Morgunblaðið - 01.08.1976, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 01.08.1976, Blaðsíða 10
10 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 1. AGUST 1976 t Vogum er aragrúi af börnum. Ljósmynd Emilía Vogar á Vatns- hingað frá öðrum höfnum f frystihúsin." „Ég flutti hingað 1967, en við höfðum verið með útgerð síðan um 1940. Já, — „sagði Magnús og brosti við, „það er ágætt að vera útgerðarmaður í Vogum. Höfnin er náttúrulega ekki nógu góð, hennar vegna geta bátarnir varla verið stærri.“ Hafa Vogar mikið breytzt síð- an þú fluttist hingað? „Vogar hafa eiginlega orðið til síðustu 10 árin, enda sérðu að fá húsanna eru mikið eldri en það. Og alltaf er að bætast við. Flestir þeir, sem hér búa, eru af ströndinni og ég held fólk hafi frekar tilhneigingu til að vera um kyrrt. Hér er gott að vera.“ Margrét flakaði af mikilli leikni. „Hér er ffnt að búa.“ í frystihúsinu Vogum hf. hitt- um við fyrstan að máli Jóhann Arason verkstjóra. Hann hlýtur að vera með þeim yngstu á landinu, aðeins 19 ára. „Ég hef verið f Fiskvinnsluskólanum í leysuströnd Hafnarfirði í tvö ár, á eftir eitt enn og svo sérhæfingu. Mér lík- ar vel að vinna í Vogum, — annars bý ég f Keflavík.“ Jóhann sýndi okkur fiskmót- tökuna, þar var verið að flokka og setja á færibönd inn í salinn til stúlknanna. „Þessi fiskur kom með bfl frá Grindavík, við erum að verka löngu núna.“ —Langa er ekki frýnilegur fiskur þótti okkur, hvað verður um hana? „Þessi langa fer til Rúss- lands" sagði Jóhann,“ þeir eru nú ekki að setja fyrir sig útlitið. Hér vinna um 25 manns, stúlkurnar eru flestar héðan, þó eru tvær skólasteipur úr Reykjavík hérna núna.“ Framkvæmdastjórinn, Ragn- ar Karl, sagðist vera frá Þórs- höfn. „Mér leizt svo vel á kven- fólkið hérna“, svaraði hann, þegar við spurðum hvers vegna hann hefði flutt suður. Hann er reyndar harðgiftur einni þeirra og líkar vel staðurinn. „Og ekki vildi ég eiga heima í Reykjavík, f látunum þar. Hér er rólegt og friðsælt. Við erum í harðri samkeppni við stóru atvinnuveitendurna allt í kring um okkur, álið og völlinn og Reykjavfk, — já, hér held ég fólki lfði vel.„ — Hvað um félagslíf? „Hér er engin samkomustað- ur, allt slíkt þarf að sækja á aðra staði.“ Jón, sá sem hjálpaði við sprungna dekkið bættist í hóp- inn. Hann er tækjamaður frystihússins, sagðist vera af Ströndinni. Og á meðan við stöldruðum við, kom gamall maður með ljáinn sinn til brýn- ingar. Hann sagði lftið, brýndi í gríð og erg og öðru hvoru komu stelpurnar með hnffana sfna til hans. Þarna kom öllum vel sam- an, og unnu af kappi, höfðu naumast tfma til að líta upp til myndavélarinnar, og hver lang- an á sporð annarri varð hnífn- um að bráð. Þeim hlýtur að verða hún að góðu, Rússunum. Geiri gamli fékk að brýna Ijáinn sinn f frystihúsinu. hi 1 Jóhann verkstjóri Arason Gerir ekkert til þó að hér sé engin sjoppa. Byggingafrsmkvæmdir. Guðmundur Hauksson sveitar- stjóri. Oddviti hreppsins heitir Magnús Ágústsson. Auk þess að vera oddviti á hann, ásamt bræðrum sínum, frystihúsið Valdimar. Hvers vegna heitir fyrirtækið Valdimar hf.? „Afi okkar, Guðmundur ívarsson, rak útgerð héðan af ströndinni á sfðustu öld. Það var áður en Bretinn kom og sópaði öll miðin. Þá bjuggu 950 manns í þessum hreppi. Guð- mundur átti róðrarbát, sem þá var sá stærsti á Faxaflóa. Hann hét Valdimar og var gott fiski- skip. Og einu sinni áttum við bræðurnir triilu, sem við skfrð- um Valdimar, sem reyndist okkur vel. Því þótti okkur það ágæt hugmynd að skíra út- gerðarfélagið Valdimar. Við gerum núna út tvo hundraðtonna báta, Ágúst Guðmundsson fyrsta og annan. Þeir leggja hér upp á vetrarver- tíðum. En annars er fiski ekið ÞEGAR blaðasnápar Morgun- blaðsins óku f hlað við frysti- húsið Voga h.f. í Vogum á Vatnsleysuströnd kom hlaup- andi á móti þeim ungur og vasklegur maður, ekki til að bjóða þá velkomna, heldur til að tilkynna að sprungið væri á bflnum þeirra. Hann lét ekki þar við sitja, heldur skipti all- snarlega um dekk og þótti nú ekki mikið, þótt hann aðstoðaði bláókunnugt fólkið og vildi helzt ekki einu sinni þiggja þakkirnar. Þetta hlýtur að vera góður staður hugsuðum við með okkur. Vogar eru alla vega merkileg- ur staður fyrir margra hluta sakir. Þegar við heimsóttum sveitarstjórann, Guðmund Hauksson, sagði hann okkur m.a. að í Vatnsleysustrandar- hreppi væri hæsta hlutfallstala barna yngri en 15 ára á Reykja- nesi. „Hér eru 75 börn yngri en 6 ára og 61 á aldrinum 7 til 15 ára, eða samtals 136 börn, en í öllum hreppnum eru aðeins um 400 manns. Þar af búa um 330 f Vogum. Enda erum við rétt í þann mund að ljúka við bygg- ingu barnaheimilis og byrjað er að undirbúa byggingu barna- skóla. Já, hér er mikil uppbygg- ing, það sést bezt á því, að nú eru hér 90 hús, flest tiltölulega ný, en um leið eru 36 f bygg- ingu.“ Við hvað vinna fbúar Voga? „Það er náttúrulega ekki næg atvinna hér á staðnum fyrir nærri alla, þó vinna margir f frystihúsinu eða við útgerð, og f bæjarvinnu. Hún er auðvitað ekki mikil. En langflestir sækja vinnu annars staðar, á vellin- um, í álbræðslunni og inn frá, þ.e. f Reykjavík. Sjálfur bý ég í Hafnarfirði, en er upphaflega úr Reykjavfk. Jú, þetta er gott starf að vinna við sveitarstjórn. En það er erf- itt að reka svona lftið sveitar- félag, kröfurnar eru jafnmiklar og hjá þeim stærri. Það þyrfti að sameina marga rekstrarliði smærri sveitarfélaga, t.d. raf- veiturnar, f stað þess að reka margar örsmáar eins og enn er gert á Suðurnesjum. Stefnan verður auðvitað sú, — þannig er t.d. gert ráð fyrir sameigin- legri hitaveitu á Suðurnesjum. Alla þjónustu verður að sækja út fyrir, þá til Keflavíkur, Hafnarfjarðar eða Reykjavík- ur, það er eðlilegt á ekki stærri stað.“ Magnús Ágústsson oddviti og útgerðarmaður.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.