöfn á tegundinni og nytjar
Ætt kvísl ar nafn ið Er ica er dreg ið af gríska sagn orð­
inu ereiko, brjóta. Ef til vill er það kom ið af því, að
seyði af plönt unni þótti gott til þess að brjóta gall­
steina, en einnig get ur það staf að af því, að við ur
Teikning af haustlyngi. Heimild: Dahlgren, Rolf, 1975: Angiospermernes
taxonomi. Bind 3. – Akademisk forlag 1975. 324 s.