Skógræktarritið - 15.05.2010, Blaðsíða 100

99SKÓGRÆKTARRITIÐ 2010
Björn dró iðu lega fram í dags ljós ið þætti sem lítt
hafa ver ið tí und að ir af hendi skóg rækt ar manna, en
það er ánægj an og lífsynd ið sem rækt un ar starf ið
gef ur. Lát um loka orð in vera hans.
„Skóg rækt á þessu svæði væri hinn stóri sig ur,
ekki sig ur til að stæra sig út á við, held ur sig ur til að
njóta innra með sér, nær ing fyr ir minn innri mann.
Slík rækt un tek ur flestu öðru fram af því að hún
er stöðug og ár viss, bæt ir við sig á hverju sumri og
breyt ir auðn í un aðs reit“.
Brynjólf ur Jóns son
Guð mund ur Örn er lát inn. Hans verð ur sárt sakn­
að. Með hon um hverf ur eld hugi, sem aldrei missti
móð inn, þótt stund um gæfi á bát inn. Okk ur skóg­
ar mönn um, sem þekkt um hann vel, virt ist sem lát
Sól veig ar, konu hans, sem dó und ir lok árs ins 2005,
hafi orð ið hon um svo þungt áfall, að hann hafi vart
bor ið barr sitt eft ir þann missi, og við tóku ár hrörn­
un ar. Guð mundi og Sól veigu varð fimm mann væn­
legra barna auð ið, sem öll lifa for eldra sína.
Guð mund ur Örn fædd ist að Braga götu 22A í
Reykja vík. Hann ólst að mestu upp á Ak ur eyri, sem
í þá daga bar æg is hjálm yfir Reykja vík í öllu sem
við kom trjá rækt. Guð mund ur lauk stúd ents prófi frá
Mennta skól an um á Ak ur eyri 1951. Hann lék með
Knatt spyrnu fé lagi Ak ur eyr ar og var virk ur í frjáls í­
þrótta deild þess, en hann varð Ak ur eyr ar meist ari í
kúlu varpi 1948 og 1952. Hann stund aði nám í Há­
Guðmundur Örn Árnason,
skógfræðingur
16. júní 1932 – 18. febrúar 2010
skóla Ís lands 1951–1952 í jarð fræði og landa fræði.
Hélt síð an til Nor egs og nam þar skóg fræði 1952–
1959, er hann lauk það an námi sem skóg fræð ing ur
frá Land bún að ar há skól an um í Ási. Hann starf aði í
Skóg rækt ar stöð inni Alaska og við Raun vís inda­
stofn un Há skól ans eft ir að heim kom. Guð mund ur
kenndi í Þing hóls skóla í Kópa vogi árin 1972–1975.
Guð mund ur var einn stofn enda Skóg rækt ar fé lags
Kópa vogs 1969, og var for mað ur þess fyrstu árin til
1972, en frá 1972–1975 var hann fram kvæmda stjóri
fé lags ins. Hann hafði mik inn áhuga á því, að sem
mest væri gróð ur sett í sam eig in legt land skóg rækt ar­
fé lags ins og nokk urra ann arra skóg rækt ar fé laga að
Fossá í Hval firði. Þar er nú að vaxa upp mik ill skóg­
ur. Árið 1975 hóf Guð mund ur störf hjá Rann sókna­
stöð inni á Mó gilsá og var þar við störf í 12 ár.
Á með an Guð mund ur Örn starf aði á Mó gilsá vann
hann að ým iss kon ar til raun um, t.d. víxl frjóvg un um
milli teg unda og klóna inn an víði ætt ar inn ar. Hann
var mik il virk ur í fræ söfn un. Mér er það minn is stætt,
þeg ar hann fór í leið ang ur til að safna birkifræi í
Hauka dal og und ir rit að ur var stað ar hald ari þar. Þá
var hann einn í fræ söfn un inni. Var eins og lík ams­
klukka hans starf aði með öðr um hætti en hjá okk ur
hin um, sem vor um að hefja jólatrjáa högg. Hann tók
því ró lega að morgni dags og sýsl aði þá við ým is­
legt inn an húss. Und ir há degi fór hann út að safna
fræi. Þar sem þetta var um miðj an októ ber, tók að
skyggja nokkru fyr ir kvöld mat. Guð mund ur hélt
samt áfram fræ söfn un inni langt fram í myrk ur og
náði drjúgu dags verki. Að spurð ur um, hvern ig hann
færi að því að greina fræreklana í myrkr inu, kvaðst
hann hafa katt ar augu.
Und ir rit að ur fór í minn is stæða fræ söfn un ar ferð á
Hall orms stað ásamt Guð mundi Erni, Þór arni Bene­
dikz og Ólafi Frið riks syni. Þetta mun hafa ver ið árið
1984. Guð mund ur var afar drjúg ur við fræ söfn un­
ina og sýndi mik ið hug rekki, þeg ar hann fór í stiga
uppí mjó sleg in sitka greni tré neð an við Fálka klett.
Vind ur var sterk ur af norð vestri og trén sveigð ust til
og frá í hvass viðr inu. Ég var hald inn loft hræðslu við
þess ar að stæð ur, en Guð mund ur kleif í stiga uppí
topp á grönn um trján um, sem sveifl uð ust til og frá í
hvið un um og tók bros andi utan um blátopp inn, til
þess að stappa í mig stál inu – og það hreif!
Áhugi Guð mund ar á skóg rækt var mik ill og ein­
læg ur. Hann var hald inn óbilandi bjart sýni á fram tíð
skóg rækt ar í land inu er birt ist okk ur, sem með hon­